bir sabah uyanıp diş fırçalamayı tamamen bırakmak

bu gece sondu, yarın sabahtan itibaren uygulamaya geçireceğim yeni kararım. yeter artık. diş temizliği sektörünün bana hükmetmesine daha fazla izin vermeyeceğim.

evet, karar verdim: artık dişlerimle birlikte çürüyeceğim. çünkü neden olmasın? insan dediğin bir gün ölecek, öyle değil mi? mezara steril bir gülüşle değil de hayatı dibine kadar yaşamış sararmış veya dişleri dökülmüş bir ağızla girsem ne değişecek. zaten sevişmeyi de düşünmüyorum artık. ağız ve diş temizliğinin hiçbir anlamı kalmadı benim için.

ilk haftalarda kokumdan rahatsız olacaklar. çekinmeyeceğim. çünkü bu, benim doğal kokum. diş macunu ile kapatılmamış, "mentol yalanı" yla süslenmemiş halim. ben, doğamla barıştım artık. hem belki insanlarla arama biraz mesafe koyar da gereksiz tiplerden kurtulurum çevremde. insan zaten fazla yakınlaştığında rahatsız edici bir canlı.

aylar geçecek, diş etlerim ağrıyacak. "git dişçiye görün" diye kafa silkecekler. ama onlara gülüp geçeceğim. çünkü diş hekimi dediğin de kapitalizmin gülüşümüz üzerinden para kazanan neferlerinden biridir. isyanım yalnızca fırçaya değil, bu çarkın tamamına.

yıllar sonra belki dişlerim dökülecek. belki konuşmam değişecek, belki çenem çökecek. ama işte tam o noktada özgürlüğü bulacağım. çünkü artık hiçbir reklam bana "bembeyaz dişler mutluluğun anahtarıdır" yalanını satamayacak.

kabul edelim, hepimiz çürüyeceğiz. ben sadece süreci hızlandırıyorum. bunu bir kayıp olarak değil, hayata atılmış radikal bir imza olarak görüyorum. diş macunu şirketlerinin kölesi olmayacağım. diş ipine zincirlenmiş, florürle kandırılmış bir hayat istemiyorum.

bu gece sondu, az önce bütün diş fırçalarımı, macunları ve diş iplerimi attım. ve biliyor musunuz?
ilk defa gerçekten gülümsüyorum.