istiklal'de polise direnen göstericilerinki ile ölümüne kapışacak iradedir.*

evet arkadaşlar var böyle bir durum. npc ile karakterim konuşurken seçtiğim diyalog sonucu npc'nin kaşları inip akabinde demek öyle düşünüyorsun tarzı bir cevap verince çok üzülüyorum. yakın zamanda kayıt aldıysam oyunu oradan tekrar başlatıyorum. tekrar başlatamadıysam da ulan gül gibi karakteri üzdüm ne biçim insanım diyorum. bunu yapan tek manyak ben değilimdir diye düşünüyorum*.

kuzey amerika'da yaşayan, muskogee dili konuşan bir kızılderili kabilesidir. georgia ve alabama civarında yaşayan creek kabilesinden bazı boyların, diğer boyların baskısından dolayı florida'ya kaçması üzerine, "uzağa gidenler" anlamında simanoli olarak adlandırıldılar.
diğer güneydoğu kabileleri gibi tarım, avcılık, balıkçılık ile geçiniyorlardı. renkli tunik elbiseler giyiyorlardı.
florida'ya ilk gelen ispanyol'larla küçük çatışmalar olsada sonra sorun yaşamadılar. daha sonra burayı ispanya'dan ele geçiren a.b.d ordusuyla yıllarca savaştılar, hatta a.b.d - kızılderili savaşları içinde ekonomik olarak en masraflı savaş bu kabileyle yapıldı. reis osceola atıldığı hapishanede öldü. sonunda yenildiler ve çoğu yakalandı. yakalananlar, "beş uygar kabile"den biri olarak cherokee, chickasaw, creek, choctaw kabileleri ile birlikte mississippi nehri'nin batısına sürüldüler.
bugün oklahoma ve florida'daki rezervasyonlarda yaşıyorlar.

odanın haram olduğunu öğrendiğim başlık. bundan sonra salonda yatacağım. teşekkürler şeriatçılar.

yok olmak

sanıyorum necip fazıl kısakürek'e ait olmama ihtimali olan söz. buna dair herhangi bir kaynak bulamamakla beraber bulan varsa eğer not düşmesini umarak teşekkürü borç bilirim. necip fazıl'ı günahım kadar sevmem, kalemi satılık ruhu beş para etmez herifin teki ve kadınlar hakkındaki düşünceleri de söylemlerinden bellidir zaten ondan dolayı tam onun kaleminden çıkma gibi duran bir söz ama kaynak yok işte. zamanında naziler kitaplarını yakmadı diye ortalığı ayağa kaldıran oskar maria graf nerede bu kalemini üç kuruşa satan şair bozuntusu nerede. hayır banane ama böyle adamları ve düşüncelerini kendinize şiar edinecekseniz biraz durup düşünün düşüncelerini satan bir adamın ne uğruna neleri satabileceğini. hele bir de gerçekleri anlatması gereken, konuşması gereken, öyle zamanlarda halka bir şeyleri aktarması gereken adamların kalemini peşkeş çekmesi ne fena. nazım diyor ya hiçbir korkuya benzemez halkını satanın korkusu diye bu adam kalemini, fikirlerini satarken halkını da satmıştır, böyle bir adamdan aydın düşünceler beklenmesin yani kaynak yok ama necip fazıl yazmış deseler şaşırtmaz bu söz.

nil ayısı diyen yazarımızla aynı kaderi yaşamıştık. hayvanlara yazılanlar nil balığı, nil timsahı, nil aslanı ve nilüferdi. bu utancın üzerine herkes sessizce kendine on puan yazıp geçmişti.

ekşide bıkmıştık bu başlıklardan burada da varmış.
tanım: başlık sahibine bakmayacak kızdır.

balık severler bilir büyük balıkları fırında yapmak daha lezzetlidir.

ince doğranmış sarmısak ve maydonozu çipura'nın içine yerleştirip,teraygini da parça parça kesip koyalım ve balığı sar pişir kağıdına sıkıca saralım,verelim fırına.

45 dk 180 derecede pişince kağıdı açıp önce eriyen tereyağına ekmek bandıralim sonra muthis balığı yiyelim,bir daha tavada kim kizartırki balığı.

tanımlarımı oylaması üzerine kendisini yeni keşfettiğim ve bu konuda kendime kızdığım tatlı mı tatlı bi yazarımız. tanımları o kadar güzel, o kadar içten kii*.ayrıca kısacık sohbetimizde söylediği güzel sözlerle de çok mutlu etmiştir beni. bu kadar geç fark etmiş olmak benim hatam, özür dilerim kendisinden. umuyorum ki o güzel tanımlarından bizi hiç mahrum bırakmaz, hep yazmaya ve aramızda olmaya devam eder*.

üzücü bir durumdur. eksik bir inanıştır.

yoksa kişinin kalbinde iman,
hiçbir ibadet onu cennet ehli yapamaz.

otobüsü kaçırmış bir milletin çocuğu olmak ne benim suçumdur, ne de diğer genç sayılan arkadaşlarımın.
19 yaşında olup hem ninja warrior'a katılan, hem çalışan, hem de okuyan gence benzemediğimiz için özür dileriz.

yorumlarin gayet tadindaydi, aslinda sozluge ayri bir renk katmistin, guzeldi boyle. tekrar yolun buralara duser umarim...

mersin'in tarsus ilçesine özgü bir köpek ırkı. güçlü koku alma özelliği, zekası, akılcı iz sürme yeteneğiyle diğer av köpeklerinden farklıdır.

içim güzel

sokağın tam ortasına, bahçenin en köşesine vakur ve nazik bir şekilde asılmış çamaşır sahnelerinin içime işlediklerine pek az şey de rastlayabiliyorum. bir temizlik, dolayısıyla bir kirlenme, haliyle bir hareket ve nihayetinde kıpırdayıp duran bir hayat vadediyor o sahne. taptaze bir hayat kokusu yayıyor. hele hele ücra bir köyde, metruk bir mahallede görmenin kıymeti apayrı bir memnuniyet veriyor bana. düşmanın zulmü, zamanın yıkıcılığı hayatın sadeliğini boğmayı başaramamış gibi. yahut ben öyle zannediyorum.
fakat şunu iyi biliyorum. hayat kendine her halükarda bir yol buluyor. onun kendi yolunu bulurken geride bıraktığı izler bazan asılı bir çamaşırın üzerine siniveriyor işte. koku duyumuzu yitirmeyelim. mecraında akan suyun önüne setler koymayalım.

hani bile bile kırıyorlar sonra da pişman olup bin türlü özür diliyorlar ya işte o an bunu söylemek istiyorum.

gençlerin umududur.