bölük komutanı beni çok severdi

askerde her erbaşımızın başına gelen sevgi durumu. yurdumuzda kimsenin, herhangi bir konuda salladığını asla görmedim.

sene 1997. yer ığdır. elazığlı bir kıdemli üsteğmen bölük komutaniydi. karakol komutanı da sivaslı bir ustegmendi.birgün bölük komutanına "karakoldaki herkes tarafından sevilen bir askerini seç ona baklava ve limonata sattiralim" demiş. üsteğmen beni seçmiş. seçmez olaymış. ilk başlarda limonatayi da baklavayı da güzelce satiyordum. bölük komutanı karakola her geldiğinde beni çağırtip " işte vatana millete hayırlı adam bu adam"der beni sevdiğini soylerdi. neyse, sonra millet baklava yemekten bıktı. her gün her gün baklava mi yenir. baklava çöpe gidiyor. bolukcu ben paramı bilirim arkadaş diyor. bugünün parasıyla 150 dolar maaş alıyoruz. maaş olduğu gibi çöpe giden baklavaya gidiyor. dayanamadım karakol komutanına söyledim. o da bolukcuye söylemiş. hiç unutmuyorum herif pazar günü bölüğü ve iki karakolu pas geçiyor bizim karakola geliyor. nerede lan p.zvenk diye aniriyor. benim umrumda değil. ne olacak, en fazla iki tokat cekecek teres. yemekhaneydim, koştum esas duruşa geçip tekmil verdim. bu başladı konusmaya. yanindaki rutbelilere beni gosterip " bu pi. var ya bu pi. ığdır'da saplamadigi o.usp. bırakmamış d.mb.k. onlara para buluyor ama iki tepsi baklavaya para bulamıyor, s.kecem lan seni, telçeker'e surecegim. orada anca köpek s.kersin" dedi. delirtti beni ya. vurdum vuracam i.neye. zor tuttum kendimi. bir fiske bile vurmadı. ne bakıyorsun lan dik dik, beni doveceksin dedi çıkarttı palaskayi, uniformayi. hadi vur diyor teres. bi b.k olmadı. silktir oldu gitti.
bunların sevgisi batsın. öldürmeyi planlıyordum adamı. neyse ki şeytana uyup yapmadım.