beni gördünüz mü sorusu

insan 'onay' gereksinen, şüpheci tek canlıdır. arada bir onay almazsa topluluğu tarafından dışlanacağı kaygısı gütmektedir.

onay, çoğunlukla ''haklısın''dan ziyade ''burdasın, varsın'' demektir.

sürüden kopmamış olmak ama sürü içinde de farkında olunan, onaylanan özel biri olmaktır emeli. varoluşunun yegane temeli, bu günün sosyal medyasının yürütücü ''güdüsü'' olmuştur.

''beni gördünüz mü'' sorusu, ''ben var mıyım?'' anlamına gelen acılı bir inleme sesidir özünde. ''alt yazı okuma becerisi'' sizden talebimdir.

görülme ihtiyacı, makul ölçüdeyse sorun değil. ancak maslow'un ihtiyaç hiyerarşisinden öteye geçip varoluşunu başkalarının onayına sunuyorsan büyük sıkıntı.
beni gördünüz mü sorusu yerine ben kendimi görebiliyor muyum sorusu daha hakiki.
duygularımı, ihtiyaçlarımı, varlığımı görebiliyor muyum?
kendi enerjisini koruyamayan, ışığını bulamayan bir başkasının değer yargısı peşinde koşturan insanları hüzünlü sonlar bekler. bir yerde tıkanırlar, tükenirler..

hep onaylanıyorsam bir sorun var.. ekranları biraz nadasa bırakmalı..

umarım kabusunuz olmam anlamıyla soracağım soru. ben bile kendimi çekemiyorum siz nasıl çekeceksiniz?