apolyont gölü/bursa

o'nun kokusu.

(ninet dö valua) dünya bale tarihinin en önemli isimlerindendir. de valois,şu anda dünyadaki en saygın bale topluluklarından olan ingiltere kraliyet bale akademisi(the royal academy of dance-rad)nin kurucusu olmakla kalmamış,1940'lı yıllarda kendisine gelen teklif üzerine ülkemize gelmiş ve 1948'de eğitimlere başlayarak türk balesinin de kurucusu olmuştur.
ninette de valois hatıralarında şöyle der: ''bu işe atılışımı herkes binbir gece masalına benzetti.gerçekte benden başka kimse bu işi ciddiye almadı.sanırım bir de türkler ciddiydi...''

bir chuck palahniuk kitabıdır.

chuck palahniuk fight club ile başladığı büyük serüvene dur durak bilmeden devam ediyor. her kitabında aşağı yukarı aynı dertlerini anlatıyor yazar ama her seferinde başka bir keyifle okunuyor yazdıkları. kendisi ile ilgili bazı sert eleştirilerim varsa de bu tanımda bunlardan bahsetmeyeceğim.

uydurma bir şeyler aslında yazarın kitabındaki yirmi üç hikaye değil. onlar dünya üzerinde yaşanan uydurma bir şeylerin yazar tarafından uydurulmuş hali. çünkü herkes bilir ki hayat kurgudan daha tuhaftır. yaşamdaki bu tuhaflıklar da yapay bir aşırılık hissi veriyor insanlara. chuck ise bu yapay hissi kendi uydurduğu gerçeklikle okuyan kişinin zihnine nakşediyor.

kapitalizmin insanı nasıl sömürdüğünü, insan bedeninin cinsel bir meta haline getirilerek nasıl manipüle edildiğini, insanları iyileştirmek için kurulan mekanların nasıl bir psikolojik işkence odası olduğunu ve çocukların nasıl her tür istismara maruz kaldığını en sert, en can yakan ve en acımasız haliyle okuyacaksınız

ama fazla etkilenmeyin çünkü bunlar uydurma bir şeyler.

''veda ederken kalbim duracak gibi hissediyorum.''

sevilen kişilerle ayrılırken gerçekleştirilen eylem. sevilen kişiler diyorum çünkü zaten hayatımızda bir anlama ve yere sahip olmayan kişilerle yollarımızın ayrılmasını veda olarak görmüyorum.

asıl veda, hayatındaki anlamlı varlıklara duyduğun özlemi ve hüznü ifade eder. bu yüzden veda etmek en sevmediğim ve gerçekleştirmek istemediğim şeydir. bir daha o kişiyi görüp işitemeyecek gibi, o yere bir daha gelemeyecekmiş, o zamanı bir daha yaşayamayacakmış gibi hissediyorum. oysa ben o kişiyi ömrümce görmek, işitmek ve varlığını hissetmek istiyorum. o yere bir daha gitmek, o zamanı hiç unutmamak ve bir daha yaşamak istiyorum.

lisenin son cumasının verdiği burukluk gibi. bir daha asla aynı yerde bulunamayacak olmanın bilinci, sınava girecek ve üniversiteye gidecek olmanın heyecanı, ayrılığın verdiği hüzün gibi. o zamanlar güzel bir gelecekle karşılaşacağımızı ve hayallerimize yaklaşacağımızı düşündüğümüz için belki de bu kadar anlamlı gelmiyordu o veda anları. veda olarak görmüyorduk belki de. oysa ben arkadaşlarıma uzunca süre bakmış, unutmamak için belleğime kazımaya çalışmıştım. yakın arkadaşla elbet görüşülür fakat birçok arkadaş tozlu raflara kaldırılmış gibi hissediyorum. çok uzaklara gitmişler de bindikleri trene yetişememişim gibi. oysa ne çok koşmuştum, anılarım beni neden beklemedi?

bugün unuttuğum arkadaşımdan bir arama geldi
yarın çok uzaklara gidiyormuş
''bir gün geri döndüğümde kocaman gülümseyerek buluşalım'' dedi
yarın çok uzaklara gidiyormuş.

honki ponki'nin bu başlığının akışta kaybolmasına izin vermeyeceğim.

sadece ben mi yaşıyorum merak ettiğim durum.

internet hızım 33mbps.

bilgisayarım formatlanalı 2 hata olmadı. o zaman sorun ne merak ediyorum.

yapıcı eleştiri yapmak,
güzellikleri takdir etmek,
motivasyon sağlamak,
kadın -erkek ilişkilerinde samimiyeti farklı algılamamak,
kurallara uymak,
tarihi, kültürü,doğayı, kadınları ve çocukları korumak.

mülteci - mürteci.

zaman akıp gidiyor azizim.

boğulmak.

nefes alamıyorum koşturmaktan. yetişiyorum ama canım da çıkıyor. bir iki eksik var onları da kılpayı kurtarıyorum öyle böyle.
nefeslenmeye geliyorum buraya. iki yüzlülerin sahte tanımlamalarına denk geliyorum. iki yüzlü, yıkık userlara denk gelmek daraltıyor. sevdiğim yazarları okuyup, çıkıyorum.
yazmak? bu denli beyin yorgunluğunda zor.

dar pantolon

cinsiyetsiz tuvalet isteminden sonra aklıma gelen istek.

şimdi efendim diyebilirsiniz ki kafeler var. arkadaşlar kafe demiyorum, kahvehane diyorum. kafeler ciks yerler. ben mahmut abinin 1.5 liralık çayının olduğu, masalarının bordo veya yeşil kadife masa örtüsü ile kaplandığı kahvehanelerden bahsediyorum. sanırım tuvalete gelene kadar başka problemlerimiz var.

ben muhalifim diyenlere taş çıkartacak türden bir akp gençlik kolları başkanıdır.


buradan

hemen yazalım...

gelin ablalar gelin abileeeer bu kampanya kaçmaaazzz cem adrian bile burda yazıyooor. 1 kilo yazarlık 5 tanııım 1 kilo yazarlık 5 tanııımm.. gel geeeell sen de gel fularlı kardeşim. yetişen alıyo geeeell!

(bkz: kadın kadındır çiçek babandır)

meh!

mod silmesin diye tanım: her hafta müdavimi olduğumuz program. ailecek dinliyoruz severektene!!

anitsayac.com/
bu listede hiçbir kadının isminin yazmadığı günlere gelmek ümidiyle..
8 mart dünya emekçi kadınlar günümüz kutlu olsun.*

petrus van schendel