bazı çiçekler bazı topraklarda yetişmiyor

gerçekten insanın değer gördüğü yerde yaşaması ve yeşermesi çok kıymetli bir şey. ben eminim mesela buradaki herkesin keşfettiği fakat kendince sebeplerden vakit ayırmadığı ya da hiç keşfetmediği yetenekleri olduğuna. belki büyüdüğümüz aile, belki coğrafya belki de hayatımıza girip çıkan bir kendini bilmez yüzünden bu haldeyiz ama yine de o hiç keşfetmediğimiz yetenekleri keşfetmek ve en iyisini yaparak kendimizi tatmin edecek kadar başarıya ulaşmak için kendi toprağımızı kendimiz yapıp kendimiz sulamak zorundayız. zaten kendi toprağını yaratmayan bazı topraklarda er ya da geç solar şu zamanda...

sevgimizi ektiğimiz toprak kökümüzü çürütüyorsa orada bir durmak gerek. bu cümleyi o zaman anlayıp, sessizce veda ediyor insan.
son ilişkilerimden aldığım en büyük ders bu oldu.
beni yeşertecek sevgiyi hak ediyorum.

dağ çiçeğini ,çöl misali kurak topraklara ekmek gibi. düz bakarsan toprak aynı toprak çiçek aynı çiçek fakat dikkatli bakanlar için sayfalar dolusu ibretler var.

her agac da kendi topraginda kok salar.

topragindan koparilip hicbir aidiyeti olmadigi yerlere cekilenlerin sonu, dustukleri topraga gubre olmaktir.

aykut kocaman hocamızın yıllar önce söylediği bir sözdü. hazır yeni bir kaos içine girmişken teknik ekipte bir değişiklik kararı çıkacaksa gel hocam takımın başına. bunca yıldır herkesi denedik. bazılarını iki kere getirip sonra gönderdik. gel de bu döngüyü kır aykut hocam.