muhteşem çekimler, muhteşem hikayeler, muhteşem arabalar, muhteşem oyuncular ile kesinlikle araba reklamı diyorum.
onları izler izler sıkılmam.
ev reklamı ise her türlü ofsayt.
imrendirmeyi bile beceremiyorlar.

makul mantıklı sevimli komik bir kafa rozeti bekleyen ben.*
kafa store'da olmasını istediğiniz özelikler*

t; sözlükte çok sayıda israilli yazar mı var? sorusunu akla getirmiş başlık.

zulüm zulümdür, kim yaparsa yapsın. mesele toprak cart curt değil, yapılan zulümdür.

hep derim bir derdini seveyim butonu gelsin sözlüğe diye. bir de yazar arzularına göre tanım yazılabilecek ne vereyim abime butonu olsa ne iyi olur.

(bkz: scientiafobi) * *

hastane kokusu, morg kokusu. *

kayahan-beni azad et.

ruhi durumu sinüs eğrisi ile açıklanabilecek kişidir. bu kişiye bir kondansatör bağlamak koşuluyla ruhi durumunu pozitife çekebilirsiniz.

ekim ayında kuşadası samos açıklarında yaşanan ve yıkımın izmirde gerçekleştiği deprem bir kaynağa göre 6.6 , diğerine göre 6.9,
yurdışına göre ise 7.0 şiddetindeydi.
uzantının zayıf bölgeye yani izmir bornova-bayrakliya doğru olması, kayıpları beraberinde getirdi.

oysa depremin merkezinde bulunan kuşadası özdere gümüldür urla hattında herhangi yıkım ve can kaybı yaşanmadı.

yani demem o ki, japonya gibi bir ülke için bu büyüklükteki depremler konuşulmaz bile , çünkü adamlar bu bilinci almış ve tüm yapılaşmayı buna göre yapmak konusunda hiçbir şüphe ve engel yok hiç kimsede...

charles baudelaire tarafından yazılmış bir şiir. baudelaire vahşi bir yalnızlığı ve aşkı olabilecek en incelikli şekilde kağıda dökmüş sanıyorum. dilimize erdoğan alkan tarafından söyleşi olarak çevrilmiştir. çevirisi de orijinali kadar güzel olan nadir şiirlerden. baudelaire'ın o keskin ve tanıdık karanlığı nasıl insanın içinde binlerce meşale yakıyor henüz anlayabilmiş değilim. şiir; baudelaire tarafından yazılmış olan chant d' automne'un ( dilimize güz şarkısı ve bazı kaynaklarda sonbahar sonesi olarak çevrilmiştir) izlerini taşıyor.

--- alıntı ---

causerie (söyleşi)

vous êtes un beau ciel d'automne, clair et rose !
mais la tristesse en moi monte comme la mer,
et laisse, en refluant, sur ma lèvre morose
le souvenir cuisant de son limon amer.

(siz aydınlık, kızıl bir güz göğüsünüz,
benimse içimde hüzün dalga dalgadır.
ve üzgün dudaklarımın üstünden deniz
çekilirken buruk anılar bırakır.)

- ta main se glisse en vain sur mon sein qui se pâme ;
ce qu'elle cherche, amie, est un lieu saccagé
par la griffe et la dent féroce de la femme.
ne cherchez plus mon cœur ; les bêtes l'ont mangé.

(-cansız göğsümde elin boşa dolanıyor;
yaralı… ve sızlıyor dokunduğun o yer,
kadınlar pençeleyip dişledi, kanıyor,
arama, hayvanlar yüreğimi yedi.)

mon cœur est un palais flétri par la cohue ;
on s'y soûle, on s'y tue, on s'y prend aux cheveux !
- un parfum nage autour de votre gorge nue !...

(davul gibi gümleyen bir saray bu yürek,
ayyaşların, canilerin hora teptiği!
-tadıyor çıplak boynunu koku, yüzerek!..)

o beauté, dur fléau des âmes, tu le veux !
avec tes yeux de feu, brillants comme des fêtes,
calcine ces lambeaux qu'ont épargnés les bêtes

(ey güzellik, ruhların çakıllı düveni!
diyorsun, bu kanlı yürek yok olup bitsin,
kalanı alev gözlerin yakıp kül etsin!)

charles baudelaire


--- alıntı ---

öyle şey mi olur. gider tek kişiyi çözer beş kişinin yanına bağlarım. anca beraber kanca beraber. sonra altısı birden ölsün (!)

bunun fotoğrafını çektiğimi gören biri bana gülümseyerek selam verdi.

edit: yan olmuş nasıl olduysa, kafanızı çeviriverin, kusura bakmıcanız artık.

panik atak mı deniyor, anksiyete mi bilmiyorum. ama ben ondan oldum. nefes alamıyorum, medyayı takip edemiyorum. insanlar bu şekilde nasıl yaşıyor anlayamıyorum. çocuk yahu çocuk. nasıl olabiliyor ya. inancımı yitirdim diyebilirim hatta. kanım çekiliyor, midem kasılıyor, görmek istemiyorum. çığlıklar atmak istiyorum hatta. nasıl bu kadar iki yüzlü bu insanlar anlamıyorum. bugün hastag oldu bu bebek peki yarın . yarın başka biri. bir yandan herkes ses çıkarmış olmak ,tepki vermiş olmak için bir şeyler diyor. sonra güllük gülistanlik hayatına devam. her konu için böyle. bir yandan gerçekten önemseyenler. ne yapmamız gerektiğini de bilmiyorum. muz cumhuriyetine döndü zaten ülke. karısını doğrayan adamı davul zurna ile çıkarıyorlar dışarıya. tabii ki çekinmeyecek hiçbir şeyden. tabii ki istediği gibi asıp kesecek herkes. sonu n'olacak bilmiyorum. tek bildiğim çok korktuğum. hiçbir ceza caydırıcı değil, bu işin başında olanlar hangi akılla bunu yapıyor bilmiyorum. aile zaten yakmış kızı. ülkeyi şöyle komple taramak geçiyor içimden. özellikle kafasının içinde beyin yerine çakıl taşı olmayan yaratıkları. defolun gidin artık demek istiyorum. artık ne olacak bilmiyorum. yalnızca bildiğim tek şey korktuğum.

bir zamanlar fenerbahçe'de top koşturan roberto carlos'un mesut özil'e hitaben yaptığı "türk bayrağını şampiyonlar ligi'nde taşıyacak olman milyonlarca fenerbahçeliyi mesut edecek" paylaşımda bulundu. bu tweet'i papiss cisse kişisel twitter hesabından paylaşarak şampiyonlar ligi hesabını etiketleyerek, "biz geliyoruz" tweet'ini attı.
bernand mensah ise papiss cisse'nin bu gönderisine, "fenerbahçe'ye 13 yıldır gelen her oyuncu aynı şeyi söylüyor ama sonu hep hüsran dostum cevabını verdi.
kısa sürede futbolseverler arasında bu diyalog gündeme oturdu.
yapılan açıklamaya göreye ; bernand mensah'ın kişisel twitter'ı hacklenmiş.
resim direkt adresi

denizatları erkekleri hamile kalan tek canlıdır.

hiçbir teknik sorumlu robot değil, hele ki satılık hiç değildir !

o uyuşturucu değil, pudra şekeri idi .

raskolnikovun tüm sancılarını, sanrılarını hissettiren bir kitap. klasikler bazı insanlar tarafından çok yüceltilip bazı insanlar tarafından overrated veya sıkıcı bulunsalar da bence bu kitapların klasik olmasının bir sebebi var. sadece zamansızlığı, insanı çok iyi anlatmış olmaları değil; sevseniz de sevmeseniz de kitabın size bir başka ülkenin bir başka zaman dilimine zaman yolculuğu yapmakla bırakmayıp sizi eğitmesi, psikolojik analizlerle karakterlerin hissettiklerini size hissettirmesi bence. daha önce adam öldürmedim ama raskolnikovun cinayetten sonraki her evresini onunla beraber yaşadım. o dönem rusyasında insanlara, kadına, fakir ve zengin arasındaki farka nasıl bakıldığına ilk elden tanıklık etmiş oldum sanki. klasikler belli bir yaşa gelmeden özümsenebilecek kitaplar değil ve okumaya doğru kitaplarla başlamak lazım.

suç ve ceza herkes için en iyi başlangıç olur mu bilmiyorum ama her okurun hayatının bir döneminde okuyacağı bir kitap olduğundan, sonraya bırakmayıp okunması gereken bir kitap.

agah* aydın

(böyle bir çağda-ülkede fikirleriyle aydınlatan filozof için gayet ahenkli bence.)

ihsan eliaçık da benzer şekilde, bilhassa soyadıyla.