çocuk görmenin travmayı tetiklemesi

herhangi bir çocuk gördüğümde başıma gelen hadise. içimdeki bütün sevimsiz önsezilerim olduğu gibi tetikleniyor. birden kendimi hüzünlere boğulmuş bir biçimde buluyorum.

aptal yetişkinler tarafından yapmak istemedikleri şeyleri yapmak zorunda bırakılıyor bu çocuklar. aynısı başıma geldi. oradan biliyorum. ben hiçbir şeyi unutmam. yetişkinler tarafından; çocuk olmak var cümlesini duymak, bende kusma isteği uyandırıyor.

çocuk olmak kadar iğrenç çok az şey vardır bu dünyada. mesela isteklerinin sürekli ertelenmesi felaketine bir yetişkin katlanabilir, bunun için belli başlı, ahmakça mazeretler öğrenmiştir, değil mi? ama çocuklar daha yolun başında. daha ne tür bir pisliğe bulaştığının tam farkında olmadan, öyle avel avel geziyor gariplerim. üstelik bunlara büyüyünce her şeyin süper olacağına dair masallar da anlatılıp, duruluyor.

yetişkinlerin hepsi de ortalıkta mezar kazıcısı gibi dolanıyorlar. önce hayal satıyorlar, sonra o hayaller için mezar kazıyorlar. bütün heveslerin hepsi koca koca mezbahanelerde gün aşırı katledilmekte.

üstelik bu yetişkinler o kadar mallar ki kendi çocukluklarını, geriye dönüp hatırlayabilecek zekaları bile yok.

ha. o çocuklar da sonra büyüyüp, bu mallardan bir diğerine dönüşüyor. orası ayrı. hep beraber sonsuz döngüye girmişler. bir nevi cehennem ama kim yakıyor, kim yanıyor, o bile belli değil.

neyse. en azından çocuk yapmayarak, döngünün dışına çıktım bir nebze olsa. ben hiçbir insanın yasaklayıcısı, zorlayıcısı falan olma heveslisi değilim. tabii yaşadığın bu saçma dünyada başka türlüsü mümkün olsaydı. o da var elbette. kerhane bile bu dünyanın yanında lunapark gibi bir şey.

sonra bağışıklık denen o saçma sistemin güçlenmesi de lazım. zırt pırt hasta ol dur. ateşler içinde öyle dön dur. diş dökmesi var bunun. var oğlu var. sonra ergenliğe girip çük kalkması var. regl olması var. osu var, busu var. ha bu arada da tabii, o olmayan tırt gelecekler için bir sürü bilgi biriktirmesi var.

rüyamda bazen çocukluğuma dönüyorum da; rüya değil kabus tabii. bin kez cehenneme atılmaya eş değer bir kabus.

hiçbir yetişkin de sana inanmıyor üstelik. yok. benim bu işin içinden çıkabilmem zor. o yüzden çocuk gördükçe böyle iç burulması falan devam o yoldan.

insan hayatının bu kadar rezil olmasına gerek yoktu bence.