goruk

bu bir serçe ukdesidir.
üzümün olgunlaşmadan hemen önceki ekşi meyvesine verilen isimdir efem.
çocukken gorukla ''terleme'' yapardık.
bir tasın içine konulan goruk ve tuz ağzı, hava geçmeyecek şekilde sıkıca kapatılır. sallanarak terlemesi sağlanır. kıvama gelen goruklar, kaşıklana kaşıklana yenir.
üzümü bol olan evler, nar ekşisi yerine goruk ekşisi de yaparlar. goruğun suyu çıkana kadar ezilir. kıvama gelip koyulaşana kadar kaynatılır içine tuz atılır.
nar ekşisinden daha ekşi ve keskin oluyor. ama tecrübesiz birinin aradaki farkı anlayacağını anmıyorum.
nimet nimet.

küçükken bütün kuzenlerimle anneannemin bahçesinde birleşip topladığımız, yüzümüzü türlü mimiklere sokan meyve.

(bkz: nostalji 101)

mutfağımızda sıklıkla kullanılan bir ekşi de koruk, ya da yöresel ağızla "goruk" ekşisidir. üzümün olgunlaşmamış hali oluyor. bazı üzüm bağları, koruk ekşisi için ayrılmıştır. salkımlar halinde toplanan koruklar, sıkılarak koruk ekşisine dönüştürülür.

ege taraflarında goruk suyu yaparlar. bazı kahvehaneler ve cafelerde satılır da. hafif mayhoş muazzam bir tadı olur. denk gelirseniz paz geçmeyin.