ciddiye alınmayacak boş bir yazı olduğu düşünülen başlığa entry girmek

insana "bu ne perhiz bu ne lahana turşusu" dedirten eylemdir. eğer ciddiye almamışsan neden o başlığa ve yazıya zahmet edip entry yazarsın?

sosyal hayatta da görürüz bu insanların örneklerini. "neden sinirlendin? kırıcı bir şey mi söyledim, bir yanlış anlaşılma varsa düzeltelim" dediğinizde "ciddiye almadım, bomboş." der ancak bunu söylemeden önce tüm hiddeti ile saldırır.

evet kuzum çok belli, hiç ciddiye almamışsın.

edit : işte anlatmaya çalıştığım şey dostlar, bir şeye karşı herhangi şeye, bu yazı olabilir, söz olabilir, davranış ya da eylem olabilir, cevap verme ya da karşılığında bir şey ifade etme ihtiyacı duyuyorsanız o şeyi ciddiye alıyorsunuz demektir.

(bkz: do not feed the troll)

ciddiye alınacak yazılar ilgi görmediğinden sık sık yaptığım harekettir. bir kitap yorumu yazacağıma "geç boşalan erkek" başlığına tanım girerim daha iyi.

bu başlığa entry girmeme sebep olan eylemdir.

sonuçta insanız. valla ben genelde bu başlıkları tıklamadan geçmeyi yeğliyorum ama dayanamadığım oluyor. okuyunca açıklamak, içimi dökmek istiyorum.

yapmayı en çok sevdiğim şeydir. sebepsiz.

yapıyoruz bu işi.

bazen ben de aynısını yapıyorum. bakıyorum saçma sapan bir başlık ve tanım. diyorum ne lan bu böyle ne saçmalamış? şimdi diyorum bu yazıya biri antitez verilmezse bazı tek hücreliler bu bomboş yazıyı alkışlamaya başlar bi de aman amann en iyisi yazmak.
bir hışımla yazıyorum o öyle değil böyle olur tavırlarıyla. halk tabiriyle tokatlamak aslında. *
sonuç: saçma bir başlığa etkileşim vermiş oluyorum.

hiçbir şey gitmemek lazım. girince başlığı beslemiş oluyoruz.

üşenmeyip tanım girdiğime göre o kadar da boş değildir belki de.