lake poets olarak bildiğimiz william wordsworth ve samuel taylor coleridge tarafından yazılmış eser. dilimize lirik baladlar olarak çevirebiliriz yalnız sanıyorum ki dilimize çevrilmiş bir eser değil. ingiliz edebiyatı'nda romantik dönemin başlangıcı kabul edilen eser wordsworth'ün belirttiği üzere; şiirin yalnızca toplumun üst tabakasını temsil etmemesi gerektiğini fikrinden yola çıkarak, toplumun orta ve alt sınıflarındaki konuşma dilinin şiire uyarlanması açısından deneysel olarak yazılmıştır. ilk defa yayımladıklarında wordsworth ve coleridge isimlerini kullanmamayı tercih etmişlerdir ve ilk yayımlanan ciltte 23 şiir bulunmaktadır. ( bu şiirlerden 19 tanesi wordsworth geriye kalan 4 tanesi coleridge'e aittir) ikinci baskıda ise yeni şiirler eklenmiştir aynı zamanda wordsworth ve coleridge isimlerini kullanmayı tercih etmiştir.

--- alıntı ---

oh! dream of joy! is this indeed
the light-house top ı see?
ıs this the hill? is this the kirk?
ıs this mine own countree?

we drifted o'er the harbour-bar,
and ı with sobs did pray—
o let me be awake, my god!
or let me sleep alway.

the rime of the ancyent marinere veya the rime of the ancient mariner (coleridge tarafından yazılmış 4 şiirden en uzun olanı, dilimize yaşlı denizci olarak çevrilmiştir.)

--- alıntı ---

neden uyuyakalmaktan bu kadar korktuğunu ve korkmak için gerekçelerinin ne kadar haklı olduğunu bir kez daha anlamıştı. uzun ve huzursuz ve sert bir koltukta geçen uykuya, karşısındaki dev kütüphane bile neşe katamamıştı.

aklında hep bir tedirginlik; düşmekte olan bir uçağın pilotunun hissettiği anlık kahramanlık duygusu ve ölüm korkusunun iç içe geçmiş hali gibi büyümekte idi.

inanıyordu hala, hep inanmıştı. her zaman ölüme ve aşka inanmak gibi bir huyu da vardı çocukluktan beri iç cebinde taşıdığı. sabah uyandığında ölüm daha gerçekti aşktan.

kimseyi tedirgin etmeye hakkı yoktu, buna da biliyordu. her şeyi yoluna koymak için bu kadar zorlamasa belki daha iyi olurdu zihnini.

sabah ruta ile karşılaşmak biraz ürkütücü olmuştu halbuki beklediği çekirdekli bir espirinin kötü olduğu kadar komik tınısı idi.

yine de uyanır uyanmaz bir büyük bardak su ve bir acı kahve ile hayatının iyi kötü dengesini sağlayınca aşk ölümden daha somut hale geldi

bir daha uyuyakalmamak için söz verdi kendine. uyku ölümün kardeşi ise bu kadar ölüm çok geliyordu bünyesine.

içinde hala cesetler ve daha ölmemişler ile aşka inanmaya devam etme kararını almasıyla birlikte yağmur bulutları bir bir dağıldı, geride puslu bir karanlık bırakarak.

içindeki kahkaha inancına güç verdi bir süre sonra ve araf’ı birlikte geçtiği arkadaşını unutup beklemeye başladı. yeni mihmandarı ile aydınlık bir güne başlamak için.

istanbul'da kendilerine "tebliğciler" adını veren bir grup, alkol tüketilen mekanların önünde durup insanlara nasihatlerde bulunmuş, videoya alınan kayıtlar yayınlanınca da sosyal medyada gündem oldu.



buradan

"çünkü varlık yokluktan ve her şey sıfırdan her zaman büyük ve kıymetlidir." şeklinde cevaplanası ebedi ve ezeli sorunsal.

yapacağım her işi bölümlere ayırıp numara numara yapıyorum.
1.uyan
2.duş al
3.tıraş ol
4.dişlerini fırçala
5.giyin
6.kahvaltı
7.yeniden dişlerini fırçala
8.kapanış.

3 sene sene önce 25 tl olan 5 lt ayçiçek yağı, 3 ay önce 40 tl idi. şimdi ise 60 tl.

sadece 3 ay içinde yüzde 50 artmıştır. ama olsun yol yaptılar.

bireye şekil veren esas oluşumun toplum olduğunu düşünüyorum. birey ne kadar ak olursa olsun kara bir yerde beyazlığını koruyamaz. iyi bir toplum yapısı iyi bireyler yetiştirir. elbette bazı istisnalar hariç. yani suç dahil bir çok değerde etkili olan toplumdur.

tiktok kullanmaktansa ezik olmayı tercih ederim .

daddynin umrunda olmayan sınırdır.

bu ülkede çocuk olarak, öğrenci olarak, işçi olarak, kadın olarak yaşamak çok zor. kolay olan tek şey psikopatın, ruh hastasının teki olmak; silahla bıçakla elini kolunu sallaya sallaya gezmek. böyleleri daha rahat yaşıyor. etme-bulma dünyası diyorlar ya işte o dünya bu dünya değil maalesef.

ben hangi gruba dahilim henüz çözemedim. ne çok ciddiyim ne de çok cıvıklıktan yanayım. ikisinin ortası olan bir grup varsa ben o grubun üyesiyim.

şahsen, kitabı okuduktan sonra filminin çıkacağını duyduğumda kitabın vereceği etkiyi vereceğini düşünmüyordum çünkü kitaptan uyarlanan filmler genelde etkisini kaybeder düşüncesindeydim. ama beni yanılttı. film en az kitap kadar güzeldi -elbet kitap kadar ayrıntılı değildi- izlediğim en iyi kitaptan uyarlanan filmler arasında diyebilirim. ve son olarak bir alıntı yapmak istiyorum "call me by your name and i'll call you by mine."

boşver ya.
hayırlısı.

ben oldum ve yaptığım şımarıklıklar şöyle:
-benjaminin sigarasını çalıyorum.
-

hem boşa değildi "durma, göğe bakalım!" haykırışları uyar'ın. zira, gökyüzüne bakmayanların kalbi daha çabuk kirlenir. özdemir asaf

1-
2-

bence iyi bir şey. ne kadar takipçi artarsa o kadar yazdıklarıma dikkat etme ihtiyacı duyuyorum.
sanki bir oto kontrol mekanizması eklenmiş gibi hissediyorum.
tabi bu benim açımdan bir bakış açısı.

modernizm olmayan her şey.
modernizme dair tüm olanları eleştiren modern hayatın geren kalıplarla dolu olduğunu iddia eden bir akım.
kesin şehirli hayatın formatlarını direnmekten bezen bir köylünün icadıdır.

sokaktaki insanın şahit olmadığı bir hayatı ayrıntılarıyla gözlemlemeyi gerekli kılan, insanların karanlık yüzüyle karşı karşıya bırakan çetin bir mücadele. insanın da hayatta kalabilmek için kendi kendine verdiği bir savaş var. bu ortamlarda da hayat risk altında ve bomba, füze, kurşun tabii ki de adres sormuyor.

her kuşu öptük bir leylek kaldı demekle yetindiğim hede.