1.
daha acısız bir yöntemdir. burada bahsettiğim şey soyut bir ölümdür. başlık metafora dayalıdır. ben yakın zamanda çok acı bir ayrılık tattım. çok kez kendimi suçladım. çok kez pişmanlık duydum. ancak hiç geçmişe dönüp uzun uzadıya analiz etme fırsatım olmadı. çünkü benden başkası bilmiyordu detaylarını. ve ben kardeşlerim; oturdum, uzuuuun uzuuuun düşündüm. bana eksilerini düşündüm, bana artılarını düşündüm.
umut tüccarlığı yapmadım. nankörleşmedim. kendimde hak bulmadım. hatamı kabullendim. bunu bir hayat deneyiminden saydım. şimdi daha güçlü hissediyorum. esen rüzgarda çatırdayacak bir kırılganlık yok artık bedenimde. zihnim, onsuz da yaşanacağını öğretti bana. hakeza bunun sadece diğer "mutluluk veren bağımlılıklardan" olduğunu varsaydım. eksilmedim, çoğaldım.
mananın ağırlığında ezilmedim dostlarım. binlerce kez öldüm ben bugüne kadar. binlerce kez canım yandı. binlerce kez hayal kırıklığı yaşadım. sonuncusu kadar beni üzen başkaca bir şey yaşamadım. ama bu kez çok farklı. kimi buna ruhun özgürlüğü diyecektir kimiyse yalnızlık. ben o ikisiyim işte dostlar.
ursula k. le guin ablamız şöyle demiş: "hiçbir şey acı kadar kişisel ve paylaşılamaz değildir." ne iyi demiş. ben size burada bir sürü kelime yazsam da ne yaşadığımı asla benim kadar anlayamayacaksınız. ben de sizin dertlerinizi anlayamayacağım bittabi.
beklentim yok. umudum yok. ama huzurluyum dostlarım. mutlu olmaya çabalamıyorum, mutlu oluyorum. kendinizi koşulladığınız zaman asla başarılı olamazsınız.
mental olarak acı çekiyorsanız hepinize o (metaforik) ölümün acı gerçeklerinden tatmanızı dilerim. konfor alanlarımızdan kaçıp yaratıcılığımız ve hayata tutunma becerilerimizle kendimizle kucaklaşacağımız günler görmemizi dilerim. ama umut etmem dostlarım. ben vazifemi yaparım. siz de deneyin.
bu dünyada ölümden başka hakikat yok. dinibütün biri değilim. hiç olmadım. ikinci yeni şiiri de hiç sevmem. umrumda değil kuşlar ucuyorsa da... ancak hayat kısa dostlarım, bu gerçeğin ta kendisi. ben kıymetli olanın mızmız bir bebek gibi ağlayıp iyi şeyler yaşanmasını umut etmek olmadığını acı bir şekilde öğrendim. giden dönmüyor abilerim ablalarım.
bir şey yapmak gerekiyorsa, şimdi tam zamanıdır.
umut tüccarlığı yapmadım. nankörleşmedim. kendimde hak bulmadım. hatamı kabullendim. bunu bir hayat deneyiminden saydım. şimdi daha güçlü hissediyorum. esen rüzgarda çatırdayacak bir kırılganlık yok artık bedenimde. zihnim, onsuz da yaşanacağını öğretti bana. hakeza bunun sadece diğer "mutluluk veren bağımlılıklardan" olduğunu varsaydım. eksilmedim, çoğaldım.
mananın ağırlığında ezilmedim dostlarım. binlerce kez öldüm ben bugüne kadar. binlerce kez canım yandı. binlerce kez hayal kırıklığı yaşadım. sonuncusu kadar beni üzen başkaca bir şey yaşamadım. ama bu kez çok farklı. kimi buna ruhun özgürlüğü diyecektir kimiyse yalnızlık. ben o ikisiyim işte dostlar.
ursula k. le guin ablamız şöyle demiş: "hiçbir şey acı kadar kişisel ve paylaşılamaz değildir." ne iyi demiş. ben size burada bir sürü kelime yazsam da ne yaşadığımı asla benim kadar anlayamayacaksınız. ben de sizin dertlerinizi anlayamayacağım bittabi.
beklentim yok. umudum yok. ama huzurluyum dostlarım. mutlu olmaya çabalamıyorum, mutlu oluyorum. kendinizi koşulladığınız zaman asla başarılı olamazsınız.
mental olarak acı çekiyorsanız hepinize o (metaforik) ölümün acı gerçeklerinden tatmanızı dilerim. konfor alanlarımızdan kaçıp yaratıcılığımız ve hayata tutunma becerilerimizle kendimizle kucaklaşacağımız günler görmemizi dilerim. ama umut etmem dostlarım. ben vazifemi yaparım. siz de deneyin.
bu dünyada ölümden başka hakikat yok. dinibütün biri değilim. hiç olmadım. ikinci yeni şiiri de hiç sevmem. umrumda değil kuşlar ucuyorsa da... ancak hayat kısa dostlarım, bu gerçeğin ta kendisi. ben kıymetli olanın mızmız bir bebek gibi ağlayıp iyi şeyler yaşanmasını umut etmek olmadığını acı bir şekilde öğrendim. giden dönmüyor abilerim ablalarım.
bir şey yapmak gerekiyorsa, şimdi tam zamanıdır.
devamını gör...