bir derdim var bin dermana değişmem

erkan oğur'un seslendirdiği güzel türkülerimizdendir.

şah hatayi'ye ait şiirdir, kültürümüzde dertten kaçılmamış, aksine derde hep koşulmuştur.


şah hatayi

bir diğer şiir ise: derman aradım derdime bu şiir ise 17. yüzyılın sonlarından niyazi mısri'den


niyazi mısri

bir sevda düşünki senin uğruna
yağmurda çamurda arma aşkına
siyahla beyazla şu hayatımda
bir derdim var
bin dermana
değişmem asla

(bkz: derdimi seviyorum)

'benim yarelerim tuzum tuzum der'

şubat dizisinde bir sahnede kullanılan deyiş/türkü.

değişmem...

marş halinin de pek güzel olduğu türkü, deyiş.

beşiktaş'ı çok seviyorum, iyi ki beşiktaşlıyım.

derdim beşiktaş olsun bin dermana değişmem asla ancak, sevinmek için sevmedik şeklindeki arabesk kafasından çıkmak lazım artık.

okey bir gün değil her gün beşiktaş, yağmurda çamurda arma aşkına evet ama izin ver acık da biz gülelim.


maça çıkmadan önce ferdi özbeğen açmalar, yenilince ya da senelerdir liderden 30+ puan fark yiyince sevinmek için sevmedik diyip kan kusup kızılcık şerbeti içtim demeler falan tehlikeli. yeter lan.

ekşi'de de burada da beşiktaş'ı fenerize olmakla suçlayanlar vardı. onların kastettiği salıncak vs muhabbeti ama asıl fenerizasyon bu yaşadığımız arabesk kafa. vasata, arabeske başarısızlığa alışmak, romantik sözlerle biz renkli değiliz yenilince isyan edelim vs moduna girmek. forma alayım, maça gideyim, maç günü başka bişi düşünmiyim, en silko oynadığımız maçları izleyip kanser olayım, amatör şubedeki başarıları/transferleri/maçları takip edeyim, voleybol şubenin sarıyerle oynadığı maça bilet alayım ama başarısızlık olunca sevinmek için sevmedik. yok yaaa. ben boğazda salınan beşiktaş donanmasını özledim aga. senede 2-3 derbi, hakem edebiyatı, 2 senede bir tr kupası beni tatmin etmiyor.

allahın belası anç geleli beri üzerimize yapıştı bu arabesklik. herif korona oldu ağladı, kolu kırıldı ağladı faln öf hatırlamak istemiyorum o ağlak dönemi.

bütün yönetimler taraftarın bu duygusal yönünü sömürüyor. f.orman övmeyi hiç istemiyorum am bunu yapmayıp acı reçeteyi çıkarıp çözüm bu, sıkacaz dişimizi diyip bunu diyen adam oydu. bunu dediği sene bile son 5 haftaya kadar menemen kadroyu potada tutmuştu. sonradan dağıttı o da.

hee şuna da karşıyım; sen beşiktaşsın her sene şampiyonluğa oynamalısın diyip silko dilko transferlere milyon öyrolar harcayıp sonra o paraların göte kaçmasına da razı değilim.

bu takımın, camianın, kulübün ihtiyacı olan şey; amatör şubeden futbol a takıma, mutfak ekibinden masöre, scouta kadar herşeyiyle akıllı davranmak ve rasyonel olmak. önce rasyonel olmalı, sonra akıllı davranıp o arabesk kafalardan/vasatlıktan kurtulmak. yetti lan canıma imanıma. bu arada hentböl takımımızı kutlarım bu sene yine namağlup şampiyon olduk.

kelenderis hocamdan, gelecekte bu türkü için başlığa gireceklerden de özür dilerim. başlığı görünce marşımız geldi aklıma, içimi dökmüş bulundum.

ali rıza ve hüseyin albayrak çok güzel söylüyorlar bu deiyşi

''benim yarelerim 'tuzum, tuzum...' der...''

birinin ya da bir şeyin %100'ünü bütün benliğin ve hücrelerinle tutkuyla sevmek nedir, onu anlatan deyiştir...

insanların çok büyük çoğunluğu, içinde bulunduğu ortam ve ruh haline göre kendisi için en iyiyi, en konforluyu isterken; sırf o tutkuyla sevdiğin, bağlandığın kişinin/şeyin ruhunda açtığı yarayı bile seversin... o yaranın acısını sırf o yarayı o açtı diye hatırlatsın diye, acıyı artırmak için yarana tuz basmak isteyecek kadar çok seversin hem de...

oh, bugün terapiste vereceğim para cebimde kaldı be.
iyi geldi iyi.