bu durum neden kimsenin umrunda değil sorusu

şakamı bu neden kimse el atmıyor. duruma sadece bagırıp çagırıyor nereye varacak bu işin sonu.

nereye sıçacaklar sorusu en bariz örneğidir.

herkesin dilinde fakat umrunda mı değil mi bilinmez.

zippo saplamış dağılalım bence. adam doğru söylüyor hakikaten, insanlar salak ve bol miktarda da geri zekalı… titanik batarken keman çalan müzisyenler modundayız resmen. pes!

gündeme yönelik merak konusu.

sorun şu ki "hep ciddiyet nereye kadar?" tayfası bunun da suyunu çıkardı. dün twitter'da bile atarlandım bu konu yüzünden. adamlar hâlâ karikatür paylaşıyor, "dolar bilmem kaç lira olunca ben" diye zekâsız hareketler peşinde koşuyor. çok merak ediyorduk zaten senin bireysel hislerini ve toplumca oturmuş bize bildirmeni bekliyorduk.

***

kimsenin umurunda değil demek de yersiz olur aslında. umurumuzda olmaya umurumuzda da işte belirli bir kesimin umursaması yetmiyor. herkesin istisnasız şekilde umursaması gerekiyor ki işe yarasın. birlik olunması gereken bir durum bu. işi inada bindirmenin, particilik yapmanın sırası değil.

daha açık yazmak istiyor gönül ama anneme sözüm var, başımı belaya sokmak istemiyorum. bu yaştan sonra yüreğine indiremem kadının...

banada garip gelen bir durum, eski sistem olsa cumhurbaşkanı müdahale eder ve hükümeti düşürürdü, o da şuan mümük değil , hoş değil ama polis falan müdahele ederdi sonuç itibariyle batıyoruz o da mümkün değil, ama herkes izliyor bu durumu ne olacak böyle.

anlamsız bir şekilde bekliyoruz. herkes bir birine bakıyor ama bakışlar bıkkın, şaşkın, umutsuz. kimsenin tek kelime diyecek mecali yok. rus romancılar gibi tasvir edilecek haldeyiz. en kötüsü de bu maalesef...

bir kesimin umrunda. diğer kesim de aslında ne oluyor diye farkında değil diye düşünüyorum.

bu sabah bir adamla sohbet ediyorum. adam da hala genç sayılır yaşı 28 falandır maksimum. diyor ki iş yerimdeki koca adamlara anlatamıyorum doların durumunu. niye abi diyorum? adamlar bizi bağlamaz diyormuş. hiç şaşırmıyorum tabi. ölü taklidi yapanların hepsi gerçekten umursamıyor çünkü ne olup bittiğini de anlamış değil.

ha diğer mizahşör tayfanın da aslında kafasının pek basmadığını düşünüyorum.

umrunda olmayanların tuzu kuru bence. ya baba parası yiyorlar, ya da bir şekilde köşeyi dönmüşler, sabit bir gelir kapıları var.

ben halâ 1500 tl emekli maaşım ne olacak diye sağa sola yazıyorum. ne bir cevap veren var, ne muhatap alan.
ondan sonra neden düzelmiyor bu ülke?
e be kardeşim hep beraber çabalarsak bir sonuç alırız. oturup karikatür paylaşıp, nickaltı girerek bir yere varamayız.

geliri dövizle olan biri olarak neden umrumda olsun ki?

bana mı sordunuz 20 yıldır aynı iktidar ve muhalefeti seçerken? ben 2008 de borçla refah olmaz dediğimde ağzıma sicanlara mi aciyayim? her olumsuz durumda terörist muamelesi yapanlara mi aciyayim?

barbaros şansal bokunda boğul türkiye demişti modum budur.

batışımız titaniğe benziyor ama titanik soğuk sulara gömülmüştü biz çirkef çukurunun dibi neresi diye zorluyoruz. her seferinde daha derin olduğunu fark ediyoruz. "kimsenin umurunda değil" kısmına katılmıyorum umurumuzda. bundan etkilenmeyen, etkilenmeyeceğini hayal eden olamaz. doların her yükselişi biraz daha batan, hayati organlara zarar veren iki tarafı da keskin bıçak gibi. asgari ücrete sevineyim mi üzüleyim mi. ne fark eder ki. biz; yorum yapma, demokratik tepkimizi gösterme, hakkımızı arama trenini kaçırdık. bu arada tcdd'yi de satacaklarmış. dolar da katarlılarla olan swap anlaşmasında 24 tl'ye sabitlenmiş*. 24 tl yani. 1 dolar eşittir yir mi dört tl. batan geminin malıyız. yok pahasına gidiyoruz.

bunun belli başlı örnekleri vardır, ürünlere getirilen zam sonrası fransa halkının ayaklanması, vergiler arttırılınca ayaklanan ingiltere vesaire gibisinden. biz türk lirası değer kaybettiğinde değil, herhangi anormal bir vakada bile ayaklanmalar sergilediğimizde işin sonucu her zaman terörle bitmiştir. neden mi? hükümet eleştirili bir konuda ayaklanma yapıldığında terörist tarafların her zaman ekmeğine yağ sürülmüş oluyor, bu bizim ülkede asırlardır gerçekleşen bir durum. haklı bir serzenişte polise atılan taş, bomba ya da galeyana getirilip yağmacılık moduna girebiliyor halkımız. e dolayısıyla ortada bir haklı serzeniş kalmıyor. sorun da çözülmüyor. aslında haykırışlar terörizmle alakalı değildir ama terörizm haykırışla beslenir. türkiye'de hiçbir ayaklanmanın sonu artin agopyan'a bağlanmadan bitmez.

şimdi vatandaş diyelim ki konuşuyor, elinden gelenin en iyisi bu ya, konuşuyor kardeşim. sen hiç hayatında medeniyetten uzak insanların olduğu bir yerde konuşmayla sorunların çözüldüğünü gördün mü? ben görmedim. isyanlarımız belli bir seviyede kalır, sebebi de yukarda anlattığım gibi abzorbe sonuçlara dayanır. türkiye halkının öyle bir çaba göstermesi gerekiyor ki satıcısından, işverenine kadar peşkeş çeksin ama yapamaz neden mi? o adamın riske atabileceği bir hayatı yok, çoluğu çocuğu var ya da kanser annesi var vesaire. sen kardeşim henüz sorumluluğun yüzde 20lerindesin, empati yapamazsın yaşamadan o insanların hayatlarını. çok normal, ben empati yapıyorum ama katılmıyorum da. üstün zekalı bir kardeşimiz risksiz bir yöntem bulursa buyursun söylesin ama olacağını da sanmıyorum. risk bir kişi alırken kolay, yüz kişi alırken kolay ama milyonlarca insanın risk alması, imkansız.

bilirkişi modunda herkes takılıyor çok normal herkes bilirkişi ama çözüm sadece vırvır dolar konuşmak değil, çözümün fizyolojik esasları da olmalı.