firavunları kim üretti sorusu

antropolojik açıdan oldukça önemli bir soru.

benim tahminim şöyle : küçük felaketler sonrası küçük tecrübe göçleri, büyük felaketlere gelininceye kadar büyük birikim göçlerine evrildi ve halk için krallar, sülale boyu, halkın kanını emen firavunlara dönüştü. daha sonraları firavun kültürünün kabilelere kadar sirayet ettiği gözlemleniyor.

firavun ve eşrafı yalancı/sahtekar oldukları için, sıklıkla, halk için devletin ideal (ilahi) hali kılığına bürünerek taklt yapıldığı görülebiliyor.

toplumda var olan her ezici gücün sebebi, yine toplumun kendisidir. toplumda sivrilmek isteyen kötülük bireysel veya bir grup olabilir. kendisini fark ettirebilmek için ilk yapacağı şey toplumun dinamiklerine saldırmaktır. güç gösterisi, kötü olmakla kendisini hızlı var eder. bu güç gösterisi ise, insanların dönemsel özelliklerine ve yaşayış şekillerine göre elde edilen izlenimler üzerinden yürür.

basitçe: insanlar en çok neye değer veriyorsa, onunla tehdit edilir. evleri, aileleri, eşleri, toprakları, özgürlükleri veya hayatlarıyla. bu noktada, toplu direniş ve savunma çok büyük önem arz eder. kendisini "alfa" ( tek başına baskın olmaya çalışan/lar. başlığa göre firavun) olarak inşa etmeye çalışan olguya( birey veya grup), teslimiyet sunmamak ve sonuna kadar onun varlığını tanımamak süreci başlatmadan sonlandırır fakat sessizlikle boyun eğmek veya pasif direniş göstermeye çalışmak, sadece hükmetme biçimlerini güçlendirir. sistemi düzeltmeyen her özgürlüklük talebi, sadece sistemi daha güçlü gösterir( oldugundan fazla). bu yanlış stratejinin doğurduğu şey skor'u karşı tarafa tanımlama durumudur. kendi kalenize gol atarsınız yani. geçmişte, insanlar bu düzenin daha farkındalardı çünkü hegemonya çok daha baskındı. kraliyet rejimlerinde, tüm krallıkların birbirine sergilediği tavırın kökü buydu. hepsi birbirine meydan okur ve harekete geçerdi. savunması ve direnişi güçlü olan taraf, zaferi gögüslerdi. yani iş, daha en başında bu işin kökünü kazımada gizli. başladığı gibi bitirmek gerekiyor. kök saldıktan, yıllara yayıldıktan sonra değil.
böyle bir durumda dahi, kolektif güçlü bir ruh ile, tüm düzen eski işlevselliğine döndürülebilir ama cok güçlü bir beraberlik duygusu gereklidir. herkesin refahı ve çıkarsız iyi bir hayat sürebilmesi adına gönülden çalışmak, evrimin kendisini oluşturur.

neme lazımcılık, bana dokunmayan yılan bin yaşasın felesefesi ve kişisel çıkar odaklı hedefler gakko.

serbest piyasa ekonomisi fayizi ve tekelleşmeyi mubah kılar. fayiz ve tekelleşme mubah oldu mu karunlar semrilir. fir'avn esasta karun düzeninin sözcüsüdür.

insanlar bir araya gelince bile birileri lider olmaya dediklerini yaptırmaya çalışıyor. iş yerlerinde diyelim birilerinin yardakçısı olmaya çalışanlar oluyor. gruplasmalar oluyor insanın olduğu her yerde.
eskiden birisi belkide bir icat yaptı. bir çakmak belki ateş yakmak için. belkide bir madene sahipti tuz gibi.
sonra etrafına insanlar toplandı. yardımcıları oldu. ya bu akıllı adam bunu lider seçelim dediler.
bu güçlü bayağı bizi korur gibi bir şey oldu.
tabi 2. ramses gibi doksan yıl yaşayan firavun olmuş. o dönem yaşam süresinin 35-40 yıl olduğu ki yine bu sürenin iyi olduğu düşünülürse. 2. ramsesi gören adam çocuğu ve torunu er bu gerçekten firavun tanrı falan demiştir.
tabi o dönemlerde az ordu gücüne sahip insanlar diğer insanları soydukça yağmaladıkça, yanlarındakine bir şey verdikçe iş aş maaş vs gibi güçlendiler bence.
kralsın ben oğlum dedi birileri.
insan zaten birilerine kul köle olmaya meraklı.
şimdilerde bile kimler kimlerin hayranı. o dönem bilginin bu kadar olmadığı dönemlerde ilk amacın barınma ve yiyeceğin olduğu dönemde adam bir din uydurup , bir unvan verip kendisine böyle devam etmiştir.

bu hak batıl mücadelesi, kıyamete kadar sürecek.

firavun olacak ki musa da olsun ve asıl mesele firavun musun? musa mı? işte iş burada.

yusuf 'tek' iken kardeşleri 'çok' idi. attılar kuyuya.

hiç eşitlik yok. kıssadan hisse.

kim bilir; belki de firavuncuklarin tasfiyesi, hak yoluna gecisi de mumkun kilar. uykudan uyanmak ise onceliklidir.

diğer firavunlar.

kulluğumuz "rıza'en lillah (allah rızasını kazanmak)" içindir. eğer "rıza'en lilfiravn (firavun rızasını kazanmak)" için zalimlere itaate meyledenleri kur'an; "ınatçı zorbaların emrine uymak (hûd -59)" şeklinde tanımlıyor ve "allah'a - rasulü'ne eziyet edenler lânetlenmişlerdir (âhzab - 57)" ihbarı yapıyor!.