hafiften paranoyak olmak

genelde üzücü sonuçlar doğurur. bu sonuçlara ilişkin çabalarınız ise işe yaramayan güzel umutları beraberinde getirir. olsundur. her şeyde bir hayır vardır..

var azıcık. biliyorum yani var. azıcık ama var.

bu benim yeminle ama durumu açıklıyım objektif insanlar cevaplayabilir;

gittiğim kursta bir çocuk var, numaramı öğrenmiş, wp den ulaştı bana. ısrarla evimin adresini soruyor, şurada bir şey söylemiştin de, oralarda bir tanıdığım var, ona uğradığımda karşılaşma ihtimalimiz var, direkt buluşalım istersen dedi.

e ben geçen sene hırsızlığa uğradım, bugün didik didik adresim soruluyor tanımadan etmeden, rızam dışı numaram bulunarak. sen şüphelenmez misin? *

bir işte olası k
tüm ihtimallerin düşünülmesi, bazen de insanın kendi kendine diyaloğa girmesi. (kaçıncı evresidir bilmem.)

aşırı baskıcı ve otoriter ailem yüzünden ruhumdan atamadığım durumdur. hemen "ay kesin öldürecekler beni" diyerek ağlamaya başlıyorum bir hata yapınca. eserinizle gurur duyun..

herkeste en az %5 olarak var oldugunu düşündüğüm ruhsal durum. olsun bizi seven böyle sevsin yahu..

hafiften kavramı muallak olan başlık. hafiften derken? 5 metre kadar mı, 3 kg kadar mı? ne kadar hafiften?

şahsi düşüncem az bir miktarı zarardan çok yarar getirir. zira herkese güvenme gibi bir problemi ortadan kaldırarak kandırılma olayını azaltacağını düşünüyorum.

hafiften değil fazlasıyla ve durduk yere de değil

iyidir, insanı zinde tutar.

artık benimde üye olduğum camları perde ile örtülü dernek.

kafanızın içi hiç beklemediğiniz anda bir ton senaryo ile doluyorsa çok hafif olmuyor gerçi de, işte farkında olduğunuz için hafifletmiş gibi oluyorsunuz..

böyle bir şey...

(bkz: entry nick uyumu)

normal bir durumdur. insanların kişiliğinde bazı kişilik bozukluğu örüntüleri (çekingen, paranoid, borderline vs.) bulunabilir. bu durum tek başına kişinin bir kişilik bozukluğuna sahip olduğu anlamına gelmez.

hafiften paranoyak olmak aslında gizli bir süper güç gibidir. insan bir anda kendi hayatının güvenlik görevlisi, dedektifi ve senaristi oluverir. sokağın köşesindeki kedinin neden tam o anda sana baktığını çözmeye çalışırsın; belki gizli bir mesaj veriyordur, belki de seni belediyeye şikayet edecektir, kim bilir?

paranoyaklık hafif dozda olunca hayatı sıkıcı olmaktan kurtarır. mesela telefonun üç kere çalıp kapanması? aşırı gerçekçi bir casusluk senaryosunun başlangıcı olabilir! apartman kapısının kendi kendine kapanması? büyük ihtimalle rüzgar… ama ya değilse? işte tam burada eğlence başlar.

bir yandan da hafif paranoya insanı tetikte tutar. cüzdanını nerede bıraktığını üç kere kontrol ettiğin için kaybetmezsin, sokakta yürürken kulaklık sesini kısıp etrafa bakındığın için zombiler ansızın belirse ilk kaçan sen olursun… yani bu tamamen hayatta kalma içgüdüsü!

kısacası, hafiften paranoyak olmak hem hayatı renklendirir hem de sıradan anları heyecanlı film sahnelerine dönüştürür. hem kim sıkıcı bir “her şey normal” hayatı ister ki? biraz şüphe, biraz adrenalin, bolca hayal gücü… mis gibi.