her sabah günaydın mesajı göndermek

büyük konuşmak istemiyorum ama bana çok yorucu bir eylemmiş gibi geliyor. görev gibi. ben mecbur kalmasam her sabah tuvalete bile gitmek istemem. her sabah mesaj atmak bayağı bir mesai. öğlen "nabıyon" mesajı atsak onun yerine olmaz mı? iyi geceler mesajı da tehlikeli, "sen bu saate kadar neden uyumadın" diye arıza çıkacak. erken mesaj atsan, "uyuyorum dedin ama şöyle böyle yapmışsın" olacak. bak anlatırken bile yoruldum.

gün içinde "nabıyon" mesajı en iyisi arkadaşlar. güvenin bana.

şöyle bir günaydın ilişkinize heyecan katar. abla tavsiyesi.

her sabah günaydın mesajı isteyen dm'ye mesaj atsın.
günlük 5-tl
direkt aylık paket alırsanız 100 lira.

yukarılarda bir entry okudum da ne kadar çirkin. hanımefendi “biri dadandı böyle” yazmış. oysa karşısındaki insana kibarca “bana mesaj atma” dese o insan takıntılı biri değilse zaten uzaklaşır. en sonlarda yazdıkları ise daha da çirkinleşiyor. allah uzak etsin böylelerinden. belki o insan sana aşık oldu, her sabah büyük umutlarla yazdı. ne kadar duygusuzca gerçekten ya, birini harcamak ve dalgasını geçmek ne kadar kolay. şaşırıyorum.

ayy, çok zor ya. ben kimselere günaydın falan yazamam. bana ne! ben yazmasam aymıyor sanki.

istikrarlı insan işi. alan kişiyi de muallakta bırakıyorlar. adamın biri bana gönderiyordu, en son dedim ki yapma, etme, ben karımdan günaydın mesajı almıyorum, bir daha yapma dedim. tamam dedi.

bir de her cuma hayırlı cumalar mesajı gönderenler var, seneler boyu. cevap almamasına rağmen senelerce gönderir. en son birine, bilmukabele hayırlı cimalar diyeceğim o olacak.

bence her sabah gözünü açtığında günün hangi güzellikleri beraberinde getireceğine dair bi heyecan duymana vesile oluyor. sadece manitacılık olaylarında değil , arkadaşlık durumlarında da motive edici bence. işe ilk başladığım ve yeşil mesajlaşma uygulamasının olmadığı zamanlarda en az 6-7 kişiye "günaydın" mesajı atıyordum.
ben motive oluyorum, seviyorum da.. atanlar atmaya devam etsin litfin çok mutlu ediyorsunuz.

ingilizcede sevdiğim bir kalıp var ;

"so what"

ingilizcem yerlerde sürünse de, bazen bir durumla karşılaşınca "eee ne var bunda, ne olmuş yani" demek yerine aklıma bu kalıp geliyor. yaşasın kültür emperyalizmi ve tabii ki öyle bir kavramın varlığına inanmasam da "tanrı kralı korusun". (yazar burada içinden god save the king dedi bile).

neyse konu ingiliz hayranlığım değil, o başka bir başlığın konusu.

bir insanın birebir iletişimde size günaydın demesi sinir bozucu geliyorsa o insanla iletişim kurmazsınız olur biter. hani burada başlıkları engelle veya yazarı engelle seçenekleri var ya, farkında olmayabilirsiniz belki ama hayatta da buna benzer seçenekleriniz var. bazen buton şeklinde bazense butonu olmaksızın. şikayet etmek yerine çözüm üretmek akıllı insan işidir.

medeniyetin göstergelerinden biri selamlaşmadır. hatta medeniyet bile demeyelim, hayvanlar aleminde de aynı türden iki canlı insanlardaki selamlaşma biçimine benzer bedensel veya işitsel yollarla bir takım hareketler gelştirmiştir bunun için. evrimsel bir süreç bu.

bence söz konusu "günaydın mesajı" sevdiğiniz insan tarafından size gönderiliyor ve siz bu mesajı görmeyi rahatsız edici buluyor veya cevaplandırmayı külfet olarak algılıyorsanız, sevgi anlayışınızı sorgulayın, karşı tarafı değil. yok sevmediğiniz biri tarafından size gönderiliyorsa, yukarıda dediğim gibi seçenekler var ve siz bu seçenekleri kullanmak yerine şikayet ediyorsanız sorunu yine kendiniz de arayın. misal bir günaydın mesajından bile rahatsız olduğunuz kişiyi hayatınızda niye tutuyorsunuz veya hayatınıza niye dahil ettiniz diye.

yine ingilizlerle bitireyim, muhtemelen dünya üzerinde teşekkür ederim kalıbını en fazla kullanan insanlardır. ama uzun ama kısa, size günaydın mesajı atan insana teşekkür edip, aynı şekilde cevap vermeniz , klavye kullanma hızınız ne kadar yavaş olursa olsun en fazla 15 saniyenizi alır hadi olsun 30 saniye. insanın sevdiğine 30 saniyeyi çok gördüğü bir duruma sevgi denmez. ama size başka şeyler denir de, normal sözlükte küfür yasak.