"kanka ben bir kasa bira içerim" deyip, üçüncü birada kusup, "abi çok yedik" diyen insanlarla aynıdır. çok fazla iletişimde kalınmaması gereken insanlardır.

çoğunlukla anneyle yapılan kimine göre eğlenceli kimine göre eziyet olan bir aktivitedir.
annelerin ağır poşet taşımalarına kıyamayarak ''yok anacum valla hafif, ver onu da taşıyayım'' diyip eve gelindiğinde kolların kalkmamasına sebep olur...

bununla ilgili haberlerde sembol haline gelmiş olan daracık bir buz parçasının üzerindeki kutup ayısı dile gelse bu sadece benim değil, sizin de meseleniz diyecektir.

murdar kelimesinin galat-ı meşhur'u.

1915 ile 2006 arasında yaşamış 1973 yılında seçilmiş hükümete karşı darbe gerçekleştirmiş şili'nin eski genelkurmay ve devlet başkanı. 1973ten1990'a kadar ülkeyi fiilen yönetmiştir. 2006 yılında yargılanamadan ölmüş ve devlet töreni yapılmamış sadece askeri bir törenle naaşı ailesine teslim edilmiştir. halen taraftarları olsa da şili'de nefret edilen insanların başında gelir. göz altında ve işkencede ölen binlerce kişinin baş sorumlusudur. colonia dignidad isimli filmi izleyebilirsiniz, döneme ışık tutan bir yapım.

dmax kanalında bir belgeselcinin şöyle bir sözü vardı :
insanlar şu üç şeyi seyretmeyi severler: yanan ateşi, dönen makineyi, akan suyu.

ilk bahar bitti arkadaşlar. haziranı da atlatırsak geçecek olan istektir. hadi bakayım, göreyim sizi aslanlar.

nihal'i harcayacaklar matmazel.

bilim adamı.

ne biliiim adamı oldum büyüyünce.

2012 yılından kalma bir olay. pek ses getirmemiş o zaman. şimdi olsa yer yerinden oynardı.

(bkz: ensest)

orhan kemal ile tanışma hikayeleri tam da yazarlara yakışır cinsten olan türk edebiyatının en değerli yazarlarındandır.
yaşar kemal 1943'te ramazanoğlu kütüphanesinde çalışmaktadır. bir gün kütüphaneye şükrü enisle beraber orhan kemal gelir. goriot baba kitabını isterler. ancak o zamanlar kütüphaneler kitap ödünç vermezlerdi. kitabı orda okuyup orda bırakıp gidilirdi. yaşar kemal müdürden izin alarak kitabı orhan kemal'e verir. böylece dostlukları da başlamış olur.

kaynak: yaşar kemal/meral saklıyan

sözlükte takılıp maç saatini bekliyor. (bkz: 17 ocak 2021 beşiktaş galatasaray maçı)

dostoyevski - yeraltından notlar.

oh ya dedirten başlık. teşekkürler yoldaşımız.
o vakit, benden beklendiği üzere, ilk görseli burçlarla yapayım. bende amme hizmeti yapayım. hayrını görün.

"iyiyim" derken yalan söylüyorum.

paranın, reklamın, küfürü n, terbiyesizliğin , mübah olduğu, para kazanmak için kullanılan sosyal medya , çoğumuz ordan gelmeyiz ,ama ekşi sözlük zıvana dan çıktı, terbiye sınırlarını zorlayan yazarlar ile doldu.

gece ve gündüz tayfasının anlayış farkını gösteren olay.
gececi tayfa içki falan içiyor herhalde, biraz bonkör oluyorlar.
gündüzcü tayfa iş güç koşturmaca derken gerginler biraz, ne oyu len okuduğuma dua et diyorlar.

2008 tarihli ve ispanyol yapımı olan oldukça etkileyici bir drama filmidir. camino ise 'yol' anlamına gelmekte. senaristliğini ve yönetmenliğini javier fesser'in üstlendiği bu filmin başrolünde nerea camacho henüz 12 yaşındayken yer almış ve büyük beğeni toplamıştır,ayrıca bu rol genç oyuncumuzun ilk performansıdır. camacho'nun canlandırdığı camino karakteri, tedavisine bir türlü yanıt alınamamış bir kanser hastasıdır* ve bu sebeple ailesinin ve doktorların elinden gelen tek şey,kızı ölüme hazırlamaktır. film, baştan sona ağır bir dram çizgisinde ilerliyor ve böylece camino'nun,ailesinin ve tüm hastane çalışanlarının yaşadığı çaresizliği bize fazlasıyla hissettiriyor. bunun aslında yaşanmış bir hikaye olması da elbette bu hisleri pekiştiriyor.

camino'nun annesi ve babası kızlarının yanından bir an olsun ayrılmasa da her ikisinin de farklı manevi görüşleri olması sebebiyle aslında bakış açıları pek de aynı noktada buluşamıyor.babasının aksine sert mizaçlı ve koyu bir dindar olan katolik annesi, camino'nun da genellikle inançlı olmasına yol açmıştır* ve bu durum izleyicinin yüreğine bir nebze de olsa su serpiyor çünkü camino öleceğinin fazlasıyla bilincinde ve bunu, tanrı'ya (yani onların inancına göre hz.isa'ya) ulaşmak olarak görüyor. bir çocuğun,kendi ölümünün bilincinde olması hususuna ise hiç değinmeyeceğim,zira sözcüklerle anlatabileceğimizin fersah fersah ötesinde bir durumdur bu. sık sık flashback'ler ile camino'nun geçmişine gitmemiz ise,onun yaşayabileceği daha nice güzel günlerden mahrum kaldığı gerçeğine boğmakta izleyiciyi.

fakat tüm yaşanılanlar bundan ibaret değil maalesef. bu noktada şunu söylemeliyim ki filmdeki dramanın ölçüsü bir miktar aşırıya kaçmış. bizi camino'ya mı, annesine mi, ablasına mı ya da (daha da acısı) babasına mı üzüleceğimizi şaşırtacak hale getiren bir senaryo mevcut burada. ama birçok ödüle ve nispeten kaliteli bir kurguya sahip bir drama filmi izlemek istiyorsanız ve elbette ki bir süredir biriktirdiğiniz fazla miktarda gözyaşınız varsa bu filmi izlemenizi mutlaka tavsiye ederim*.
fragmanı;




hemen her filmin final sahnesi en etkileyici sahnelerden biridir ya genellikle,işte bu filmde de final sahnesi en etkilendiğim ikinci sahnedir.

filmin akılda kalıcılığı ve etkileyiciliğine vurgu yapmam gerekirse, bu noktada camino'yu üç yıl önce izlediğimi belirtmeliyim. gördüğünüz gibi oldukça sağlam kurguya sahip iyi bir drama filmi ve uzun zaman akıllardan çıkamıyor. bu da filmi izlemek isteyenlere uyarım olsun*.

gerçek hayat hikayesi için

diyen kişi ile siyasi bir polemiğe girmeyin çünkü kendisi yalancıdır, akplidir.

--- alıntı ---

osmanlıda lezbiyen kadınlar birbilerini taktıkları beyaz fulardan tanırlarmış, lezbiyenlere de zarif denirmiş. zarifin çoğulu olan zürefa sözcüğünü barındıran çok yaygın bir atasözümüz vardır zürefanın düşkünü beyaz giyer kış günü diye. kar kış dinlemeden beyaz fularıyla yaren aramaya çıkan zarif bireyler için söylenegelmiş bir atasözüdür.

--- alıntı ---