bir insanın senden sonraki yaşlarını bilememek

çok can acıtan bir şeydir, ilk okul, lise veya üniversite arkadaşın, veya hayatından geçip gitmiş ama iz bırakmış biri.
ayrılmış da olabilir, senden sonraki hiçbir yaşını görememektir, ölmesi değildir, o o yaşta nasıl biriydi, şimdi bu yaşta nasıl biri, her sene başka biri olacak, ama senin bunu görememendir.

senden sonraki hiçbir yaşını bilememektir...
gidip soramamaktır, bu yaşında nasıl biri oldun diye...

dert değildir.
insanlar inanılmaz değişiyorlar.
şahsen benim çocukluk arkadaşlarıma karşı bir duygum yok.
çok nadirdir kendilerinde geçmişin izlerini taşıyanlar.
böyle gördüğümde sarılıp kucaklamak isteyeceğim çok az insan olabilir.
ister istemez farklılaşmış oluyoruz.
kanımızın ısınması için yeniden tanışmamız gerekiyor.
bir insanı sırf çocukluğu ve gençliği için sevemem.
çünkü yetişkinliğinde her anlamda çok değişmiş olabiliyor.

yani beni pek de ilgilendirmiyor. bana ne?

hayatımdan çıktıysa benden sonrası benim için önemli olmamalıdır. çünkü hayatımdan çıkmadan önce ben elimden geleni zaten yapmışımdır.

o kadar merak edecek olsam halen hayatımda olurdu. burada ya bir kırık aşk hikayesinin ya da dosta atılmış bir kazığın vicdan azabı var. daha kötüsü ise kendini bulamamış olmakla ve geçmişe takılıp kalmakla alakalı bir virajda takla atmış olmak. geçmiş olsun.

çıkarmışsam bilmek istemiyorumdur, çıkarılmışsam bilmemi istemiyordur. o yüzden çokta önemsemeye gerek yok. olaylar böyle geliştikten sonra bilsen de yaramaz...
bu tarz insanların hayatına olan merakım bile bu kadar. diğerleri hiç umrumda değil zaten. çok meraklı olsam da gereksiz meraklı değilim...

kollarında ölmek isteyecek kadar sevdiğin kişiyle ,
hayatın ortasında yolunuzun ayrılmasıyla oluşan,
yarım kalmışlık hissine neden olan,
göğsünüzün üstüne konmuş bir kayadır,
bir uktedir.

o da bizim ondan sonraki yaşlarımızı bilmiyordur.

tek kaybeden biz değiliz.

bilmek istesem zaten hayatımda olurdu.

başlığı kavramam zaman aldı.
ayrıldıktan sonra salın bence.

bilemezsin gözyaşını içine atanı seninleyken bile...*

buradaki herkes of ne kadar da banal ne sıradan off toksikliğinizi salın unut artık taam mı falan yapmış
evet duygusal zekadan yoksunluk böyle bir şey.
çok sosyal medya kullanımı aşırılıkları tetiklerken bu tarz normal sırada duyguları da maalesef yok etmektedir
pinterest kaydır saç stili geç, makyaj tüyoları enter arkasından podcast aç bir yandan evi temizleme enter sonra oturup otistik oluyoruum imdaaat diye burada nefret kusmayın.
neyse zaten sürekli stalk da iyi değildir
ama kimse geçmişinde birini merak ediyor özlüyor diye de suçlanamaz. manyaklaşmayın.
bırakın lan insanı sanatçı olsunlar.
şiir olur bunlar şarkı olur
kimseyi kendiniz dışındaki kalıplarda göremiyorsunuz değil mi robotik gardaşlarım.
en önce siz android olcaanız aynen elon musk geliyor şimdi yolda

anı yaşamak gerek geçmiş gitmiş.

yek hep 10 yaşında.*

senden sonraki yaşlarının senin hayatını etkilememesi beklenir zaten.
(bilinçaltınızı dahi etkilemez) (tarot tırttır yani. göz önünde olmayan şeyi bilinçaltı bilmez)
nasıl bir bilimsel kafasın kızım sen yaaa....
seni anan kimin için doğurdu ki...