dibe vurmadan içki masasından kalkabilen insanlar

sevdiğim insanlardır. ya sağlam alkoliktir ya da ölçülü ve dengeli bir yaşamı düstur edinmiştir. her iki türlü de şerefe dostum.

masadan kalkıp eve gidiyorlar, yine sıkıntı yok...
sonra evde ne oluyorsa artık, birkaç duble daha mı vuruyorlar ne yapıyorlar, bir anda kontrolü kaybediveriyorlar.

sosyal medyada, orada, burada...
önlerine gelene salça olmaya başlıyorlar.
basit bir şeyi büyütüp, bir anda agresifleşiyorlar ve sonrasında da artık tamamen kontrolden çıkmaya başlıyorlar.

kontrolünü kaybetmiş, kendinden geçmiş bir sarhoşla uğraşabilmek önemli bir meziyettir.
ama anlayamıyorsun ki?
alkollü mü değil mi, nereden bileceksin?
onu anlayabilmek işte, esas önemli meziyet.

dibe vurmak için içmiyorsa tüm içenlerde görülen meziyettir.

en sevdiğim özelliklerden bir tanesi. ara sıra kafam güzel işe bile giderim. kimse de anlamaz.

adabi vardir icmenin dedikleri asama o oluyor iste ya da agziyla icmek falan dedikleri.

cakirkeyflikten bir tik oteye kaydin mi leveller basliyor.