evde civciv beslemiş normal sözlük yazarları

boyanmışlardı civcivler. öyle bir furya vardı bir ara. iğrenç ve canavarca.
çok uğraştık ama bir gece yaşadı melekler.
onları rengarenk boyayan o insafsızın dünyası kararsın.

evde beslenemeyecek kadar çok civciv vardı. kümeslerinde mutlu mesut yaşarlardı. ta ki leziz bir pilava tavuk suyu olana kadar.

ben besledim ve çok güzel bir anıydı. elimde uyuttum kaç defa...

ilkokul zamanlarımda annem bir kere pazardan civciv almıştı. fazla yaşamadı ama çok tatlıydı.

küçükken ben çok istediğim için ama böyle ağlamalı zırlamalı halam almıştı.bir süre sonra öldüler.annem o zaman bana,bak annecim anneleri olmadığı için öldüler sende bensiz yaşayamazsın,diyerek alttan alttan ilerdeki huzrevi olasılığını yok etmisti.

evet benim vardı ismini şıllık koymuştum bi gün banyo yaptırayım dedim öldü.

civciv, bıldırcın, kedi, köpek , güvercin.. şaka değil *

feriha'ydı ismi. şimdi olsan ne güzel dertleşirdik feriha.

besledim,ölenler olunca travma geçirdim.ağlaya ağlaya mezar kazdım ölenlere.sonra annem dayanamayıp sağ kalanları köydeki akrabalarına verdi.

vardı benim üç tane rafadan lop ve cıvık. büyüyüp horoz olunca köye gönderdik ve sanırım onları yediler...

kuzenim beslemisti iki civcivi ve sineklikle avladigi sinekleri hedef gösterip avlatiyordu. böyle yazınca da çok canice geldi ama komikti.

muhtemelen civcive de şiir yazıp, yüzüne okumuşlardır.

yıllar önce almıştık pazardan. 2 tane. ikisi de kocaman tavuk olmuştu. balkonda beslemiştik. sonra yedik. çok lezzetliydi.

benimdir.
çocukken, babam eve bir kutu dolusu civciv getirmişti. görünce sevinçten çığlıklar atmıştım.
civcivler biraz büyüyünce kutudan zıplayıp evin içini turluyordu, yakalayıp geri koyuyorduk kutuya. hiçbiri civcivken ölmedi hepsini kendi ellerimle büyüttüm. kimisi horoz, kimisi tavuk olmuştu. onlarla vakit geçirmek en keyif aldığım şeylerden biriydi.

birkaç güne ölür diye düşündüğümüz iki civcivimiz büyüyüp horoz olduğunda kesmeye kıyamayıp hayvanat bahçesine vermiştik, sürekli kavga ederek beynimizi öpüyordu şerefsizler*

son zamanlarin moda terimiyle duyar kasiyor degilim ama, ben degilim bu. olamadim. apartman cocugu oldugum icin zaten oyle bir imkanimiz olmadi ama, bir kuzenin balkonda karton kutu icine hapsettigi civcivleri gorunce cok uzulmus, her seferinde bir bahane uydurup gitmemeye baslamistim onlara.

ağır travmalarımın nedeni olan civcivlerdir. çünkü benimkiler büyüyemedi hiç... (kurumuş boğazım) yaşasalardı ve konuşabilselerdi gülseren budayıcıoğlu'nun kliniğine gitselerdi eminim onların hayatları da dizi olurdu.

tanımı yazarken kokusunu hissettim yavrularımın üürüühürüğğ. o anlara geri döndüm. sorun evcil civcivlerimde değildi. sorun evcilleşememiş ailemdeydi. 4 yaşındaki çocuğa (yazarınız burada kendinden bahsediyor) civciv mi alınır ulan. nerden bilebilirdi ki ilk civcivim sarı papatyamın hayatında ilk dışarı çıktığı gün mahallenin ağır abisi şerafettin'in öğle yemeği olacağını. şerafettin özünde iyi bir kediydi ama fena bir kusuru vardı. avını acı çektire çektire yerdi. ilk travma, yaş 4.

hayatımda bundan daha ağır travma yaşayamam derken üstünden seneler geçtikten sonra bizimkiler eve yine civciv alıp gelmişti. hayvanın eve gelişi ve karton kutunun içinde çıkardığı sese dayanamamış evin içine salmıştım. ne olduysa o an civcivi kutusundan çıkardığımı unutup markete gitmiştim. eve bir geldim ortalık feryat figan. annem eve sumo güreşçisi komşu hatice'yi çağırmış. kadın attığı adımları karnından ötürü göremediği için benim ikinci civcivim sarı papatyamı ezmiş. ezdiğini farkemediği için evin antresinden salona kadar da yürümüş. hiç mi anlamadın ya ses de mi çıkarmadı hayvan diyorum "ses çıkarmaya fırsatı olmadı herhalde diyo". ağlaya ağlaya evi temizledim lan ben. hasbelkader uğur dündar eve o an baskın yapsa evi 1 hafta mühürlerlerdi.

kız kardeşim pazarlarda satılan renkli civcivlerden istemiş. annem de önceki olaylardan akıllanmamış olacak ki pembe ve mora boyanmış civcivlerden alıp gelmiş. travma yaşatmaya doyamayan ailemin bu sefer ki hedefinde 5 yaşındaki kardeşim vardı. ben önceki civciv vakalarından ders çıkardığım için hiç karışmadım bu sefer. "dışarı çıkarma kedi kapar, kutusundan çıkarma sumo hatice basar" deyip uyarımı yaptım gerisi sende karışmam" dedim. son 2 civcivimizin katili de başak burcu annemdi. başak burcu kadınlar da genel bir hastalık vardır. her şeyi yıkayabilirler her şeyi ama. boyaları aksın diye 2 civcivi yıkamaya çalış sen. vücut ısıları error versin, makinenin yüksek devrinde yıkanan çamaşır gibi büzüştü hayvanlar, ertesi gün ikisi de pert.

bana civciv demeyin o yüzden. onlar fazlasıyla evcil de biz değiliz.

biri beni de evinde besleyebilir mi çünkü ben bu travmaları atlatamıyorum.

halâ besliyorum mor civcivi

kimin evine gitmişim öğrenelim bakalım.

canım babam hayvan sevgisini tatmamız için eve beş on tane alırdı. ergenliğe geçince evde kelaysnaklsr gibi garip ve çirkin yaratıklar doluşurdu. büyüyünce de keser yerdik.
bu yüzden travmatik bir tip oldum. çocukluktan. ahhh sarı pakize seni ne çok severdim. işıklar içinde uyu...