gönül mazisinde kalan kişiye benzeyen biriyle karşılaşmak

çok dolambaçlı bir başlık oldu fakat daha iyi nasıl ifade edebileceğimi bulamadım. her neyse. bugün otobüste arkadaki ters koltuklarda oturuyordum. sonra yanıma biri oturdu, yüzünü görmedim. buraya kadar her şey olması gerektiği gibi. neyse. ineceğim durak geldiğinde geçmek için izin istedim yüzünü görünce beynimden vurulmuşa döndüm. o kadar çok benziyordu ki. otobüsten indikten sonra tekrar ona baktım, göz göze geldik. arkadan bakakaldım. insan insana benzer ama bir daha olmasın lütfen evrenciğim.

veee müslüm baba devreye girer o anda;

bir yerden tanıyor gibiyim sizi.
saçlarınız beyaz değil miydi ne?
gülen gözleriniz vardı eskiden.
gözleriniz yaşlı değil miydi ne?