dünyaya mutlu olmak için gelmediğimiz gerçeği

bazen insan bunu kavrayamıyo. nedense bi algı oluşmus ve insan bu dünyaya sadeve mutlu olmaya gelmis gibi. tek gayemiz bu gibi. uzulucez aglicaz da hepsi olucak ama tutturmusuz bi mutluluk

mutlu olmaya gelmediğim net belki zaten de, ne için geldiğim sorusu muallak kalan.

allah denen saçmalık çerçevesinde sıçılmış en büyük yalan. dünyaya allaha tapmaya verilen görevleri yapmaya gelmişiz. bir insan olarak ben canlılar yaratsam ve desem ki sizi mutlu olmanız için yaratmadım, bana tapmanız için yarattım, hasta derler bana egoizmden kafayı yemiş derler*

düşünsene canlılar yaratmışsın bekliyorsun ki mutlu olmasınlar, acı çeksinler, zevk ve keyif almasınlar paso sana tapsınlar, senin dediklerini yapsınlar*

izliyorum böyle bakıyorum hımm bana tapıyorlar güzel, tapmayanları not alıyorum falan hahaha

bana göre palavradır. ne için geldiğimiz veya amacımız ne olursa olsun mutlu olmak zor değil. tamam ben de mutluluk perisi değilim ama mutluluğa tezat oluşturacak üzüntü, depresyon, vs. gibileri de duygudur. mutluluk da öyle.
kişi günlük hayattaki olay ve durumlara negatif bir perspektiften yaklaşıyor ve mutlu olmak üzerinde sorun yaşıyorsa bu onun tercihidir. ya da daha evvelinde bardağın dolu tarafını görmek için hiç düşünmemiştir.
ek olarak mutluluktan kasıt ne? herkes farklı şekilde mutlu olur. bunun maddeyle alakası var mıdır? orası şaibeli.