en azından içimde kalmadı

züğürt tesellisi.

genelde bir daha mı gelecez dünyaya diyerek bazı şeyler yapıp mokoko olan kişilerin kendilerini avutmak için söylediğine şahit oluruz.

iyice boka battıktan sonra kurduğum cumledir.

en saçma sapan şeyleri yaptıktan sonra arkadaşlarımın gözünde düşen itibarimi kurtarmak için kullandığım söz.

ya bu kafa çok başka bir kafa valla bak…

anlatmıştım #3451321 yeğenimden duyduktan sonra benim için başka bir boyut kazandı.

eğlencemiz içimizde mi kalsaydı, dediği gün laaağn dedim şu bebe kadar değilsin…

öyle bazen sövüyorum, bazen seviyorum, bazen soruyorum ki ah canım insanlar sorularıma ne kadar saçma da olsa cevap veriyorlar yorulmuyorlar falan…

içinde kalınca dert oluyor zaten. kalmasın.

hayatımın bir buçuk senesini hiç eden önceki işim için sarf ettiğim cümle.

hep aklımda kalacaktı yapmasaydım.
o yüzden yaptım.
şimdi de hep aklımda kaldı,
ama travma olarak.

*

mermi çekirdekleri kurşundan yapılır. bazen gömleksiz olur yani etrafını başka ve daha sert bir malzemeyle kalamazlar.

eğer bakır veya başka bir şeyle kaplanırsa çekirdek daha sert olur. daha sert olan çekirdeğin delme gücü (diğer şeylerden bağımsız olarak) artar.

bir mermi çekirdeği sert bir yere örneğin kemiğe gelirse delip geçemez ve yön değiştirip darbenin etkisiyle parçalanır.

parçalanan mermi ciddi bir operasyon olmadan tamamen temizlenemez. insanın içinde kalan ağır bir metal olan kurşun zehirli olduğu için kan zehirlenmesi yapar ve ölürsünüz.

en azından içimde kalmadı diyen kişi belki de merminin delip geçtiğine sevinmiştir.

kesinlikle. benim için aldatma eşiğiydi en üst eşik. ve dedim ki; en azından içimde kalmadı. ha değdi mi? değmemiş. neyse.

insan nasıl da pişman oluyor söyleyeceği aklına geç geldiğinde...

misal;

'yine de bir röntgen çektirmek lazım' karşılığını verebileceğim söylem. *

bir gun dersten cikmistim, tek basima universitedeki duraklarda otibusu bekliyordum. biri geldi, yani gozume oyle boyle hos geldi, insanin baktikca bakasi geliyor ki, ben bakmaktan utaniyordum. yani toplasam 30 sn bakmamisim ama her ayrintisini sayardim o gun.
biraz aklimdan uzaklasti, iste durakta gidip geliyorum, telefondan otobusun konumuna bakiyorum, otobus geldi, ben sonlarda bindim, cok kisi vardi.
sonra en arkaya kadar gittim, su iki otobusun birlestigi ve tek otobus oldugu, ismini bilmiyorum artik nedir ortadan birlesiyor hani, arkaya dogru gittim, bir baktim o tek basina oturuyor, hemen onundeki ki bos yere oturdum. benim oturdugum yer de oyle onunkine dik acili. yani oturup da onume bakinca, silueti gozukuyor. oyle beyaz bir ustu vardi, hala aklimdadir, camdan disari bakiyordu, bak hatirladikca icim aciliyor.
oyle boyle yolun yarisina geldik, ben de cekiniyorum , degil selam vermek, merhaba demek veya konusmak, bakmaya bile cekiniyorum.
sonra niyeti kotuledim, dedim ben webde o zamanlar anon takilmak icin kullandigim mail i, kagida yazayim inince ona vereyim. malum sosyal medya hesaplarindan cekiniyirum yani o derece, numara, kullanici adi degil., fikir guzel, cantadan kagit cikardim, mail i yazdim da, heyecandan elim titriyor, zaten el yazim iyi degil, otobus de sallaniyor, dizimin ustunde ozene bozene yazmaya calisiyorum, mazallah baskasina mail atar diye dikkatle yaziyorum.
sonra kagidi kopardim, aklima geldi, ben bu maili ne niyetle verdigimi nasil anlayacak, dedim baska bir kagit cikarayim, bir baktim durak gelmek uzere. hemen katladim, dugmeye bastim durakta durmasi icin.
sonra dedim ona verince soylerim iste, tanimak istiyorum seni, cevabini bekliyorum, falan derim.
sonra aklima dank etti benim tam karsimda bir, sol caprazimda da iki erkek vardi,ya bunlar beni yalnis anlarlar da, sapik diye beni bir temiz dovseler, oyle boyle tedirgin oldum, ahlaken bu yasima akdar tek bir fire vermemis ben, medyada, cevrede bunca olay orgulu dqyak meselesi ogrenen ben, buna nasil cesaret ederim.
wonra dedim, ona uzatmak yerine yavasca yanina birakirim ve bir tebessum ederek uzaklasirim,
tam otibus durdu, bir bakti yanindaki koltukta cantasi var, onu gormemisim, kapi acik, ben cantaya bakiyorum, ki sofor da kesin kamerasan bana bakiyordur, qttim kensini disari, oyle bir rahatlama geldi, birkac milisaniye sinra da oyle bir pismanlik,

otobus gitti, ben de oyle elimde kagitla kaldim. :)

verhasil, dedi ger yapacaginiz sey, sadece sizi ilhilendiriyorsa, ve yapmaktan kararsizsaniz ve eger zarari yoksa, geri donulebilir ise, yapin.

şunu dememek adına yapmaktan korktuğum şeyi yapmamak için çok direniyorum. içimde kalmasın diye yaptığım çok şey oldu, ama şimdiki olay öyle başka ki “içimde kalmasın” sözünü kalbime, aklıma sığdıramıyorum ve cesaret edemiyorum.