dert anlatılan kişinin boşver demesi

dahiyane, olağanüstü, muazzam bir tavsiye.

hayret biz nasıl akıl edemedik bunu ya.

(bkz: psikoloğun boşver demesi)nden iyidir. en azından para ödemiyorsun.

teşekkür edip başka bir şey demeyip, tekrar dert anlatmamanız gereken kişidir.

insanlar teselli cümlelerini kullanmakta çoğu zaman zorlanır. aslında karşıdaki insan, bazen sadece anlatıp dinlenmesini ister. yorum veya teselli istemez. ama nedense çoğu kişi, mutlaka sorun ile ilgili yorum yapma gereği duyar.

kısacası dinlemeyi bilmek bile bir sanattır.

genelde anlatan değil dinleyen taraf olduğumdan duymadım hiç.
ama kastımca pamuk şekerin suya batırıldığındaki yok olma hızı ile aynı etkiye sahip bir keşke hiç anlatmasaydım hissi yaşatır.

derdin hakkında herhangibir fikri olmayan birine anlatılmıştır aynı dertlere sahip iki insan birbirine "boşver" diyemez.

boşverin arkadaşlar *
şaka
derdi olmak istiyorum o insanın öyle bi döveyim ki dert olayım istiyorum ona.

"afedersin ama yaprak gibi derdin var. senin derdinle cima eyleyeyim" diyemediği için boşver demiştir. herkesin derdi kendine büyük. çok güldüğünüz bir şakayı anlattığınızda insanların eğlenmemesi gibi düşünün.

eğer dert anlatan kişiyle dert yanılan kişi arasında bir bağım varsa ve o insanların birlikteliğinin (evlilik, ilişki vb.) selameti beni de ilgilendiriyorsa, o "boşver" aslında bir "taraf tutmama ve ateşe benzinle gitmeme" çabasıdır. çünkü biliyorum ki; o an dolduruşa gelip bir cümle kursam, ileride o çift barıştığında o cümlenin faturası bana kesilecek. uzak durmak en iyisi.

anlatılan kişiyle bağım yoksa ya da tanımıyorsam yedibela hüsnü'deki cemal'den eksik kalmam. ver coşkuyu*

(bkz: nötr kalma yetisi) (bkz: rasyonel gazcılık)

ben artık şunu çok net fark ettim sözlük, bazı insanlar için dert anlatmak gerçekten bir ihtiyaçtan çok bir muhabbet biçimi haline gelmiş. sanki sohbet dediğin şey illa ki bir şikayetle, bir memnuniyetsizlikle başlayacak. bir süre sonra da bu anlatılan dertler çözüm arayışından ziyade sürekli tekrar eden bir döngü gibi oluyor. aynı hikaye, aynı şikayetler, aynı karamsarlık…

ben de insanım, benim de hayatımda sorunlar var. gün içinde zaten yeterince şeyle uğraşıyorum. bu yüzden biri karşıma geçip sistematik şekilde dert dökmeye başladığında içimden gelen ilk tepki çoğu zaman boşver yaaa demek oluyor. bu bazen karşı taraf için duyarsızlık gibi algılanabiliyor ama aslında mesele umursamamak değil, kendi zihinsel alanımı korumaya çalışmak. çünkü herkesin dertlerinin merkezi ben olamam.

bir de şu var tabii, bazı insanlar gerçekten hayatın onlara özel olarak haksızlık yaptığını düşünüyor. sanki bütün aksilikler onları buluyor, bütün kötülükler onların başına geliyor. böyle bir bakış açısıyla sürekli konuşan biriyle aynı frekansta kalmak çok zor.. o noktada içimden bir etrafına bak, herkes bir şeylerle mücadele ediyor demek geçiyor. çünkü gerçekten de dert tek kişilik bir ayrıcalık değil.

empati önemli, evet. ama empati dediğimiz şey de tek taraflı bir yük değil. ben birinin sıkıntısını dinlerken o kişinin de benim sınırlarımı, enerjimi ve hayatımdaki yoğunluğu biraz gözetmesi gerektiğini düşünüyorum. her sohbeti bir negatiflik seansına çevirmek, karşı tarafı fark etmeden yoran bir şey.

yaş ilerledikçe de insanın buna tahammülü azalıyor galiba. zamanın daha kıymetli olduğunu hissediyorum. kalan enerjimi sürekli karamsarlıkla doldurmak yerine daha dengeli, daha olumlu bir yerde durmak istiyorum. bu yüzden bazen boşveerrr demek benim için kaçış değil, bir tür filtre gibi.

yanisi sözlük ben artık sürekli dert modunda takılan insanların içine çektiği o karanlık atmosfere kapılmak istemiyorum. dert elbette olacak ama hayatın tamamı dertten ibaretmiş gibi yaşamak bana göre değil. ben biraz daha gerçekçi ama aynı zamanda olumluya tutunan bir yerden bakmaya çalışıyorum.

küçük ya da büyük herkesin her zaman bir derdi vardır. aslında burada bu boşver kelimesini kullanan kişinin de derdini göz önünde tutarak yorum yapmalı mıyız bilmiyorum, çünkü benim de kendime göre ağır dertlerim varken dert yananları teselli edip onlara destek olmaya çalıştım. üstelik dertlerini garipsemeden ya da küçümsemeden, geçiştirmeden... ama ben ne zaman kendi derdimden bahsedecek olsam, ne yalan söyleyeyim ilgilerini çeken bir şey olmadıktan sonra dinlemiyorlar bile gecelerce ağladığım şeyleri. boşver demek anlatılan şeye göre mi yorumlanır bilemedim, benim boşver diyebilmem için karşımdakinin derdinin tırnağının kırılması falan tarzı bir şey olması gerek herhalde. ya da o gün çok kötü bir olay yaşamış olmam, halimin yerle yeksan olması falan...

- bıdı da bıdı da bıdı bıdı bıdı bıdı da bıdı...
+ abi boşver ya..
- boşverebilsem bu halde olur muyum maymun!
+ o da doğru tabi.
- boş yapma da dinle. bir şey anlatıyoz burda!

kimi zaman yerinde bir "boş ver" her şeyden değerlidir.