dünyadaki yaşamın tesadüfi ve manasız olması

evrendeki sayısız gezegen yaşam barındırmazken, dünyada çok sayıda tesadüfün bir araya gelmesi sayesinde yaşamın başlaması ama bunun tesadüfi olduğu için anlamdan, amaçtan, hedeften uzak bulunması.

ne zaman üzülsem bu cümleyle kendimi teselli ediyorum.
ekstra olarak "evren çok büyük" te diyorum.

dünyanın ve hayatın tesadüf olduğunu düşünüyorsanız tabiki anlamsız gelecektir. çünkü sizin bu hayatta bir amacınız yok.

başlığa inanıyorsan hayatının her günü hayal kırıklığı yaşayacaksın.

bunun en büyük kanıtlarından bir tanesi yaşam zaman çizelgesidir. bir gezegen düşünün ki var oluşundan, kozmik ölçekte çok da büyük sayılmayacak 600 milyon yıllık bir süre sonra hemen tek hücreli yaşam formları okyanuslarında oluşuyor. gelin görün ki bu tek hücreli canlıların ilkel omurgasız canlılara evrilmesi tam 3.55 milyar yıl sürüyor. kardeşim tanrısal bir irade olsa neden bekliyor 3,55 milyar yıl yaşamı evrimleştirmek için? ey teistik evrimciler(evrimi tanrının gerçekleştirdiğini iddia edenler) neredesiniz?
bir de üstüne üstlük dünyada defalarca kitlesel yok oluş gerçekleşiyor, canlılık yok olmanın eşiğine geliyor. bugün insanların bir asırdır uğrunda birbirini kestiği petrol gibi kaynaklar bu toplu yok oluşların eseridir.
dünyadaki yaşam; büyük bir kaos içerisinde, her an yok olma tehlikesi ile karşı karşıya olan büyük bir tesadüflikten ibarettir.

henüz oluşundaki zorunluğu çözebilip aydınlatamadığımız her olgu, bizim için ya tesadüf, ya da kaotik bir olasılıktır. ilk bebeğin doğduğu gün onu da böyle değerlendirmiştik. ya şimdi..!