çiçekli şiirler yazmak istiyorum bayım

bir didem madak şiiri. üzerine bir şey söylenmez, doğrudan okumak yeterlidir sanıyorum.

zenciler prensesi olacağım.
hayat işte asıl o zaman başlayacak
pippi uzunçorap


çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım
bilmiyorsunuz. darmadağın gövdemi
çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.
karanlıkta oturuyorum. ışıkları yakmıyorum.
çalar saat zembereği boşalana kadar çalıyor
acı veren bir sevişmeyi hatırlıyorum.
bir bıçağın gereksiz yere parlaması bu.
yıllardır kendini bulutlarda saklayan illegal bir yağmurum.
bir yağsam pahalıya malolacağım.
ben bir bodrum kat kızıyım bayım
yalnızlıktan başka imparator tanımaz bodrumum
bir süredir plastik vazolar gibi hiç kırılmıyorum
fakat korkuyorum. birazdan da
kırk üç numara ayakkabılarınızla
bahçede oynayan çocukların üstüne basacaksınız
bu iyi olmaz bayım!

"gün akşam oldu" diyorum
ekmek kırıntıları atıyorum kuşlara
cam kırıkları yiyorlar
rüyamda; bir kâse dolusu suyun içinde
rengârenk yap-boz parçacıkları
anlatmak istiyorum, dinlemiyorsunuz.
hayır, sanırım sabahı bekleyemem
bilmiyorum.
insanlar rüyalarını acilen anlatmalı.

on dört yaşındaydı ruhum bayım
bir mermer masanın soğukluğunda yaşlandı.
protez bacaklar taktılar ruhuma ince ve beyaz
gıcırdaya gıcırdaya dolaştım şehri
protez bacaklarıma bile ıslık çaldılar
o ara içimde çiçeklerden oluşmuş
bir silahsız kuvvet ablukaya alındı
sinemalarda da "organzm gıcırtıları" oynuyordu.
kaçmaya çalıştım. olmadı.
bu nedenle, çiçekli şiirler yazmayı
ruhum açısından faydalı buluyorum bayım.
neyse işte
ben her filmi hatırlarım
sinemaların hiç bitmeyen gecesine sığındığım çok oldu.
"sofi'nin tercihini" seyrederken çok ağlamıştım.
öpüşen guramilerle ilgili bir film yapsalar
onu da mutlaka hatırlardım.
insan içinde çevrilen bir çıkrığın sesini unutur mu?
hem sonra ben hatırlamaya alışkınım
bir "eşya toplayıcısıyım" bayım.

büyük gemiler de yok artık bayım
büyük yelkenler de
büyük kâğıtlar yakmak istiyor şimdi canım.
işte az önce bir karabatak daldı suya
bir süredir kayıp
dünyayı yutmuş olarak çıksa da ortaya
ölüm çok iri bir sözcük değil bayım.
kasımpatları kadar acı kokuyorum biliyorum.
ama siz sobada sucuklu yumurta pişirip yiyen
yoksul bir aşkın güzelliğini bilir misiniz?
bir gül, bir güle derdi ki görse
yalan söylüyorum
güller bu sıra hiç konuşmuyor bayım

didem madak şiiridir.
öyle normal bir şiir değildir didem madak şefkatiyle yazılmıştır.
anne özlemi hisseden bir şairin kaleminden çıkmıştır.
sıcacık şiirlerinden bir tanesidir.
füsunlara armağandır.
füsunlara özlemdir.

didem madak şiiridir.
seni sevince pazara çıktım sevinçten
enginar aldım “süper enginarlar” diye bağıran adamdan

benin de içinde bulunmuş olduğum bir şiir dinletisinde okunan şiirlerden biri.belki de en güzeli.

çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım
bilmiyorsunuz. darmadağın gövdemi
çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.
...
....
bir süredir plastik vazolar gibi hiç kırılmıyorum
fakat korkuyorum. birazdan da
kırk üç numara ayakkabılarınızla
bahçede oynayan çocukların üstüne basacaksınız
bu iyi olmaz bayım!
...
....
rüyamda; bir kâse dolusu suyun içinde
rengârenk yap-boz parçacıkları
anlatmak istiyorum, dinlemiyorsunuz.
hayır, sanırım sabahı bekleyemem
bilmiyorum.
insanlar rüyalarını acilen anlatmalı.
...
....
büyük gemiler de yok artık bayım
büyük yelkenler de
büyük kâğıtlar yakmak istiyor şimdi canım.
...
....
bir gül, bir güle derdi ki görse
yalan söylüyorum
güller bu sıra hiç konuşmuyor bayım
.
.
. didem madak'a ait her dizesi dolu dolu olan bi şiirdir. tamamını okumanızı şiddetle tavsiye ederim.

güzel didem'in güzel şiiri...

birini sevince çiçek açar bazılarının içi, bence didem de içinde açan çiçekleri bu şiirle dışına yansıtmak istemiş...

bir kadının çiçekli elbiseleri arkasında gizlediği bütün acıları, bir perdeyi aniden açar gibi ortaya çıkaran vahşi bir şiir.

didem madak boşandıktan sonra maddi sıkıntılardan dolayı bir bodrum katına taşınır.
bu şiirde bodrum katında yazdığı şiirlerdendir.

her duyduğumda gülesim geliyor bu cümleyi. çiçekli şiir deyince de ilkokul 2. sınıftaki bir öğrencinin şiir yazıp sayfanın her yerine papatya çizdiği canlanıyor gözümde*

acılarıyla savaşan nice insanın tasvirini kısacık bir şiire sığdırmış. hiç kimsenin umurunda olmayan, kendi yaralarını kendi sarıp sonra kocaman gülücükler saçan insanlara bir armağan gibi...

tumblr kızı sayfası başlığı. "yaz sen ben birazdan gelcem" diyerek inceden uzamak lazım. zira yann tiersen dinleyen pembe patikli hanım duygusallığı çekilmiyor. azcık da piç olmalı ballı sümbüllerimiz.

benim alerjim var ya

odaya girdiğimde çiçekli şiirlerini sıvazlıyordu.