geçmişi yad etmek

oysa gelecekten bir haber idim. ne de geleceğinden umutlu. düne kadar güneş ayı devirmiş. ne bir sıcaklık ne bir ışık, önemini varlığından yitirmiş. ki var ettiğimiz kadar var olduğunu fark ettiğimiz zaman önemini yitirse de onca şey, yine de umut ya bu işte denemekten vazgeçmiş değiliz kıyı bucak. geçmişi yad ettim, ve onca şeye rağmen geriye bir ben kalmışım, benden öte. hayat bu ya, kendi elimizde bir nebze denemek gerek. nasıl ki yoktan var olmuş olsakta varlıktan da yok olacakmış gibi geriye yad edecek bir yaşam olsa gerek.

bugün bir banka oturdum ve hayatıma gelen geçen üzen mutlu eden seven sevmeyen herkesi düşündüm.
bazen kendime kızdım, çoğu zaman keşke şunu diyebilseydim dedim. sonra dedim ki sen en çok kendine ayıp etmişsin be oturdum en sevdiğim mekana aldım elime kahvemi bugün geçmişimde beni üzen herkes için yaktım sigaramı o kadar kuvettli çektim ki bitsin ki onlar da gitsin istermiş gibiydim..
bugün ben geçmişimi yad edebildim.