cehaletin öfkesi ile hareket eden insan

bu insan, yönlendirilmeye en müsait ve en tehlikeli insan türüdür. her türlü ideolojinin esiri olmaya yatkın ve kullanılma eğilimindedir.

bu söylediğimin dindarlık veya dinsizlik ile ilgisi yoktur. insanın bir şeye inanması veya bir ideolojiyi benimsemesinden önce, sorgulamayı öğrenmesi gerekir. doğru sorgulamak da objektif bakmayı gerektirir. yani taraf olmadan önce tarafsız olmanız lazım, yoksa fikirsel olarak bir o yana bir bu yana çarpıp durursunuz.

her ne olursa olsun bir insan sırf sizin gibi düşünüyor diye onun yanlışlarını görmemezlikten gelmeyin veya her koşulda onunla birlikte hareket etmeyin. hareket etmeden önce neden hareket etmeniz gerektiğini veya gerekmediğini kendiniz iyi analiz ederek karar verin.

öfke ise bunu yapmanıza engel olan yegane şeydir. eğer birisine sadece sizin gibi düşünmediği için öfkeliyseniz kendinizi de sorgulayın. büyük ihtimalle yanlış yoldasınız. kritik konularda öfke ile hızlı karar almak genelde yanlış ve kötü sonuçlar doğurur.

cahil olduğu için sürekli itilip kakılmaktan bıkmış insanın öfkesi de olabilir

kendindeki eksiklerin hıncını aydınlık kitlelerden alandır. mesela, önüne sandık konduğu anda gidip kendine en yakın gördüğü, cehaletini yücelten kişiye oy atar. böylece hayattan (kendince) intikam alır.

sıvama aşamasına geçmiş olan insandır.

birçok kez karşıma çıkmış olan insandır. özellikle tartışmalarda falan. ben x konusunda insanlarla tartışırım, ama bu tartışmamın sebebi karşımdaki kişiye (eğer cahilse) cehaletini göstermek değil, onu da kendi safıma çekmektir. adamla tartışıyoruz, adam yanıldığını görünce direk küfür, hakaret falan. noluyor diyorum ben de, sinirleniyorum da ama, neyse işte. tanımın sonunu bağlayamayacağım. en iyisi zirvede bırakayım. hadi eyv.