sözlük modası başladığında wikipedia bile yoktu.sosyal medya icat olmamıştı.şimdi ise hepsi var.sözlükler ansiklopedi değil ki bilgiyi buradan alalım.arada bilgi paylaşıyoruz arada geyik ve sosyalleşme için kullanıyoruz.

almanya muasır medeniyetler seviyesine ulaşalı çok olduğundan, sorun kendilerine bağlanan sosyal yardımlarla çözülmüştür. ayrıca bir bağış kampanyası başlatacakları ve bu yolla sanatlarını icraya devam edecekleri yönünde bilgi vermişlerdir. rezalet değil, dış güçler tarafından türkiye'yi kötülemek için yapılan bir algı operasyonudur. yazıklar olsun.

10/10 rezalettir. hayır sözlükte seni tanımayan mı var sözlük senin?? biraz da gençlerin önünü açalım onları meşhur edelim diyeceği yerde gitmiş kendi entrysini paylaşmış bir de. ben böyle rezillik görmedim. rezillik gibi rezilliktir. * daha fazla devam edemiyorum sözlerime...

bir daktilo klavyesine uzun bir süre basan maymunun, mantık dolu bir metin yazabilme ihtimalini inceler.

80'ler hard rock sound'unun konsantre hali. esasen slade grubuna ait, '73 tarihli.

90'larda oasis de söylüyor, kendi tarzlarına yakın.

ancak kimse kusura bakmasın en iyi yorumu, çoğu insanın da hemfikir olduğu üzere quiet riot'a ait.


beybi beybi beybi beybi.

merdumlar baskında radyo yayını na dakikalar kalmış, belki bir saat belki daha az var başlamasına. kaybetme korkusu, istenmeyen ayrılıklar, birikmiş şeyler hepsi üst üste gelmiş...

normalde ağlamayı bile beceremeyecek kadar beceriksiz biriyim ama bir ağlama isteği var içimde. kendimi olabildiğince halsiz ve bitkin hissediyorum. ama yayın var biliyorum aynı zamanda da garip bir şekilde heyecanlıyım. heyecanımı yatıştırmak için duşa girmeye karar veriyorum. suyu açmamla ağlama krizine girmem bir oluyor. ondan önce en son ne zaman ağladım hatırlamıyorum bile. dakikalarca ağlıyorum. göz yaşlarım mı vücudumu ıslatan yoksa başımdan aşağı akan sular mı? karar veremiyorum. yayına son 15 dakika var. toparlanmam lazım. hala ağlıyorum, 10 dakika. ağlamaya devam ediyorum. en sonunda, nasıl oldu bilmiyorum, çıkıyorum banyodan bir şekilde. ve kaldığım yerden devam ediyorum.

iyi ki yemişler, bak sayelerinde ne maceralı bir coğrafyada,ne çeşit insanlarla yaşıyoruz, cennette ne dolandırıcı, ne hırsız, ne arsız, ne namussuz tanirdik, her gün yeni bir macera her gün yeni çeşit insanlar tanıyoruz.
ama cennette her şey dört dörtlük valla sıkılır dık .

duyulduğu anda kolay icra edilebileceği, ona benzer bir sözün kolaylıkla söylenebileceği hissi uyandıran, buna rağmen benzerini getirmenin oldukça zor olduğu söz, mısra, söyleyiş anlamına gelen edebiyat terimi. (bkz: divan edebiyatı) ve (bkz: halk edebiyatı)nda sıklıkla karşılaşılır.

"kerpiç koydum kazana poyraz ile kaynattım
nedir diye sorana bandım verdim özünü

gözsüze fısıldadım sağır sözüm işitmiş
dilsiz çağırıp söyler dilimdeki sözümü"

dostunu düşmanını anlamış yazar..

hepinizi not aldım, aklımın asla unutmayan köşelerine sakladım... hele o fav yapanlar?
yazık yazık çok yazık..
sizin için saat işlemeye başladı, duyuyor musunuz? jskskksks

mutasyonlar arasında en riskli olan güney afrika mutasyonu. türkiye'de de mutasyonları tespit edecek kitler devreye girdi.

arkadaşım kil maskesi almıştı 4 arkadaş maskeyi yaptık yüzümüzü yıkadık ve yüzümüz yanıp kızarmaya başlamıştı gece gece hastaneye gittik kil maskesini alan arkadaşıma bir şey olmamıştı bize bakıp ağlıyordu biz serum alırken onu sakinleştirmeye çalışıyorduk .

knorr markasının sattığı ürünlerden biridir.

(bkz: bardak çorba) olarak da bilinir.

doktorlar ve diyetisyenler tarafından zararlı olduğu söylenir ancak tatları çok güzeldir.

benim en sevdiğim ise kremalı mantarlı olanıdır.

maldivlerdeki beyaz kumun yüzde seksen beşi parrotfish kakasıdır.

sözlük kuralları gereği formata uygun dayak yemesini sağlarım. üstelik küfür ettirmem.

rimbaud, kirli suların içinde açan bir lotus kadar berrak bir zamanı çağırıyor. o güzel ân'ı çoğaltıyor çağlarca ve fakat o çağda olmamanın öfkesiyle. aç bir insanın çaresizliği değil, öfkesi var rimbaud'da. bunu susuzluğu belalı buluşundan ve bu susuzluğa karşı kabaran damarlarından anlıyoruz. ve işte o damarlardan bu şiirleri damıtıyor şair.




arthur rımbaud
çeviri: ilhan berk

1774-1840 yıllarında yaşamış romantizmin en önemli temsilcilerinden, alman ressam.
çok erken yaşta, farklı zamanlarda annesini ve kardeşlerini kaybetmiş. 13 yaşında, ağabeyiyle buz pateni yaparken buzun kırılmasıyla ölümüne tanıklık etmiş. bazı kaynaklara göre ağabeyi onu kurtarmaya çalışırken ölmüş.
1810'da prusya kralı tarafından iki eseri satın alınmış ve berlin akademisi'ne, daha sonra da dresden akademisi'ne üye seçilmiş.
yaşadığı acıların onu nasıl etkilediğini tahmin edebiliriz. melankolik ve yalnız, içine kapanık birisi olmuş hayatı boyunca. bu da eserlerine fazlasıyla yansıyor. koyu tonlarla çizilmiş, sisli, kasvetli ama çok görkemli doğa manzaralarını, bu manzaralar karşısındaki küçücük insan silüetlerini, terk edilmiş manastırları, kiliseleri görüyoruz. eserlerinde muhteşem manzaralarla karanlık, mistik ve kasvetli havayı çok iyi yansıtabildiği için beni çok etkileyen bir ressam kendisi.

bir kaç eserini iliştiriyorum.

the abbey in the oakwood (1809-10)

wandere above the sea of fog (1818)

two men contemplating the moon (1819-20)

eserlerini incelemek için buradan
kaynak

eğer üsluplarında bir sıkıntı yoksa, nazik bir dille bunu demişlerse üzerinde durulmaması gereken bir şey. onlar der sen içmeye devam edersin bu kadar. okuduğum kadarıyla da nazik bir dil kullanmışlar. benimle ters bir yaşam tarzları olsa da bu yüzden bir şey demem. herkes gergin zaten.

şu anda sevişirken duvarda yoldaşın silüetini görmek başlığında olan yazar.

nasıl bu kadar emin konuşabiliyorsunuz hayret ediyorum. anneniz kadar normal bir kadındır. kendimi tanımlıyorum resmen bu başlığa. sizin tabirinizle "adam" gibi bir erkek bulamamakla hiçbir alakası yok bunun. ya da 35 yaşıma gelince isterim zaten diye de düşünmüyorum. belki öyle "adam" gibi bir erkek aramıyorumdur. belki hemcinsimden hoşlanıyorumdur (ki bu anne olmaya engel değildir.)belki de erkek arkadaşım olmasına rağmen kendim istemiyorumdur. illa altında bir sebep aramaya gerek yok. bu bir tercihtir ve istemek kadar istememek de normaldir. her kadın anne olmak istemez yani anlayacağınız.