gurur duyulan anlar

kendinden veya bir başkasından dolayı gururlanmak.

geçenlerde çalışıyorum, karşı masada da bana soru sora sora işi öğrenmiş bir kız çalışıyor. kızı ben eğittim gibi bir şey. hatta herkesin yapamadığı bir şeyi benden öğrenip ilk yapanlardan. ama biraz uçarı bir kız. her girdiği işten 2 ayda çıkmış. pek sıkılgan.

onu karşı masada ciddi ciddi ekrana odaklanmış görünce bir süre izledim. işte benim kızım be falan diye. sonra fark etti o da bana bakınca kaçırdım tabi gözlerimi. koskoca da kıza aferin diyemiyorsun yüzüne.
ama onu çalışırken izlemek beni çok mutlu ediyor

bulaşık makinesini boşaltıp, dolaplarda raflara yerleştirme işini tamamlamış, her evli erkeğin yaşadığı o tatlı sarhoşluk.. kim bilmez ki.. uff.!
(ta ki, niyeyse o gün kırılacağı tutmuş, bilmemne porseleni takımındaki eksiklik farkedilene kadar. ee..nihayeti fani dünya, sonsuz mutluluk mu var.)

yanımda çalışan personelin tabii olduğu departmanın aynı zaman da üst yönetimden de fark edilmesi ve bu personellerin title alması gurur verici bir durum.

tek sıkıntı! yanımda çalışırlarken, disiplin baskısından dolayı bana gıcık olur küfrederler sonra title alınca kaymağını yerler.
olsun, geç de olsa, onlarda aslında kötü niyetli olmadığı mı anlıyorlar.