şiir,roman, hikaye kısaca edebiyat.

attilâ ilhan, ölüm ve umutsuzluk kadar insanı yıpratan düşünceleri bu şiire öyle güzel yedirmiştir ki, okuyan kişi dizelerin arasında ezilir. ne zaman bu şiiri okusam içimde hiç bilmediğim bir şeyin yere düşerken çıkardığı parçalanma sesini duyuyorum.

--- alıntı ---

şamdanları donanınca eski zaman sevdalarının
başlar ay doğarken saltanatı sultan-ı yegâhın
nemli yumuşaklığı tende denizden gelen âhın
gizemli kanatları ruhta ölüm karanlığının
başlar ay doğarken saltanatı sultan-ı yegâhın

yansıyan yaslı gülüşmelerdir karasevdalı suda
bülbüller kırılır umutsuzluktan yalnızlık korusunda
eylem dağılmış gönül tenha çalgılar kış uykusunda
ölümün tartışılmazlığı nihayet anlaşılsa da
başlar ay doğarken saltanatı sultan-ı yegâhın

bir başkasının yaşantısıdır dönüp arkamıza baksak
çünkü yaşadıklarımız başkasının yargısına tutsak
su yasak rüzgâr yasak açık kapılar yasak
belki bu karanlıkta yasakları yasaklasak
başlar ay doğarken saltanatı sultan-ı yegâhın

--- alıntı ---

ismine münhasır insan olmam sanırım sebebi. adım gibi özgürüm, kısıtlanmayı, saklanmayı, kamufle olmayı sevmiyorum. anonimliğe takılan arkadaşlara da, sevgili beyler, bayanlar, deep web değil burası, kullandığınız ip den değil fotonuzu dişinizdeki dolgunun menşeini bile öğrenirler.

üstelik neden bu kadar gizlilik ya da gizem, saklayacak neyimizi var. mesela güzellik ya da estetik kaygılarsa merak etmeyin burası podyum değil, ne de yazarlar juri.

beklentiler yorar.

bazen en sevdiğim durumdur. herkesle de görüşmeyelim yani.

bazılarının "kısa boylular bizi kıskanıyor" düşüncesine kapılıp, kısa boyluları sinsi olarak görme gibi bir abukluğu oluyor. bence uzun boylu olmanın getirdiği en ciddi sorun budur.

1.38 boyundayım. babam 1.32, annem 1.26. ailenin en uzunu benim..

arkadaşlar yemin ediyorum uzun boylu insanları kıskanmıyorum. ara ara uzun boylu güzel kadın gördüğüm zaman bir erkek ne hissediyorsa onu hissediyorum. erik gibiymiş kütür kütür diyorum. yanında çekinmeden geziyorum, benden uzun diye arkasinda durayım cüce olduğum anlaşılmasın demiyorum. omzuna geliyorum ve omzuna geliyor olmam gün içinde aklıma gelmiyor. öyle yürüyorum yani. hiç şey etmiyorum. siz de etmeyin.

çoğunuzun kıçı yere yakın olandan korkacaksın yorumları uzun boylu olmanın getirdiği bir zarardır, sorundur ve ne alakadır? o zaman tüm cüceler potansiyel katil, dolandırıcı. hele küçük insan olan çocukların tamamı canavar. insanın bi organı yere yakın diye onu nasıl sinsi olarak görüyorsunuz? sahiden çözemiyorum.

ha biriniz çıkıp sinsi değil misin derse onun benim boyumla alakası yok. bebeksi olmanın getirdiği genel bir sorun o. lütfen.

evet tüm öfkemi kustum ve şimdi buradan gidiyorum. hıh!

insanların oldukça farklı isimlerle istediği sigara markasıdır.

kendi çapında minik bir ukdeci olarak;günde en az 10(on) defa ukdeler sekmesine gidip,aralardan bakıp,son üç sayfayı özellikle birkaç kere dolanan boş insan olarak(yazarken anladım) akışta akan bütün ukdeleri 'aaa bunu gördüm',' of ben buna ne yazacağımı bilemediğim için açamadım, bak ne güzel yazmış' , ' biraz sakin ol,ona ben yazacaktım' gibi iç çekişlerle aşina olduğum ukdelerin doluşunu izliyorum.sanki hepsi benim bebeklerim ama ellerimden alınıyor.*

20 yaşlarındayım eve gelen 5 yaşlarındaki mehmet mirza ile tanışıyoruz.
ben : adın ne senin?
m.m.: mehmet mirza. senin adın ne?
ben : ilker
m.m.: (kıkırdamaya başlar ve ekler) o ne öyle çocuk ismi gibi.

kuzey kıbrıs türk cumhuriyeti'nde bulunan ve stratejik öneme sahip dağ silsilesidir. bir kısmında elimizi yumruk yapıp elimizin yüzeyine baktığımızda çıkan görüntüye benzer bir orojenik oluşum olduğu için bu ismi almıştır. rumca adı da yine aynı anlama gelen pentadaktilos'tur.

evet malumunuz bu aralar sık sık yaşanan bir durum. 3 ocaktan beri kafa sözlükte yazıyorum, kimse babamın oğlu falan değil burada, birkaç kez tanım düzeltmem yada polemiğe girmemem konusunda uyarıldım, haklılardı saygı duydum. sonuçta bir format var ortada ve sana küfür etmeyeceksin sataşmayacaksın ve hakaretvari konuşmayacaksın diyor bunun nesini anlamıyorlar gerçekten anlamıyorum. bu kadar şeye rağmen uyarıya rağmen en ufak birşeyde akış kısmını sansür sansür diye meşgul ediyorlar,biz orda daha güzel konular görmek istiyoruz, böyle şeylerle zaman kaybetmek istemiyoruz. başlıkları engelle seçeneğimiz olsaydı keşke ama yok tanımları engelliyorsun adam gelip nick altına tanım giriyor, kendisi ile hiç muhattap olmadığın halde,buda ayrı bir karın ağrısı.

bence dinler yasaklansin. dunyadaki en cok olume sebep olan olay sonucta.

tanim : ha hu deyip gecistirilmesi gereken beyanat.

gündem olması gereken başlık. ayrıca çok büyük rezalet. zaten rektör hocalar ne zaman atanmaya başladı; o zamandan itibaren öğrenciler ve onların problemleri hep arka planda kalmaya başladı. umuyorum bunlar son olur.

hacettepe'nin öğrencilerinin çok daha büyük problemleri var ama dün rektör hocamız bizlere terörist demekten geri kalmadı.*

"istemeden varım ve istemeden öleceğim. olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum."

huzursuzluğun kitabı-fernando pessoa

sahte insanlardan uzak gerçeğine yakın olmak için yaşadığın dünyanın dünya mı olduğunu anlamak için konuşmak için meydan okumak için hayata, aşka,sevgiye, şiire meydan okumak için.
kitap okumayan meydan okuyamaz.
"nuri pakdil"

ilk okul üç'te, kadın öğretmenim ile yıldızım hiç barışmazdı.
kedi köpek gibiydik.

sorular sorduğunda el kaldırırdım,
oralı bile olmazdı,
el kaldıran başka çocukları tahtaya kaldırırdı.

yine bir gün matematik sorusu sordu.
el kaldırdım,
çok ısrarla, tahtaya kalkıp soruları çözmek için öğretmenin dikkatini çektim.
mecburen tahtaya beni kaldırdı.

tam, tahtada yazılı olan soruyu çözeceğim.
soruyu sildi.
daha öğrenmediğimiz bir konuyla ilgili başka soru yazdı.
''bu konuyu daha öğretmedin, böyle soru soramazsın'' diyerek diklendim.
o da beni azarladı.

müdür odası bizim sınıfın yanındaydı.
hemen sınıftan çıktım.
o sinirli halimle, müdür beye olan biteni anlattım.

müdür bey hemen babamı çağırdı.
babama, ''bunların yıldızı bundan sonra barışmaz'' dedi.

beni o okuldan alıp, üç sokak ilerde ki başka okula naklettiler.
o arsız karıdan kurtuldum.
diğer okuldaki öğretmenim erkekti ve öğrencilerin hepsine aynı mesafeliydi.
allah ondan razı olsun.
sonrasında okulla ilgili sorun yaşamadım.

öğretmenlerin kişilikleri çok önemli.
çocukların geleceğini öğretmenlerin kişilikleri belirliyor.

sırf onlara ayıp olmasın diye kendi ünlü harflerimden birini ben çöpe attım. gerisini siz düşünün.

“bakın çok ilginç bir şey yapacağız. üçgen biçiminde birbirimize takacağız. ben haydar bey'e takacağım, haydar bey mehmet bey'e takacak, mehmet bey de bana takacak ve gazeteler için haber niteliğinde olan bir şey çıkacak".

çagının çok ilerisinde.