hanutçuluk

kafe, restoran gibi yerlerin önünde dikilip bağıra çağıra turistlere seslenen, mekana girmeleri için kendini paralayanların edindiği çakma meslek. kulağınızın dibinde “yeeess pleasee” diye bağıranların sektörü.

aynı zamanda, genelde ülkemizin güzide tarihi- turistik yerlerinde, turistleri çeşitli mekanlara götürerek o mekandan belli bir komisyon alan kişidir ve bunu bir meslek olarak icra eder.

bildiğin rehber yani.

bir nevi reprezant.

turistik yerlerde çok para kazandıran bir meslek. birini anlatayım:
otel bitli resort'un anlaştığı bir tur şirketi (bir ya da iki otobüsünüz varsa tur şirketi kurabilirsiniz) otelin müşterilerini tekstil alışverişine götürür. anlaştığı bir mağaza vardır. turistler orada üç dört saat eyleşir. alışveriş yapar. mağazanın özelliği, çok fazla çeşit olması, kokonanın da çıtırın da zevkine uygun şeyler bulunmasıdır. fiyatlar turiste göre uygundur. sizin ankara pazarında 10 liraya alabileceğiniz çorap mağazada 2 eurodur ama ne gam. turist onu almanyada almaya kalksa 5 euro olacağından 2 euro beleş gibi gelir ona.
orta büyüklükte bir mağazanın, prime time'da günlük cirosu 100bin euroyu geçer. turistleri oraya götüren otobüs şoförüne %10'a kadar hanut parası ödenir. yani 10bin kaadı alır şoför. masraflar çıktıktan sonra bunun yarısı otel işletmecisine toka edilir. yarısı şoförün olur. yani hanutçu başı otel işletmecisi hanutçu da şoför (tur şirketi) olmaktadır. hemen hemen her zaman, daha sezon başlamadan oteller hanutçularını ihaleyle belirler. içerideki dükkan 1 milyon euro, hamam 500bin euro, fotoğraf çekimi 50 bin euro, tur işi şu kadar diye. herkes ekmeğine bakar.

hanut ermenice dükkan oluyor. hanutçu da haliyle dükkancı, dükkana götüren kişi oluyor. zaten yukarıdaki girdilerden de anlamışsınızdır babasının hayrına dükkana götürmediklerini. temiz iş. akarı kokarı yok. aldısı verdigi de yok. oh mis.

sultanahmet civarlarında çok yaygındır.