bir anda otururken gelen adnan oktar gibi dans etme isteği

bazı bazı otururken kendi kendine gelen coşkudur. durdurulamaz.

yaşadığınızı anca bu anlarda hissedersiniz..
hiçbir sebep yokken oturduğum koltukta ellerimi kollarımı oynatıyorum. coşuyorum.
insanlar kendi başına kaldıklarında böyle küçük çılgınlıklar yapar diye düşünüyorum. normaldir galiba değil mi?

(bkz: şizofren miyim diye merak etmek)

mahmut tuncer gibi halay çekme istediğimin daha baskın geldiği durum

asla bi anda gelmez o istek hep vardır sadece zamanı gelmemiştir. kant’a göre bağışıklığı yüksek insanların dansa teslimiyeti daha kolay olurmuş o yüzden eskiler zehirli mantar yiyip dans ediyorlarmış. halbuki olay bağışıklıkta mantar sadece direnci düşürüyor. sonra vay efendim zehirli mantar yedik zehirlendik. biz anlattık bunları.

yaşama belirtisidir. durduramazsınız kendinizi... içinizdeki coşkuya teslim olursunuz.

mutfakta tezgahı silerken sarı bezi sallayarak ibrahim tatlıses gibi şappi şappi diyerek halay çekmişliğim var.
arada bazen kahve makinasının kahveyi çekip demlemesini beklerken de fitness dance figürleri çıkıyor.
yalnız mutfaktayken yunan taverna şarkılarını açmamaya dikkat ediyorum. tabakları çat çat kırıp takımı bozmak pahalıya patlıyor.

öyle yaşayacağıma.. tövbest.. adam fotosentez yapıyordu zaten, dans eden çiçek gibi adam.

kendim söyler oynarım. eşarbını yan bağlama eşaaaaarbını yan bağlama ben söylerim sen ağlama.