ne bayramı bayrama daha 1 ay var dedik ve bayram geldi çattı. hepinizin* bayramını en içten dileklerimle kutlarım. nice bayramlara!

saçma sapan bir cümle.

2020'de dünyada;

- bilim insanları, enfeksiyona göre renk değiştiren bandaj üretti.
- hawaii'deki bir teleskopla güneş'in en detaylı fotoğrafı çekildi.
- mumyalanmış mısırlı bir rahibin sesi, yapay ses telleri aracılığıyla ilk kez duyuldu.
- nükleer atıklardan elmas batarya üretildi.
- sadece canlı hücrelerden oluşan ilk robot üretildi.
- 10 milyon yıl önce yaşadığı tahmin edilen, dünyanın en büyük kaplumbağasına ait kabuk keşfedildi.
- bitkilerden hidrojen üretildi

vesaire...

türkiye'de ise "kadın aşağı, kadın yukarı", "kadın gülmez, kadın dışarı çıkmaz, kadın uyumaz, kadın yemez içmez" temalı kafaların kirlettiği asidik ortamda soluk almaya çalışıyoruz. bu işlerin gerçeği şöyle dursun, trollüğü bile mide bulandırıcı seviyeye geldi artık. allah kafa vermiş, biraz çalıştırın, insanlığın yararına bir şeyler üretin artık be kardeşim!

diğer vasıfsızların bunlara prim vermesi nedeniyle gerçekleşen olay.

bana ne trafikte giderken camdan dışarı çıkardığı ayağıyla hulahop çeviren kadından? trafik canavarı olduğu için polise şikayet edilmesi gereken kişiler, eğlenceli bulunup bilmem kaç milyon kez izlenip orada burada paylaşılıp meşhur oluyorsa, bunun öncelikli sorumlusu izleyenler ve paylaşanlardır bence.

bu sadece hayali bir örnek. saçma sapan herhangi bir şeyle meşhur olan ve bunları meşhur eden herkes aynı derecede sorumlu bu işlerden.

andy warhol der ki:
"bir gün herkes 15 dakikalığına ünlü olacaktır."

nar ayıklamak.

böyle pıt pıt sevgiyle ayıklanmış o taneler aslında çok şey anlatıyor.

bir kasabada yaşadığımızı farzedelim. belediye başkanı oluyorum ve bir tane imar fonu kuruyorum. imar fonunun başkanı benim ve her inşaattan komisyon alıyorum. yapılacak inşaatlar için ihale açmadan kafamda belirlediğim ücretten inşaatları yaptırıp, komisyonumu alıp inşaatı belediye garantisine alıyorum. inşaat için para alan şirket yeteri kadar kar edemezse belediyeden garanti olarak parasını alıyor. hatta bazı ihalelere naylon şirketimlerimi sokuyorum, ihaleyi ona verip şirketi iflas ettiriyorum. bu sayede ortada beton demir yokken, inşaat için bir girişim yapmadan bile bedavadan cebimi dolduruyorum. bu sayede dünyanın en zengin belediye başkanları listesine ilk 5ten giriyorum.

senin o inşaat gelişim dediğin gelişmenin işleyişi bu şekilde. ülkedeki bütün varlık fonu, banka fonu, doğalgaz fonu vs. hepsinin yönetim kurullarında erdoğan ve bütün aile kütüğü sırasıyla yer alıyor. bu gelişim sonucu devlet 5 şirkete 10 sene içinde 250 milyar dolar ödeme yapmak zorunda. şehir hastanelerinin 1 senelik kira-ödeme vs. masraflarının 5te1i ile zaten o hastaneler yapılabiliyordu. ülkenin en çok kar eden kurumu olması gereken çaykur o varlık fonun 500 milyon zarar açıklıyor.

bütün bunlar olurken erdoğan ve tayfasının nazi dönemini aratmayacak propaganda ve medya kontrolünün, dinin uyuşturucu etkisinin ve muhalefetin etkisizliğinin sayesinde bu insanlar hep aynı şeyi yapıp istediklerini alabiliyorlar. her şeye rağmen bunların ne yaptığının farkında olanların elinden ise sadece sızlanmak ve bu ateşe bir kibrit çöpü dahi taşıyanları aşağılamak geliyor. maalesef.

ne fark eder. gelen de elinde semeriyle gelmeyecek mi ?

ırkçılık böyle bir şey işte. hatta bir ara bırakın mezarlığa alınmamayı, güney afrika cumhuriyeti'nde, apartheid zamanında beyazlar, çok para kazanacakları halde, alış veriş merkezlerine siyahları almıyorlarmış. sırf siyahlar etrafımızda dolanmasınlarda, paralarını istemeyiz diyorlarmış. bugün fırsatlarını bulsalar, aynısını yapacak adam çok orada.

reichstag'a dikilen sovyet bayrağı.



ikinci dünya savaşının en kült fotoğraflafından biri, berlin muharebesi sırasında yevgeny khaldey tarafından 2 mayıs 1945 günü çekilmiştir.

tişört,
ayakkabı
bot, daha çok bot, her renk bot...

kafa sözlükte yazarım.
ekşi hep sosyete ve altlarında passat var, burda körler sağırlar misali, yok yok buradaki yazarların gönlü zengin.

yılbaşı biletinin çıkması. yakın gelecek için güzel fantezi .

değildir, sen hayatında bir nüans huzur yakalamaya çalışırsın; kısmen veya tamamen yakalarsın da bunu kişiliğine göre. karşına çıkan kişi bu huzurun stabilitesine negatif etki yapmıyorsa hatta huzurunu katlıyorsa ve sen de onda aynı etkiyi yarattığına inanıyorsan ortaya dolu dolu 9 şiddetinde depreme dayanıklı bir birliktelik çıkması muhtemel. yoksa kendi yağında kavrulmak misali tutturduğu dikişle devam etmelidir insan, zorlama iş yavan olur.

bir rivayette thomas edison adlı şahıs tarafından fikrinin çalındığına inanılmaktadır.

philip k. dick'in do androids dream of electric sheep? romanından esinlenerek çekilen ridley scott'ın yönettiği bi' film. başrolde onlarca büyük filmlerden bildiğimiz harrison ford var. ayrıca ruh katan ışıkları, gölgeleri, dış sesleri, arka planı ve daha onlarcasını yapan adam da bu. (bkz: jordan cronenweth)
film çıktığı yılda pek tutmamış. sonraki yıllar kült mertebesine erişmiş. halen daha etkisi devam ediyor. ayrıca 2017'de denis villeneuve (döni vilnov) tarafından devamı çekildi.
sonraki bütün bilim kurguları etkilediği bi' gerçek. toplumsal ve insani değerlere yönelik en önemli işi yapan da budur zannımca.
yenilenmiş hali, farklı versiyonları, director's cut'ları ve her şeyden önemlisi görülmemiş ambiyansıyla resmen eşsiz bi sanat eseri.
konusunda geçen aşk bakımından la jetee ile benzerlik gösterir. deckard'ın yolculuğu bakımından da başrol eşsiz bir serüvene sürükler bizleri.

roy batty ile de final yapar.
tears in rain
video
efsane müzikleri olmazsa olmaz. soundtrack
film üzerine
derin bir inceleme
ingilizce başka bir inceleme daha. bu daha derini ama. stanford
ve favori sahnem.
finished

(bkz: önce başlığa bakarım başlık mı diye sonra yazara bakarım abdulseyidbincabbar mı diye)

aklıma direkt olarak bu başlığı getiren başlık şahsen bende bakıyorum zira.

hatalı bir yargıdır. sevgi, kalpten gelen bir duygudur. insanın fikrî ve kalbî durumuna göre de herkesi sevmesi gereğine dair bir mecburiyetten bahsedilemez. bu hâl, ceza kanunlarında suç olarak da tanımlanmamaktadır. yine, başlıkta belirtildiği gibi ''müslüman birisi atatürk'ü sevemez.'' denilerek, tüm müslümanları bağlayıcı nitelikte bir hüküm ortaya konulması yanlıştır ve toplumumuza dönük zararlı sonuçlar doğurur. zira, islâm'ın şartları ahkâm âyetleri ile ahkâm hadislerinde iltibâsa meydan vermeyecek şekilde açıklanmış olup, bunları kabul ile amel eden kimseye müslüman denilmektedir. ''edille-i erbaa'' denilen dört ana kaynağın ilk ikisi durumundaki kur'an ve sünnet ölçüleri dikkate alındığında hiçbir kimsenin adı sanı verilerek, ''bunu seversen sen kâfirsin ya da sen müslümansın, mü'minsin'' denmez. ''efendim, falanca âyeti ve hadisi şöyle anlamamız lâzım; öyle ise falan zındıktır, filan fâsıktır. bunları sevenler de şöyle şöyledir....'' gibi hükümler çıkartıp bir de bunları muhatablarına aktarmak ya da aleniyete dökmek, bu eylemin sahibi bakımından çok tehlikeli itikâdî problemlere yol açabilir. müslüman olmadığı iddia edilen kişi ve toplumların allah katındaki durumları farklı ise, yöneltilen tüm ''kâfir, zındık...'' gibi sıfatlar tamâmen yöneltene rücû eder. bu türlü yaftalamalar, müslümanın müslümanlığına bir şey kazandırmayacağı gibi pek çok şeyi kaybettirebilir.

yunus emre, söz ve eylemlerinden anladığıma göre mü'mindir, müslümandır. o, ''yaratılanı severiz, yaratan'dan ötürü!...'' demişti. sevgisini hiç kimse için kısıtlama yoluna gitmemişti. başta hz.peygamberimiz (allah'ın salât ve selâmı o'nun ve âilesinin üzerine olsun) olmak üzere celâleddin rûmî, hacı bektâşi velî gibi pek çok örnek müslüman, mesajlarını tüm insanlığı muhatab alarak aktardılar. eğer insana ve insanlığa dair sevgileri olmasaydı bunu yapamazlardı. hz.peygamber, ebu cehil'i sevmeseydi, o'nun inanmasını ve kendini ateşten kurtarması için doğru bildiği mesajları her türlü eziyet ve sıkıntıları göze alarak ona tebliğ etmezdi. evet, peygamberin sevmediği bir şey vardı şüphesiz. o'nun sevmediği insanlar değil, şirk düşüncesiydi. o, şirk düşüncesine karşı amansız bir savaş vermişti. o'nun insanlarla bir problemi yoktu. amcasını uhud'da şehid eden vahşî, müslüman olduğunda bunu nefretle karşılamamıştı. yine uhud'da müslüman ordusunu arkadan kuşatan hâlid bin velid (allah onlardan râzı olsun), daha sonra müslüman olma niyetiyle yanına geldiğinde ''ben seni sevmiyorum!, benim seninle işim olmaz! sen benim düşmanımsın!'' deyip yanından kovmamıştı. kendisini, tâif'te taşlayanlar için beddua etmemişti. çünkü o, kur'ân'ın ifadesine göre ''âlemlere rahmet olarak'' gönderilmişti. peygamber'in ümmeti olmakla şereflendiğini söyleyen ama o'nun mesajını anlamaktan genel itibariyle mahrum müslümanlar olarak, maalesef müslümanlığı, dünyasını değiştirmiş bir insanı sevip sevmeme gibi saçma bir kriter üzerinden değerlendiriyoruz. bu basiretsizliğimize gerçekten çok üzülüyorum.

ayrıca insan dediğimiz varlık tümüyle siyah veya beyaz renkle mi ifade edilmelidir? insanın kalbinde keşfedemediğimiz pek çok özellik ve lâtifeler vardır. insanı anlamak gerçekten çok zordur. insanın iyi hasletlerinin yanında kötü özellikleri de bulunabilir. kötü özelliklerine, günah ve kusurlarına bakıp devâsa insan çöplükleri meydana getirebilirsiniz. ama, iyi yönlerine bakıp da onlarla pek çok ortaklıklar kurabilirsiniz. zira ortaklıklar, olmayan şeyler üzerine değil, var olan şeyler üzerine binâ edilir. kısacası, kötü karşılanması ve sevilmemesi gereken şey söz, davranış ya da düşünceler olmalıdır. insan, baştan ayağa allah'ın âyetlerindendir. insan, ne olursa olsun sevgiye lâyıktır. ama, eğer sevilmeyecekse, küfür ve şirk düşüncesi, müslümanın ya da müslüman olmayanın ahlâksızlığı, zâlimliği, hırsızlığı, aldığı yetkilerle kamu malına zarar verip onu menfaatine kullanması, yalan söylemesi gibi pek çok kötü tavır ve davranış tarzı sevilmemeli, nefretle karşılanmalıdır.

atatürk'e gelirsek, düşünceme göre o'nun toplumsal ve kişisel hayatını ilgilendiren konulardaki bazı tutum, düşünce ve davranışlarını sevip örnek almak, bazılarını ise sevmeyip bundan ibret almak mantıklı ve şuurlu bir insan bakışıdır. yurdun düşman işgaline uğradığı karanlık günlerde, her türlü tehlikeyi göze alarak milletine liderlik yapmayı çok güzel şekilde başarmış, düşman çizmeleri altında bu yurdun çiğnenmemesi için elinden gelen her gayreti gece-gündüz özverili şekilde ortaya koymuş atatürk'ü seviyorum. elinden gelse, insanı insana kul edecek bir sistemi kurup, padişahlığını ilân edebilecek iken, allah'ın özgür yarattığı insana gasp edilmiş özgürlüğünü verdiği için atatürk'ü seviyorum. insanlar, ölünün toprağına üflemekten başka bir işte kullanmadığı kur'ân'ın anlamını ve dinlerini öğrensinler diye elmalılı muhammed hamdi yazır'a tefsir yazdırdığı için, ki bu tefsir hâlen islâm dünyasında çok önemli bir dirâyet tefsiri niteliğini muhafaza etmektedir, sahih-i buhârî şerhini tercüme ettirdiği için atatürk'ü seviyorum. ve daha atatürk'ün sevilecek pek çok olumlu vasıflarının olduğunu düşünüyorum. evet, o'nun sevmediğim yönleri de vardır. meselâ, peygamberimiz'in peygamberliğini kabul etmemiştir. kendi el yazılarını içeren arşiv belgeleri ve döneminin kitaplarından peygamberimiz'in aşağılanmasını asla doğru bulmasa da o'nu ıslahatçı bir arap filozofu şeklinde değerlendirmektedir. atatürk, dinî konularda genellikle birtakım oryantalistler üzerinden okuma yaptığı için dine ait görüşleri de bu yönde şekillenmiştir. atatürk'ün dine ve peygamberimize ait görüşlerine katılmadığım gibi bu düşünceleri sevmiyorum. meselâ, atatürk'ün sigara ve alkol düşkünlüğünü sevmiyor ve bu davranışlarını kendime örnek almıyorum. meselâ daha sonra kendisinin de yanlış yaptığını belirttiği ''güneş dil teorisi'' siyâseti ile insanların giyim-kuşam özgürlüğüne müdahale eden ''şapka iktisâsı hakkındaki kanun'' uygulamaları gibi siyâsi kararlarını doğru bulmuyorum. şapka giyilmesine dair yapılan zorlayıcı uygulamaların toplumca benimsenmediği, şu anda ''siperlikli serpuş'' tâbir edilen şapkanın genel itibariyle kimse tarafından kullanılmadığından anlaşılabilir. atatürk'ün eleştirdiğim yönleri var diye o'nu sevmiyor değilim. çünkü sevdiğim yönleri de var. osmanlı padişahları içinde ve hatta peygamber'in döneminde yaşayan müslümanlar içinde de sevdiğim ve sevmediğim tarafları olan insanlar vardır. son olarak şunu söylemek isterim. benim de sevilecek yönlerim olduğu kadar sevilmeyecek yönlerim vardır. fakat, çevremdeki insanlar, bereket ki, sevilmeyecek yönlerimi önceleyerek beni dışlamıyorlar; bilâkis beni seviyor ve saygı gösteriyorlar.

başlıktaki sözü kim söylerse söylesin toplumda bilerek-bilmeyerek bölücülüğe hizmet etmiş olur. bu sözü söyleyen ateist ise o zaman bir ateist olarak onun bu toplumda yeri olmaz. kimse, atatürkçülük nâmına inançlara saldırmayı, hakâret etmeyi kendinde bir hak olarak göremez. atatürk, evet bir islâm mücâhidi değildir; ama ateizmin bayraktârı da değildir. atatürk, kimsenin malı değildir. o, türk milleti'nin iyi anılmaya lâyık bir lideridir. bu sözün müslümanlıkla bağdaşır yönü olmadığı gibi müslüman olup atatürk'ü sevenlerin çoğunlukta olduğu bir ülkede karşılığı da yoktur. peygamberimiz bir hadisinde; ''fitne uykudadır; uyandırana allah lânet etsin!'' buyurmaktadır. bu türlü sözler, fitne ateşini harlamaya hizmet eder. yararı yoktur; zararı çoktur.

kanıma girip rezil anılarımdan birisini ortaya dökmeme ramak bırakmış program. rezil anı çok da anonimken bile yazılamayacak kadar rezil bunlar da ya.
ama gönlüm razı olmaz, yazanlar tek başına rezil olmasın, bir nebze eli yüzü düzgün anıyla ben de eşlik edeyim size.

gittiğim ortaokul ve sonrasında gittiğim lise arkalı önlü. o yüzden lisede ortaokuldan ekibin çoğu var yine. ortaokuldan bana çıkma teklif etmiş ve sabrına hayran olacağım kadar ısrarlı teklif etmiş bir çocuk var. sonrasında aynı liseye gidiyoruz. ortak arkadaşlarımız var. okulun bahçesinde bu ortak arkadaş grubuyla duruyoruz*. bu çocuk geldi ortama. fırlama diye tabir ettiğimiz arkadaş girdi lafa. yeter artık kaç yıl oldu kabul et artık çocuğu diye. laf dalaşına girdik. çocuk bakıyor. ben kaptırmış hararetli konuşurken, altıma işemedim sjsjjsns. neyse konuşurken tükürüğümü yutamadım ve salya tükürük gibi akışkan sıvılar ağzımdan saçıldı. tutamıyorum da. silmeye çalışıyorum, akanlar gitti yere. lan ne pis bir görüntü. fırlama arkadaş koptu. ağzını topla önce diyor. çocuk bıyık altı gülüyor. ayy rezillik. ne utanmıştım be. bir daha da teklif etmedi çocuk zaten.

aslında hiçbir şey yasadışı değildi, çünkü artık yasa diye bir şey yoktu.

george orwell

tipki mu adası gibi henuz varligi hakkinda somut net delillerin bulunmadigi bir mit kıtası- uygarligidir. varligini ilk dillendiren kisi de sokrates'in ogrencisi olan platon'dur. timaeus ve critias adli eserinde bu kitadan tasvirlerini gormek mumkundur.

kitanin efsanelesme hikayesi de olabildigince ilginctir. iddiaya gore misirli bir rahip donemin unlu yunanli şair solon'a atlantis'ten bahseder. atlantis oykusunu hayli ilginc bulan solon dropides'e, o da torunu olan zamaninin devlet adami critias'a, critias'ta torunu olan platon'a aktarir. bu sekilde dilden dile yayilarak adeta efsane bir kayip kita olarak gunumuze kadar gelir. platon'da yazdigi kitabinda duydugu kadarini kaleme alir.

kitabinda yer alan bilgileri su an ki dunya haritasinda konumlandirildiginda akdeniz'in agzinda, cebelitarik bogazi civarinda, atlantik okyanusu'nu cevreleyen buyuk bir uygarlik oldugu soylenebilir. bu konumu disinda planton'un tasvirine uyan bazi bolgeler de bulunmaktadir. akdeniz'de suriye ve kuzey kibris arasinda bir bolge de yer alabilecegi de eldeki bulgular dahilinde bir tahmindir. hatta bir iddiaya gore bugun ki kibris, donemin uygarliginin yalnizca bir parcasini olusturmaktadir...




platon kitabinda uygarligin yapisal tasvirine gore, baskenti atlantis olan bu uygarlik bir liman sehridir. 3-5 merkezli kara ve su halkasindan olusan, yapitlarinin mimarisinin neredeyse buyuk cogunlugunun daire seklinde oldugunu dile getirmistir. uygarligin olabildigince teknolojilerinin cok gelismis oldugunu ve olabildigince savascil, saldirgan bir toplum oldugunu belirtmistir.

atlantis'in varligini sadece platon tarafindan savunulmuyor elbette. uygarligin varligina delil olabilecek bazi arkeolojik bulgular da mevcut. maya yazitlarinda, misir hiyerogliflerinde, ozellikle canakkale'de bir kazida ortaya cikarilmis baykuslu vazo da "atlantis krali kronos'a" yazili ithafin, atlantis uygarligina delil olarak saymak mumkun. yine arkeolojik kazilarla ortaya cikan bazi yapitlarin uzerinde, uygarligin icerisinde devlerin cucelerin hatta insanimsi yaratiklarin birarada yasadigi dillerince kazinmis. helena petrova blavatsky adli yazarin gizli dokrin adli eserinde, atlantis uygarliginin turanlilar (turklerin atalari), samiler, akadlar, mogollar gibi yedi ayri irktan olustugunu iddia etmistir.



kitanin varligi kadar nasil yok oldugu da bir muammadir. platon'a gore kita tsunami ve sel gibi felaketlerle bir gunde yok olmustur. bir diger iddia ise, insanlik tarihinde gorulen yaklasik 1 milyon atom bombasinin patlamasina esdeger bir volkanik patlamada yok oldugudur. mu adası basliginda belirttigim gibi mu uygarligiyla savasmalari esnasinda, yuksek teknolojili silahlarin etkisiyle dev dalgalardan oturu uygarligin okyanusta battigi soylenmektedir...
kaynak
ve ilgili konuyla alakali national geographic belgeseli tavsiyesi;

father of the dinosaurs