bisiklet

ülkede çok fazla yaya, çok az bisiklet yolu var; olanlar da yayalar tarafından işgal edilmiş durumda. medeniyet ise çok az. o yüzden, bisikleti aldığın gibi hevesin kursağında kalıyor ve alet çürümeye yüz tutuyor.

elektriklisi ile geçen yazdan bu yana yaklaşık 11 ayda 900 kilometre yol yapmışım. giriş seviye basit bir model bir de, kuba speedlight pro. alır almaz ayarlardan hızı biraz artırdım saatte 30 km hızla, 25-30 km menzille gayet mutlu mesut seyahat ediyoruz işe, gezmeye, alışverişe her yere gidiyorum. bir de kron xc75 dağ ve şehir bisikletim var onunla ne kadar yol yaptım bilmiyorum ama daha fazla sürüyordum onu, hem spor da olduğundan arada onu kullanıyorum hala. bisiklet kullanıyorsanız yapmanız gereken alır almaz zırhlı lastik taktırmaktır bu arada, inanın maliyetini 1 yılda çıkarıyor. iki bisikletimde de zırhlı lastiğe geçmeden önce 2-3 ayda bir lastiğim patlıyordu, sonunda o masraftanm kurtuldum. senede 1-2 bakımını yapar, siler, yağlarsanız en temiz ve en güzel ulaşım ve keyif aracı bisiklet. bir adet jbl bisiklet hoparlörü, ön arka çanta ya da sepet tamamdır.

binmeyi öğrenmesi aşırı keyifli bir araç. ulaşım aracı da diyebiliriz keyif aracı da diyebiliriz sosyalleşme aracı da diyebiliriz.

hani birisi sizi tutar da bıraktığını hissetmezsiniz de öyle bir akar gider ya her şey.. bırakmak.. üzerine başka konularda konuşulması gereken bir eylem.

çocukluğumuzun zenginlik gösteren detayı bile olabilir. ya da ben laf olsun diye buralara da girdim.

kendisine bayıldığımı da söylemeden geçemeyeceğim. yüzünüze vuran rüzgarı hissetmek mesela, yol almak, hele bir de gittiğiniz yollar sağı başka güzel solu başka güzelse.. giderken dinlenmekten oturmaktan keyif aldığınız yerler bulursanız.. hele hele yanınızda sevdiğiniz birileri varsa.. rutinden kaçmak için.. kendine gelmek.. rüzgarı hissetmek için.. hatta abartıyorum anın içinde varım diyebilmek için..

canım çekti yaa.. ve özlemişim..



bu da eski bir an’dan..



bu da daha eski bir an’dan..

sevgili orta yaş bunalımı yaşan erkekler, taytını giymeyin dediğim vasıta.

hep bir sürme isteği geliyor sonra hemen hevesim kaçıyor. küçükken çok bisikletten düştüm. düşe düşe geri zekalı etti beni. neyse zaten vazgeçtim bir yerde. ama hava sıcakladığında sahilde sürenleri görünce keyfim kaçıyor. ben de gönlümce sürmek istiyorum ama hep sürmek ile ilgili sıkıntı yaşıyorum.. özellikle kalabalık alanda bisiklet sürmenin anlamı yok. nispeten daha sakin alanlarda, güzel bir günde tekrar denenebilir. hayvan gibi bisiklet olmayacak ama boyuma göre minimal, kullanışı daha kolay olanlar tercihim.

bir kültürdür.