hayatın anlamsızlığı

bazen diyorum ki… acaba hayat birileri için anlamlı da bana mı pdf dosyası olarak gelmedi? hani herkes bir şeylerin peşinde; kariyer, aşk, para, huzur… ben de bir şeylerin peşindeyim, ama bazen neyin peşinde olduğumu o kadar unutuyorum ki, sanki sadece kalabalıkların içinde başka bir gezegenden bu dünyaya ışınlanmış gibiyim…

sonra biri diyor ki, hayat bir yolculuk… e tamam, ama ben aktarmalı bir otobüse binmişim sanki, nereye gittiğimi de şoför bilmiyor….bavulumda bolca kırgınlık, biraz umut, azıcık neşe, bol miktarda “ne alaka” sorusu var.

günün sonunda oturup kendi kendime diyorum, bu kadar koştur, koştur nereye? cevap, büyük ihtimalle mezarlığa… ama sanki oraya varınca da biri çıkıp, yanlış geldiniz bayannnn diyecek. boş mezarımız yok…

ve sonra biri gülüyor, sabah güneşi yüzüme vuruyor, bir kedi gelip kucağıma yatıyor, ya da yağmur yağıyor saçlarıma… ve ben, bu koskoca anlamsızlığın içinde minicik bir anın kalbime dokunduğunu fark ediyorum. belki hayat anlamlı değil… ama bazı anlar fazla güzel. o yüzden hâlâ buradayım. bu anların, anlamsızlığıyla keyfe keder yaşamaktayım…

sanırım yaşanmak üzre kurgulanmış bir 'şey' olduğu içindir. anlam aramak, anlam yakıştırmak vb. yaşayana dair bir durum. yaşamın kendi doğasında yok. ve doğa ne diyorsa o.. doğa için anlamı neyse o.
isteğinizce akan yaşama (varsa) yüklediğiniz anlam da doğayı ilgilendirmiyor..
(yani sanırım.)