ebeveynlerin tuhaf huyları

mastor ukdesi.

çocuğunun büyüdüğünü asla kabullenememek. bir de yalnızca kendi bildiğinin doğru olduğunu savunmak. insanı çileden çıkarıyor.

yeni bebekli bir arkadaşım vardı.

çocuğuna o kadar düşkündü ki , karnı dışarıda acıkır falan diye zorla memesini ağzına sokup bebeği ağlatırdı.

tuhaflıklar asla bitmez.

anneme ısrar etme asla ikna olmaz.
ancak yapamayacağını ima etmen yeter de artar bile.
annem gazla çalışıyor.

bağıra bağıra telefonla konuşmak. sanırsın karşıdaki adam sağır.

ben her zaman evdeki kesin yahut muhtemel birama göre hareket ederim. eve geldim anne dedim 1 tane biram olması lazımdı. git dedi odanda. odaya geldim yok. anneme geldim saçını bozdum tadın bak döverim dıbışşş yaptım bira yok dedim. kitaplığa bak ay berat yılışma git ya dedi ulan insan yavrusuna ıy git der mi.

birayı koyduğu yere bak. manyak ya.



peluşlarımı da içkici yaptıracaksın hııı.

annem olmayan tozları var eden bir yapıya sahiptir. sürekli ev süpürülür, toz alınır, yerler silinir. boşluğu kovalıyor resmen.

babam simetri ve renk takıntısı olan bir beyefendidir. okb'si olan bireylerle hayatın ne kadar zor olabileceğini kendisiyle öğrenmeme sebep olmuştur. ayrıca andropoz'un verdiği ekstra yıkıcı etkiyle, hem takıntılı hem huysuz olmuştur.