hayallerin gerçekleşince sihrini kaybetmesi

hangisi daha güzel? hayalin gerçekleşmesi mi? yoksa o hayale gidilen yolda kurulan düşler mi? bence ikincisi çok daha güzel. gerçekleşen her hayalin sihri çok kısa sürüyor çünkü.

hedonik adaptasyon...insan ulaşamadığı her şeyin delisi, ulaştığı her şeyin ise nankörüdür.

hayellerin gerçekleşmeyince de sihrini kaybedebilmesi kadar ilginç bir durumdur. nöro-psikolojik bir savunma mekanizması olduğunu tahmin etmekteyim bu durumun. hani halk arasında psikolojik delilik denilen bir şey vardır ya, bence bu durum da psikolojik akıllılığa denk düşüyor. bilinçli değil işte, sıkıntı burada başlıyor. meraklı fakat inançlı - adeta - iki ayaklı kedicikler olan insanlar çorap örer gibi gizem örüyor. başımıza..

hele bi olsun bakalım, bildiririm.

aranızda 5 milyon dolar toplayıp deneyini benimle yapabilirsiniz. hazırım bu fedakarlığa.

(bkz: büyüsü bozulmak)

yeter ki gerçekleşsin de, varsın olsun sihrini kaybetsin.

kavuşunca aşkın, saygı bitince sevginin kaybolması gibi işte.

mesela sözlüğe iki aktrol gelse de depişsek diye soteye yatıp bekliyorum. gele gele en düşük profillileri geliyor, unga munga falan zırlıyolar, sıkılıyorum. hayat, herkese aktrolün de kalitelisini nasib etsin.

vay be. demek kurduğunuz hayaller gerçekleşiyor ha. vay be. vay.

kelimelerim tükendi. şok oldum.