bu iki programda mutlaka ağlayan kadınlar görürüz. kadın gözyaşları üzerinden ajitasyon yapılarak reytingi de topluyorlar.

çat kapı gelmesi,özellikle yemek saatinde.
küp şekeri görünce "toz şeker yok mu" demesi.
sağı solu süzmesi.
yatılı olmamasına rağmen kalkmak bilmemesi.
hamsi yiyip leş kokan kıyafetle oturması.
ter kokması.

bilmeden etmeden, körü körüne bağlılık.

tarihi yaklaşan tiyatro sınavımda oynayacağım oyunun kitabından

uyurken tık gitmek.

tüm hayatını etkiler.. ve bununla da kalmaz ilerdeki çocuğunun falan da.. tabi kimse istemez elinden de bişey gelmez ama..

önce müziği açayım, tüm gün zivzivziv başım şişti valla sitede, har har tüm gün yandı valla gıybet kazanlarının altı, nerde lan o şarkı? hah, buldum!

kalkın oynucaz!
akşam lan, yaz akşamı geliyor, üstümüz başımız janti, öğle yemeğini müteakip başlamışız piize, kafalar hafif tatlı, akşama doğru yürüyoruz, yanımda o, koluma girmiş, koluma girmiş lan, benim koluma! çıldırtıcı! arada bana bakıyor, o da hafif sallanıyor ben de, ayakkabılar çıkalı on dakikadan fazla olmuş, sıcak aşk batıyor ayaklarımıza, allahım bu ne güzellik?

üstünde pembe çiçekli askılı elbisesi var, o gün de bunu giymişti, öyle bi yakışıyor ki gavurun kızına, o kadar olur!
solumda yürüyor, sağ omuzu dünyanın ilk günü gibi pırıl pırıl, saçları değiyor yüzüme, adım gibi hınzır ege rüzgarının marifeti ile, saçları diyorum saçları! nasıl bu kadar güzel kokar bir insanın saçları, nasıl?

yel değirmenini geçer geçmez deniz çöküyor üstümüze, öyle güzel ve öyle lacivert ki, yakıyor! "şurada iki dakika oturup öyle inelim aşağıya" diyor, iki dakikanın lafı mı olur, sen iste ben evrenin saatine çomak sokarım, bi daha da çalışmaz, o anda kalırız sonuna kadar!

adımı söylüyor, benim kalp bi kalkıp bi iniyor, "olacağız biz di mi? " diyor, saçları kokuyor, omzu inip kalkıyor hafiften, "olacağız" diyorum, gülümsüyor.

ağustos akşamı bir kendine bir de ona bakıyor, kendinden utanıyor, haklı da? avgoustos döneminden beri böylesi gelmemiş ki?

o ufacık ege köyüne gece iniyor, ağustos 19 oluyor, seneler o anda donup kalıyor.

ingiltere doğumlu iskoç-türk müzisyen.
güzelim türkülerimizin arasında kaybolmuşken tanımadığım bir ses geldi kulağıma ve resmen mest oldum.
buradan
tabi sonra söylediği birçok şarkıyı, türküyü dinledim ve hakkında biraz araştırma yaptım.
meğer paul ağabeyimiz endipol grubunun pol'ü imiş. 1988 yılında ülkemize gelmişler ve geliş o geliş. paul dwyer istanbul'da çalıştığı otelde önce şimdiki eşine (türk) sonra da anadolu müziğine aşık olup kalmış burada. anadoluyu adım adım gezmiş, bağlama çalmayı öğrenmiş ve hatta merhum aşık veysel'in sazı ile saz çalmak nasip olmuş kendisine. öyle bizden biri olmuş ki milli bayramlarımızı kutlar, milli acılarımızı sahiplenir olmuş.
10. yıl marşı
çanakkale türküsü
ben kendisinin kadife sesini çok sevdim. iyi ki yolu düşmüş buralara. var olsun.

özgeçmişine hobiler başlığı açıp kitap okumak yazan kafa sözlük yazarlarımızdan biri olmayacağına eminim. *

zaman zaman hissettiğim durumdur. hayat bir rpg bilgisayar oyunu gibi. mesela işten çıkmışım bir ağacın altında sigara içiyorum. sarı sarı yapraklar ağacın altına dökülmüş, güzel grafikler diyorum. sağa sola araba ev asset'i kondurmuşlar. loş sarı bir ışık vuruyor. bir bakıyorum bir tane eleman var arabaya yaslanmış sigara içerken göz ucuyla bana bakıyor. hangi görevdesin, kaç levelsin diye sorasım geliyor. vazgeçiyorum sigaram bitmiş çöpe atıyorum. ardından eve yöneliyorum. ev nedir akşamları görev bittiğinde herkese ayrı tahsil edilmiş ve oraya gidilen kutucuklar. orada başka başka şeyler yapıyor herkes. sokakta kalan yok pek kalanlar da evsiz onlar hard modda oynuyor. tabi para diye bir parametre de koymuşlar ne kadar görev yaparsan çoğalıyor gibi, bazen de elinden gidiveriyor sebepsiz o da oyuna heyecan işte olum. oyuna sağlık ta koymuşlar, mesela bazen karakter halsiz hisseder, öksürür. doktor diye iksir, item yazan biri var. ona gidiyorsun verdiği iksirleri içiyorsun, bazen canın eski haline dönüyor yani yükseliyor bazen de dönmüyor. %70te kalıyor mesela. bir de herhalde karakterler sıkılmasın diye depresyon, anksiyete gibi bir takım psikolojik sağlığı düşüren parametreleri basmışlar. onda da karakterin fiziksel olarak can seviyesi iyi, ortada bir sorun da görünmüyor ama psikolojik canı kendi kendine düşüyor, fiziksel canı da negatif etkilenebiliyor. yalnız bu oyunda ölünce ne olacağı belirsiz. işte o can sıkıcı, insan bir metin verir elimize. ha kutsal kitaplar var tanrı'dan geldiği düşünülen. o metinler de birtakım şeyler söylüyor, bazı vaatlerde bulunuyor. metinde yazanlara göre ekstra görev yapmak lazım ama sonuç olarak metin yanlış olabilir. o zaman boşa yapmış olursun gibi. neyse kısaca hayatı çok ciddiye almaya başlayınca bir bakıyorum aynı oyun yav. o kadar da kafaya takmamak lazım diyorum sonra, geçiyorum.

bazen görebilen bir çift göz, tutabilen eller, yürüyebildiğimiz ayaklardır. bazen baktığımızda görebildiğimiz anne ve babamız; bazen eşimiz, çocuklarımızdır. eğer sağlıklıysak, eğer sevdiklerimiz yanımızdaysa, en büyük zenginlik belirtisi budur elbet.

acımasız bir sitem şarkısı.

arkadaşının sevgilisine iç geçiren erkek tarafından açılmış başlık.

ruhumuz.
ve birbirlerine ızdırap veren ruhlar.

"olric kimdir ya da nedir" sorusunun cevabını bilenler ve bilemeyenler diyebileceğim başlık.

cevabı bilinen sorular, neden sorulmaktadır?..

#552712
en yakın zamanda bulunacağını umut ediyorum.
up.

isveçte evcil hayvanınız doğum yaptığında 6 ay doğum izni kullanabiliyormuşsunuz.
ayrıca eşi doğum yapan babalar da zorunlu olarak bebekleriyle vakit geçirmek için 90 gün izinli sayılıyorlar. annelerin iznini varın siz hesap edin.
uyarı! ülkeden çıkış yapma gibi bir imkânınız yoksa akıl ve ruh sağlığınız için isveç belgeselini tek solukta izlemeyiniz.

kızlı erkekli mi kalıyorsunuz bak sizi şikayet ederim dağılın. devlet nerde.
ilgili video için buradan