ezilenlerin ve azınlıkların yanında olmak

veya olmamak.

zorbalık yapınca ezilenin yanında olanları da eziklerdim. zorbalığı görürsem zorbanın yanında olurdum. artık güce taptığımdan mı kalabalığı arkama alma konforu mu yoksa safi kahpe evlatlığı mı nedir derdim anlamış değildim. böyle böyle ezilenlere iyice kuruldum. azınlıklara empatimi yitirdim. hatta ezilen filistin ve azınlık yahudi halklarını aynı anda yok edecek genetik bi soykırım mümkün müdür diye toplanan bi gruba girdim. hiç de demedim benim burada ne işim var?

ait olduğum yerdeydim. çingeneler, solcular, engelliler, ruh hastaları, pkklılar, fenerbahçe düşmanları falan derken ırkçılığa doğru yaldır şaldır gidiyorduk. bir tane alevi dedesi de vardı. dede dedim, bi yerde bizim ideoloji tümüyle senin içinde bulunduğun unsurları hedefliyor gibi ama benden duyma dedim. dede hiç oralı olmadı. en son oralı olmayan adamı hatırlıyorsunuz mu? serdar ortaç'la kıbrıs'ta bankta beraber oturmuştuk. abi kader ağlarını örmüş, ikimiz de zirvedeydik şimdi borç buramıza, alacaklılar şuramıza geldi demiştim. hiç oralı olmamıştı. parlak çocuktum aslında. bi yeltense yok demezdim. ardımı dövdürmekle ilgili hiç endişem yok. sallamadı beni.

nasyonal sosyalizmin sosyalist tarafını da ret edince anladım ki ben kapitale ruhunu hibe etmiş fındık beyinli neonazi olmuşum. ulaaaa dedim kumpir diye bir patatese bu kadar para verdiğimi anam duysa çakar bana roma kazığını. yaklaşık 3-4 yılımı aldı bu ucubelik. bi anda oluyor kuzum hemen toparlandım.

bi yerden başlamam lazım. mikail'i aradım, veli'nin kuzeni. o da tekerlekli sandalye kullanıyor. geçen sene kar topu oynuyoruz ayağına kafasında buz kırıp zevkten bayılmıştım. mikail dedim hakkını helal et. etmem dedi.

bazı çiçekler bazı topraklarda olmuyor.

ezilenlerden yana olmak erdemdir. kimse sömürü ve ezilmeyi haketmiş olamaz çünkü.
ama azınlık olmak, her zaman savunulması gerekenlerden olmayabilir de. (sapıklar veya seri katiller, hırsızlar da kendi aralarında -çoğunluk indinde- bir azınlıktır, ama savunulması gerekmez, hatta yanlıştır.) kısaca kendi adıma, sömürülen ve ezilenlerin hepsini, azınlıkların da insanlık adına gerçekten hakedenlerini savunmayı yanlış bulmam.

kendi vatanında seni parya yapmak isteyenler ezilen değildir ezilmesi gerekendir ne eksik ne fazla.

erdemli bir davranış ama şu gerçek var ki istesekte olamıyoruz. ancak laf üretiyoruz car car ne ezilene ne de azınlığa pek faydası yok bunun, sadece vicdanımızı hafifletmeye yarıyor.

ama gel gör ki şu devirde bir çarpan gücün olmasa bile taraf belirleyebilmek bile mühim meseledir. eğer yaptırım gücüm olsaydı bu zalim bu zorba şerefsizlerle hayatımın son nefesine kadar uğraşırdım gücümüz yetmedi, üzgünüm. ve yine daha önceleri olduğu gibi bunu da yazmakla yetinmek zorundayım.