boş sanılan insanın o kadar da boş olmaması

insanlar mucizevi guzellikte bir adam ya da kadın goruyorlar.
kıskanıyorlar. cekemiyorlar.
sonra yapıştırıyorlar:
-cok aptal. cok bos.

bana hep oyle derlerdi 28 yasına kadar cok guzel buldukları donemde.

ben dostoyevski nin suc ve cezasını okudugumda 9 yasındaydım.
kim nerde ne zaman nasıl ansiklopedilerini ezberledigimde 11 yasındaydım.
12 yasında herman hesse sıdartha yı birkac yıl sonra paulo coelho simyacı yı okudum.
tek basıma amerika ya tasındıgımda 17 yasındaydım.

ha mankenlik teklifi aldıgımda 16, guzellik yarısmasına katılma teklifi aldıgımda 17 yasındaydım.

evet en zeki en yaıkısklı her seyin en guzelini hak eden sizsiniz.
biz kimiz ki?
getir goturunuzu yaparız. copunuzu toplar, hizmetciniz oluruz.. her sey sizin icin canlarım.

birini yargılamak
birini yargılamamak
biri olmayı göze almak....

hangisi ?

benim boş olduğumu düşünen herhangi bir insan varsa burada ona yanıldığını söylemek isterim. çünkü ben bomboşum. bopboş. boşboş. işte o kadar boş.

kimse bana dolu insan muamelesi yapamaz. saksı değilim ben.