düzgün insan kalmanın yolu

21 yy da evden çıkmamak.

işe güce gidip akşam eve dönüp peş peşe dizi izleyip yatmak.

başka türlü çok zor.

gerçekten, üzüm üzüme baka baka kararır derler ya, doğru..
çevrendeki insanlar ne yapıyorsa, ne konuşuyorsa, bir şekilde seni de etkiliyor.
normal kalmak istiyorsun ama herkes kendi telaşında, kendi tuhaflıklarında, sen onlara karışmadan durmaya çalışıyorsun.

yani mesele sadece ahlak değil, direnç meselesi..
insanlarla iletişime geçiyorsun, gülüyorsun, muhabbet ediyorsun… ama hala kendi ritmini, kendi doğrularını koruyabilmek ayrı bir çaba..
düzgün kalmak istiyorsan, bazen susmak, bazen kenarda durmak, bazen de kahveni yudumlarken dünyayı izlemek gerekiyor..

hiyerarşinin ve yozlaşmanın dayattığı hırs, hınç, tamah, kibir ve gösterişi reddetmek.

kimseyi umursamamak.
evet.
fenayım bu işte.

sabah besmele çekerek kapıdan dışarıya adımını atmak. ben öyle yapıyorum. tavsiye ederim.

insan kendısını bilir ve bir mayası vardır. eline fırsat geçmemişlere veya korkaklara düzgün insan demem.

kim ne derse desin harama bulaşmamak,yaklaşmamak. (bir kereden bir şey olmazcılar yüzünden çoğu millet rezil halde o konuya girmeyeyim çıkamayız)
doğruluktak,adaletten şaşmamak.
dünyalık hırsından uzaklaşmak.
kibirlenmemek.

vicdanının sesine kulak vermekle.

günahtan kul hakkından kaçıp ibadet ederek ciddi oturaklı şekilde yaşarsak düzgün insan oluruz

herkesin düzgünü kendine. okudukça yazılanları ve okudukça yazılacakları daha iyi anlaşılacak ne demek istediğim.

benim de bana kadar düzgünlüğüm ve bu yolda hiç sapmamaya özen gösteriyorum.

doğan cüceloğlu nun, savaşçı kitabında olan muhteşem söz;



bunu düstur edinen, ömrü hayatı boyunca, şaşmaz.

gerek var mı? bu kadar bozukluğun içinde düzgün kaldığınızda sadece zarar görürsünüz. en iyisi varolana uyum sağlamaktır.