geç vakitlerde çalışmak

bir şey diyim mi ben buna çok okeyim , yeter ki ilgimi çeken bir iş olsun ve bana sadece bir dead line* verilsin. lakin o zamana kadar ben bir şey sormadığım sürece rahat bırakılayım, ofis zorunluluğu falanda olmasın, hangi saate kalktığımada karışmasınlar. ben olabilecek en profesyonel, takıntı seviyesinde mükemmelliyetle işi bitirip sunayım. ben rahat olduğum zaman uykudan, yemekten bile vazgeçiyorum erteliyorum, ki sonunda bir para da almıyorum. işte bu psikopatlığımı iş dünyasında doğru değerlendirebilecegim bir işe girebilir ve doğru kafa yapısı olan insanlarla olursam mükemmel ötesi verim olur. lakin s****** dünya düzeninde sabahın 8 inde iste ol akşam 6 da çık olayı olursa tüm hayat zombi gibi geçer. çünkü nefret ediyorum, asla sabah insanı değilim. en heyecanlı, en motivasyonlu zamanlarımda bile sabahları zor kalktım.

amerika'ya, ingiltere'ye iş yaparken bazen 1 hafta eve gitmediğim olurdu. sırf revizyon için. gece çalışmak güzel de uyku düzeni alt üst oluyordu.
şimdi de iş seçerken özellikle amerika'dan uzak duruyorum. çekilmiyor artık.