şikayet etmeyi başaranların, oluşturduğu bir istatistik var,

genelde yakası çok derin göğsü açık tişört, gömlek düğmesi 3-4 tane açık şekilde yine göğsünü gösteren tipler, çenelerini başlarını yukarıya doğru kaldırıp üstten üstten konuşan, baş parmaklarıyla sert şekilde bir şey işaret eder gibi yaparak konuşan, bir prototip çıkarmışlar ortaya,

gömleklerinin kumaşı bile aynıymış bu tiplerin, okuduğum yazının içinde geçiyordu, yazıyı bulamadım, bulursam ekliycem, zaten bu bildiğimiz "barzo" modeli erkek prototipi, şaşırtmamıştır, bu tiplerden hoşlanan kızların da bir istatistiğini yapsalar %80 aynı model çıkar, genelde güya çok sevdiği için de vazgeçemezler birbirlerinden, iki model de evlerden uzak...

bu videoyu izlediğimde ağlamıştım. "annemin öldüğünü teyzemden bir tabak patates kızartması isteyemediğimde anlamıştım".

insanın normalde yememesi gereken toprak, kil, kül, saç, boya gibi maddeleri en az bir ay kadar süreyle ısrarla yeme durumu. daha çok çocuklarda görülse de yetişkinlerde de görülebilen, ucundan döndüğüm sendrom. zira yağmur yağdığındaki toprak kokusunu duyduğumda bana bir haller oluyor. birkaç defa yediğimi söyleyebilirim fakat sağlığımı bozma korkusu ağır basmış olacak ki bir daha ağzıma sürmedim.

cıva zehirlenmesi, libido düşüklüğü, nörolojik bozukluklar gibi sağlıksal sorunlara yol açan sendromun tedavisi farklı yöntemlerle yapılabilmektedir.

halk arasında toprak yeme alışkanlığı olarak bilinen sendromun neden oluştuğu konusu ise muammadır. bazı doktorlara göre kansızlığın toprak yeme sendromuna neden olduğu düşünülse de, bazı doktorlar ise toprak yeme alışkanlığının kansızlığa neden olduğunu savunmaktadır.

belirtileri ise şu şekildedir;
karın ağrısı
kabızlık, ishal, bağırsak tıkanması veya yırtılması
dışkıda kan görülmesi
yenilen maddeye göre oluşabilecek enfeksiyonlar
kurşun zehirlenmesi

latincede saksağan anlamına gelen ''pika'' saksağanların bulduğu her şeyi yemeleri nedeniyle hastalığın ismine ilham olmuştur.

kulağa garip gelse de pika sendromuna sahip insanlar için instagramda kil ve toprak satışı yapan bir sayfa bile var. incelemek isteyenler için
buradan

akşamları serin oluyor. serin de değil aslında bildiğin soğuk. kışlıkları henüz çıkarmadım. hazır değilim. bir şeylere zor hazırlanırım hep. üstüme polar alıp öyle oturuyorum. eee telefonla oynarken, bir şeyler okurken, birine laf yetiştirmeye çalışırken mecbur kollarım polar battaniyenin içinden çıkıyor. kollarımı ısıran soğuk tüm vücudumu etkisi altına alıyor. tam da öyle bir akşamken anneme “keşke kollu battaniye olsa” dedim. annem de “dur, ben hırkanı ters giydireyim, o zaman kolların üşümez .” dedi ve hırkayı ters giydirdi. ısındım valla. sonra çıkarmaya üşendim. şimdi kalktım, ceviz ayıklıyorum. evin delisi olmak böyle bir şey. üstümde deli hırkası var resmen. abim görmemişti. ayağa kalkınca “bak, artık kollarım üşümüyor.” dedim ve olayı anlattım. kahkaha attı. diyeceklerim bu kadar. *

bülbülün şakıması, ötmesine denir. çile bülbülüm de şakı, neşeyle öt ey bülbül anlamına gelir. şarkıda gülüyor içim dışım derken çoğunun yanlış düşündüğü gibi dertlenmek olmaz.

maske takmaya başladığım son 1 senedir başıma gelendir, soğuk soğuk terler akmasına sebep oluyor resmen duş almış gibi maske takmaktan nefret ediyorum bu yüzden.

kahkül travması

can sıkıcı gerçek.

"öldü", "patladı", "vuruldu", "zam geldi", "bıçaklandı", "yasaklandı", "dava açıldı" ve benzerleri... yüklemler hep bu türden, derslerde "yapıca olumlu, anlamca olumsuz" şeklinde öğrettikleri, sinir bozucu kelimelerden oluşuyor.

epeydir dinlemiyorum. evde dinleyen olursa uzaktan sesi geliyor zaman zaman, o kadar. zaten sosyal medyadan yahut eşten dosttan da duyuyoruz dinlemesek bile, kaçış yok.

"ülkede ne olup bittiğinden haberim olsun, izlemem gerek" ile "bıktım artık, ses tonlarına bile tahammülüm yok, duymak istemiyorum" ikilemi çok korkunç.

korkudur bazen. bir insanın tavırlarının size ve hayata karşı öngörülemez oluşundan, sonrasında ne yapacağını kestirememekten gelen büyük belirsizlikten korkarsınız. duyulan büyük sözler, büyük yeminler; siz ayakta güçlükle dururken size doğru yıkılıverecekmiş gibi kendisini bırakmasıdır. oysa bir dostluk ya da aşk ilişkisi denge demektir.

şu skeci hatırlatır.

düğüne gitmek*
+18*

ya da halkı selamlamak, favori kafa dağıtma yöntemim*
+18

barış manço türkiye’nin avrupa’ya dönük yüzü imiş. ışıklar içinde uyusun.

bekleyin açıklamalar gelecek
geliyor
gel..
geld
gelld...

atanabildim.

-... sonra, bir sabah baktım taşınmışlar mahalleden, bir selam bir gidiyorum bile demeden, bir daha da görmedim onu.
neyse, salla içelim.

epeydir yazdığım ama yazdıklarımı yakmayı düşündüğüm şey.

geçmişi okumak her ne kadar ufuk açıcı olabilse de günlükleri baştan sona okuyup, önemli gördüğüm noktaları not alıp yakmayı düşünüyorum. niye? geçmişi tamamen atmak için zihnimden. tek bir anısı dahi kalmasın geçmiş yaşamımın diye... eh, sormakta haklısınız: şu an da yazıyorsan, bugünleri de yakmak istemeyeceğin ne malum? evet, onu da yapabilirim ama.

yo ya da yapmam. 5 yıl önceki ben ile bugünkü ben ve 5 yıl sonraki ben arasında büyük farklar var. hayat bazen değiştiremeyeceğimiz şeyler çıkartır karşımıza. kimi zaman ölüm, kimi zaman aşk ve kimi zaman fırsat. ama 5 yıl hatta 7 yıl önceki beni yazan dizeler yok olmayı hak ediyor.

kim ister o dopdolu kabusları çağrıştıran defterleri rafında? ben istemem. mademki kabusum bitti ve rüyadayım artık, bundan böyle rüyalarım yetsin bana.

platon'a göre fenomenler dünyası ve idealar dünyası olmak üzere iki ayrı dünya vardır. platon'a göre aslolan idealar dünyasıdır yani var olan fenomenler dünyasına yansıyan her şeyin en mükemmel hali olan idealar dünyası. öyle ki idealar dünyası duyusal dünyadan farklı olarak bir gerçekliğe sahiptir. bu gerçeklikten yola çıkan platon, ideaların mükemmel bozulmamış olan her şeyin var olduğu evreni temsil ettiğini savunur. buna karşın fenomenler (görünüşler) dünyasının ise insan zihninde olup biten her şeyin bozulmuş birer kopyaları olduğunu savunur. yani bizim mükemmel olarak düşündüğümüz zihnimizde var olan bir ağaç ideası gerçek diye tasvir ettiğimiz bu dünyada idealar alemindeki aslının bozulmuş birer kopyasıdır.
buna bir örnek verecek olursak platon şöyle de demiş olabilir; bir ağaç düşünelim aslında çok güzel mükemmel ve cennetten bir parça gibi. ne yaşlanıyor ne de yaşlandığı zaman biz onu kesip herhangi bir objeye dönüştürüyoruz hep olduğu gibi aynen duruyor. işte bu idealar evreninde ki ağacın aslolan gerçekliği olsun. buna karşın başka bir ağaç daha düşünelim ve bu ağaç büyüyor, yaşlanıyor ve biz yerine başka bir ağaç ekmek için onu kesip herhangi bir obje olarak değerlendiriyoruz işte bu da fenomenler (görünüşler) dünyasındaki ağacın bozulmuş bir kopyası olsun.
böylece platon var olan bu dünya ile kendince tasvir etmiş olduğu mükemmel idealar dünyasının tasvirini yapmış oluyor bizlere.

gök gürültülü fırtına, çoğunlukla şimşek ve gök gürültüsü ile yağmur veya dolu eşliğinde görülen bir hava olayı. meteorolojide ingilizce thunderstorm kavramından oluşturulmuş ts kısaltması ile gösterilir.
oraja kümülonimbüs bulutları neden olur. genellikle güçlü rüzgarlar ve şiddetli yağmur eşlik eder. bazı durumlarda kar veya dolunun da eşlik ettiği görülebilir. yağışsız orajlarda ise -adından da anlaşılacağı üzere- hiç yağış görülmez. doluya sebep olan orajlar dolu fırtınası olarak da adlandırılır.
oraj oluşması için gerekli olan şartlar şunlardır:
-yoğun kararsızlık
-yüksek nem oranı
-tetikleyici (katalizör):
hava kütlesini yukarı zorlayan bir cephe
hava kütlesini yukarı zorlayan bir dağ
yeryüzü ile temastaki havanın iyice ısınması
kutupsal (polar) bir hava kütlesinin düşük enlemlere doğru hareket ederken ısınması
-konversiyon

işte bir oraj videosu;

harika değil mi? ayrıca oraj adında lisedeyken bir kız arkadaşım olmuştu *

hiçlikte dans ederek oradan oraya savrulayım o zaman ben.*

yetenek ister.
zeka ister.
hafıza ister…