aydınlık vermesi amacıyla hazırlanmış, ucunda sürekli alev çıkarak yanma sağlayabilecek bir madde bulunan sopa, değnek.

son zamanlarda sözlükte gördüğüm durum. genelleme yapmam anlamsiz tabi ama genel olarak kendilerinin ülkede rahat edemediğinden , inanan bakın dini olan demiyorum inanan kesim tarafindan yaftalanip kendilerine farklı davranildigindan , bir sürü ritüeli yobazlık olarak yorumlayıp kendilerine saygı gösterilmediginden, inanan insanların uyguladığı rituelleri anlamsız bulup bunu rahat ve dalga geçer şekilde dile getirip kendi boşluğuna yokluguna tek laf edilince özgürlüğüm diye bas bas bağıran, bir tane cahil bulup kendisine davranış şekliyle koca bir dini bagdastiran ya da bir iki tane insanların hiç dusunemedigi(!) soru bulup her inanana sorup yüzünde aptal bir siritmayla cevap bekleyen insanlardan bahsediyorum. o kadar basitsiniz ki inancınız ,düşünceniz önemli değil. insan olarak şu davranışlarınız o kadar aşağılık ki. tekrar söylüyorum lafım yukarıdaki özellikleri taşıyan insanlara, herkesin yolu kendine kalbi, inancı. bize insanlık lazım. sonradan eklenen not: yazma gereği duydum cunku tek tek aynı şeyi anlatmak istemiyorum . soru sorulmasından değil cevap beklerkenki mustehzi usluptan rahatsız olduğumu yazdım. acaba yanlış mı anlatmisim diye baktım ama yooo. neyse. herkes sorsun zaten ayrıca ama öğrenmek için, farklı bir görüş alıp sentez yapmak için , üstünlük taslamak için değil.

orta doğuda tüm suç çocuğa atılır, sanki onun elindeymiş gibi hep dışlanır....

baş ağrısı ile gidip kist öğrendim,sanırım bu yine iyimiş.şükrettim.

atatürk, kızılcahamam'da dinlenirken (16 temmuz 1934)

boş zamanlarımda pencereden bacağımı uzatıyorum.
bana entel diyenlerin kafasına vururum bu topukla. kızım sana söylüyorum, domestic sen anla

edit: işbu foto kapak fotoğrafıma özenilerek trafiğe kapalı alanda denenmiştir ve zaman içerisinde kendini imha edebilitesi vardır.

edit2: al kırdın, kırdın! sildim gitti.

şarkıyı seçeni yakalayamadım ama . sen nabıyosunnn :)))) ne muazzam bir yayın oluyor.

tanışıklığım olmayan yazarımız. fakat yazdığı tanımlar gayet hoş. hoş gelmiş buraya. normalmisin adını gördükçe, duraksayıp kendime sormama sebep oluyor ayrıca.*

hiçbir şeye şaşırmamak ,duygularını içinde yaşamak ve tek olduğunu bilmek.

elektrik bandı, kırmızı olan.
evet üç kuruş fazla olsun kırmızı olsun.

olumlu, olumsuz eleştiriler bir şeyin gelişmesinde büyük bir yere sahiptir. saygı çerçevesinde yapılan eleştirilere saygı seviyesini aşarak savunma yapmak haklıysanız bile sizi haksız durumuna sokacaktır, ki insanların kendi düşüncelerini belirttiği bir konuda da haklıyı ve haksızı seçmek imkansıza yakındır.
3-5 kuruşluk muhabbetlere girmek yerine insanların kendi fikirlerini diğer fikre saygı duyarak belirtmesi yani ''sadece benim fikrim doğrudur'' algısından çıkıp fikrini belirten yazarla polemiğe girmeye çalışmaması bence daha doğrudur.

burası özgür bir platform mu onu zaman gösterir fakat içinde saygıyı barındıran bir platform olup bunu sürdürmesini çok isterim, ki böyle de olacağını düşünüyorum. ben şu an mutluyum, bakalım.

1939 yılının aralık ayının 26'yı 27'ye bağlayan gecesi 7.2 şiddetinde meydana gelen, 52 saniye süren 40 binden fazla insanın hayatını kaybettiği, 100 binden fazla insanın da yaralandığı, dünya tarihinde en ağır bedelin ödendiği depremlerden biri. kentte öyle büyük bir yıkım gerçekleşmiş ki, ayakta sağlam bina bile kalmamış. aralık ayında gerçekleşen depremde kış dolayısıyla soba ve mangalların devrilmesi sonucu yangınlar da çıkmış, can pazarının yaşandığı kentte hem ağır kış şartları hem de iletişimin hatlarının zarar görmesi sonucu yardımlar zamanında ulaşamamış.

cankan'ın dilinize dolanan şarkısıdır. bir kere aklınıza geldi mi "yaranamadım yavrum yaranamadım" diye istemsiz söylemeye başlarsınız.

boyu 8 metre olan ''erkek ve kadın'' isimli heykel, gürcistanlı tamara kvesitadze tarafından yapılmış. gürcistan'ın batum kentinde bulunan heykellerin üzücü bir hikayesi var.ali ve nino heykelindeki erkek figürü ali adında müslüman bir çocuğu, kadın figürü ise nino isimli gürcistanlı bir prensesi temsil ediyor. trajik hikaye ise, sovyet rusya'nın işgali sonucu aşıkların ayrılması ile sonlanıyor.
heykel her gün akşam saat 19:00'da hareket etmeye başlıyor ve iki figür tekrar ayrılmadan önce birbirlerini kucaklıyor. 10 dakika sonra ise bütün hareket son buluyor.

düşük bir ihtimal.
avrupa birliğinin türkiye üyeliği daha yüksek bir ihtimaldir.

zaten hayvanlar aleminde bu köhne düzene isyan edecek bir tür varsa, o da ancak asya filleri olurdu. malum bunlar kıllı mamutların akrabası. senden benden zeki hayvanlar. dünyanın gidişatını iyi görmedikleri ortada. yeter artık söz fillerin deyip, yola çıkmışlar. bir nevi adalet yürüyüşü başlatmış olabilirler. şöyle bir bakındım da çinlilere hayret ettim. muazzam önemler almışlar. fillerin rahatsız edilmemesi için ellerinden geleni yapmışlar. tebrik etmek lazım. çinlileri tebrik edeceğim cidden aklımın ucundan geçmezdi. yalnız bu çin topraklarında özel bir durum var sanırım. malum mao'da milliyetçi çin güçlerinin kuşatmasını 9600 km'lik yürüyüş ile aşmıştı. sonrasında da başkomutan huang mevzuyu rapor ederken, önemli bir sıkıntı yok, hattı sadece bir avuç asker geçti diyerek felaketin fitilini ateşlemişti. şimdi ister misiniz aynısı filler için olsun? *

neyse işin latifesi bir yana olayın üzerini kapatmak isteyenler ihaleyi sürü liderinin üzerine yıkmaya çalışıyor gibi duruyor. yok efendim sürü lideri tecrübesizmiş de ondan yaşanmış bu olaylar. halt etmişsiniz siz! bu hayvanlardaki genetik miras bizdeki genetik ifrazata benzemez. biz asırlardır dünyanın içine etmek için 40 bin takla atıyoruz. bu abilerin/ablaların tek derdi, kendi yaşam alanlarında huzur içinde yaşamak. başka dertleri yok. ve bu hareketleri de kuvvetle muhtemel o temel dürtü ile ilintilidir. diğer yazar arkadaşların da söylediği gibi bu yaptıklarının vardır mutlaka bir kıymet-i harbiyesi.

filler görünen o ki, bir özgürlük mücadelesi başlattılar. doğal yaşam parkları falan kesmiyor artık onları. asıllarına rücu etmek istiyorlar ve genetik olarak içten içe hissettikleri, özlemini çektikleri mekâna doğru gidiyorlar. inşallah oralar şehir merkezi falan olmamıştır. zira mekânın sahibi geldi mi, raconu bozmamak lazım. usulca yerinizden kalkıp, mekânı sahibine bırakmanız gerek. bu arada iki fil bu kutlu yürüyüş esnasında firar etmiş. her zaman çürük yumurtalar çıkar. bunu kafaya takmamak lazım. hortumları yere düşürmeden dik bir şekilde ilerlemeye devam! bizim çok alışkın olduğumuz ihanet duygusu ile yüzleşmeleri nasıl olacak işte onu çok merak etmekteyim. bakalım bu illetle nasıl başa çıkacaklar? yürüye durun be dumbolar...

suç üstü yakalandın hiç öyle bakma.

yılkı atı diye okudum.

valiz hazırlamak ne kadar zevkliyse bu da o kadar sinir eden işlemdir.