gece fotoğraf başlığının izlanda gay dramasına dönüşmesi

gündüzleri entrylerde millete racon kesen, klavye başında milleti dize getirmeye çalışan o sert profiller gidiyor, gece olunca yerine soğuk bir izlanda fiyortunda, ahşap bir kulübenin kapısında sigarasının dumanını rüzgara savuran o kırılgan adamlar geliyor. fotoğraflarda avrupa art-house sinemasının temeli sayılan o hüzünlü, kabulleniş dolu ve hafif sitemkar gay bakışları görüyorum... tutamıyorum kendimi, sözlük fotoğraf başlığından bağımsız sinemanın en hüzünlü eşcinsel aşk hikayesini kurguluyorum...

gündüz maskülenlik şovu yapan adamların gece saat 00.02'de ekranın diğer ucundan bakarken birden izlanda yapımı bir festival filminin başrolüne evrilmesinden tuhaf bir haz duyuyorum... o maskelerin düşüşünü, o kasıntı pozların altından sızan kırılganlığı izlemek acayip bir tat veriyor.

aslında belki de yazarların en çok kendileri oldukları zaman o an, alkolün etkisiyle rol yapmayı bırakıp kasları çözülüyor... ortam buz kesiyor, minimum diyaloglu, bol rüzgar sesli eşcinsel dramasından fırlamış gibi yazarlar görüyorum... gecenin bir yarısı erilliğini bir kenara bırakmış bu adamların tuhaf bakışıyla göz göze geliyorum, ekrandan her an fırlayıp yanıma oturacaklar, sırtımdaki o ağır yalnızlık yükünü iki kelime etmeden bölüşeceklermiş gibi bir his kaplıyor içimi.

(bkz: hvannadalshnúkur mountains).

normalsozluk.com/entry/4031005

entryden sonra ortamı merak ettim. ben zaten netfix dizilerini de severim. bir gece uyumayayım bari.

izlanda gay draması nedir ve bu yazar bunu nereden biliyor.