bir sabah böcek olarak uyanmak

geçirdiğimiz şu son on altı senede muassır medeniyetler seviyesini aşamasak da, kafkesk bir evreni fazlasıyla aştık. kıymetli yazar kafka, bu çağda yaşasaydı kalem falan oynatmazdı. hayal de kurmazdı. korkudan burnunu camiden çıkartamazdı adam. anlayacağınız kafkaesk karanlığı bile yaradana sığınma korkuları yaşatacak bir çağ bu. kafkaesk bir evrene rahmet okutacak bir çağ.

tanım: her sabah böcekten beter, acayip hayvanlar olarak uyanıyoruz. bu utançtan bir gün kurtulmamızı dilerim. kafka'nın roman kahramanı yaşadığı rasyonalitenin ayaklar altına alındığı çağda böcekleşmeye bir isyan geliştirmişti. bunu öncelikle çağın kendisini böcekleştirdiğini fark ederek yapmıştı. biz daha beter durumdayız. çok daha geri bir durumdayız hatta

(bkz: gregor samsa)

ayı olup uyananları, maymun olarak dışarı çıkanları, tilki olarak gezenleri, kurt olup saldıranları, eşek olup çifte atanları, sansar olup parçalayanları kafka anlatsaydı acaba nasıl anlatırdı?

uğur böceği olacaksam mahzuru yok.

sıkıntıların, ailevi sorunların(toplum olarakta alabiliriz)parasızlığın orta sınıf bir genci getirdiği nokta, insan olmaktan çıkan kişinin bu olağanüstü durumunun bile göz ardı edildiği bir yabancılaşma serüveni. nefret ve dışlanmışlık psikolojisini iliklerine kadar hissetmenden doğan böcekleşme durumu. acaba kimler şimdi evi'nin tavanında geziyor?

gregor samsa dostum, hadi gidip insanların bizi aşağılamasını izleyip onlarla gülelim

vaayy iyi bir kitap olurmuş bu başlıktan.
kimse çalmadan hemen yazmaya başlayayım.
karakter bir sabah uyansın ve böcek olsun.

franz kafka ya el sallar başardım derdim

samsa sen misin?

kesin biri benim kafama vurur ilk dakikası'nda hakkın rahmetine kavuşurum. daha ne olduğunu anlamadan karıncalar gelir yer beni.*

gidip birkaç kişiyi ısırıp rahatsız ederdim, canımı sıkanlar listem hazır kafamda.

sanırım intihar edebilirim.

talihsiz kahramanımız gregor samsa'nın başına gelmiş acıklı olay. fakat belki de böyle olmasa insan gibi yaşamadığını bir türlü anlamayacaktı. en azından hakikati fehmedip öldü.

bir eserin kahramanı.

kabul. en azından soktuğum akp belası olmaz başımda. içkiyi de bırakmış olurum.

uğur böceği olma hakkım var mı? gelirim. kollarınıza konarım. beni kimse ezmez. adıma şiirler yazarsınız.

ulan tarantula'nın ne günahı vardı be? hepiniz adisiniz.

kafkanın dönüşüm adlı hikayesinde kullandığı bir metafordur.gregor samsa topluma yabancılaşmış ve rutin hayatından dolayı sıkılmış ve yaşamın saçmalığı üzerine düşünen varoluş sancıları çeken bir karakterdir.bu durum onu bir böceğe dönüştürmüştür.