durmadan ölüyor içimdeki insanlar

insanın içindeki mezarlık ne kadar büyürse matemi de o kadar büyür ve doğal olarak karamsarlığı da kat kat artar. siz öldürmeyin katili siz olmayın da gerisi mühim değil diyebilirim sadece.



bir hiç ukdesi.

ondan sebep uzaktan sevmek daha faydalı gibi insan için. yakından sevesim gelmiyor mu? geliyor ancak herkes öldürüyormuş sevdiğini ya işte bazen de sevdiklerinin de intihar edesi tutuyor kalbinin köşesinde oturtmuş, sırtına da minderi koymuş rahat ettirmişken sen.

şahit olmak istemiyorum hiçbir ölüme artık.
ondan sebep sıktım yanaklarınızı, öptüm gözlerinizden sevdiklerim.

william shakespeare in muhteşem sözü.

oysa benim ruhumda savaş var .
durmadan ölüyor içimdeki insanlar.

fiziken bizleri terk eden insanlar olduğu gibi, manen'de gider insanlar. aynı ölmüşler gibi.
hani diyor ya şair ;
herkes öldürür sevdiğini fakat kimse öldürdü diye ölmez
diye.
sanıyorum tam olarak böyle birşey.

(bkz: içimde ölen biri)

konuya nasıl baktığına bağlı değişkenlik gösterebilir.

en başta kayıp gibi görünüyordu, sonra baktım ki arınmaymış.

gitmesi gerekenler şu veya bu sebepten gitti, kalması gelenler kaldı.

sonuç itibariyle gidenler benden bir şey götürmedi ama giderken verdiği çok şey oldu.