toplumda karşılaştığımız ve çoğumuzun şikayetçi olduğu tipleri, kendine has bir cezalandırma yöntemi ve "bodof!" efektiyle cezalandıran kahraman. karşılaştığı tiplemelere baktığımızda, verdiği ceza için genellikle "oh iyi oldu!" dememizi sağlardı.

t: tanrı'ya söylenmek istenen o kadar çok şey varken tek kelimeyle sınırlandırılmış bir başlık.

iyi ki.

allah'tan durumu yokmuş sevişememiş birde durumu olup sevisseymiş vay sözlüğün haline, tanımları sevişme tadında zevk veren , değerli yazar , seviliyor ve takip ediliyor.

yazdıklarıyla uzaktan yakından alakası vardır. yani öyle tahmin ediyorum. insandır ve önemlidir. öyle ya kadın olmak kolay. bir asma altı çardakta bir demlik çay içmek iyi gelir kendisine.

bükreş

korkarım benim sonum da üzeyir abi gibi olacak...
*

... dönmezse zaten hiç senin olmamıştır. diye devam eden öğretimiz.

bazen gönülden gönüle olan mesafedir.

insanların yüz yüze iletişim kurmaya kıyasla çevrimiçi iletişim kurarken daha az kısıtlanmış hissetmesi. örneğin: insanlar anonimken daha az utangaç, fikirlerini daha rahat dile getirebilen kişilere dönüşüyor. rahatlık olarak avantajlı gözükse de normal hayatta söyleyemeyeceği şeyi sosyal medyaya ve anonimliğine güvenerek rahatça söyleyebiliyor hatta sınırı aşabiliyor.

olumsuz sonuçlarından biri de siber zorbalık.

ben galiba unutamadım ya. 2012 senesinde ayrıldık. adam evlendi. adamın çocuğu oldu. adam çoğaldı ben hala tırı vırı. güzel çocuk yapmış ama tebrik ediyorum. belki benden yapsa güzel olmazdı bilemeyiz kısmet. unutun gitsin.

daha hazin olanı, beklenen ilgiyi görmeyip ertesi akşama kalmasıdır.

tsk'nın laikliğin garantörü olduğu günlerin geride kaldığını gösteren saçma olay.

günaydın dostlar. kafa izninden döndüm. tekrardan buradayım.
bol sözlüklü birgün geçirmenizi diliyorum. mutlu ve keyifli günler...

ona kendi ellerimle mantı açarken az buçuk anladığım felsefeyle de ruhuna eşlik etmeye çalışırım, söz! yeter ki o burada iletişim hâlinde olduğum insanlar arasındaki var oluşunu sürdürsün. tabii felsefe konusunda eline su dökemem, orası ayrı. zira ben, bir garip halkım sadece; o ise aristokrasinin göz bebeği... edebiyat desen, herkesin içinde biraz var zaten. iki mısra okur, dertleniriz birlikte. amaaan, hiçbiri olmasa da olur. umurumda bile olmaz nietzsche, kant, freud, fuzuli... ben vişneyle söyleşmekten, kıkırdamaktan çok memnunum, iyi ki tanışmışız.

(bkz: bir zamanlar herkes)
sonra birilerinin hedefi olur ve soğutma işlemi yapılarak yazar uzaklaştırılır.

kötü olaylar (cinayet, tecavüz) karşısında kullanılan mecazi bir tabirdir.

sanırım buna hayat deniyor. acısıyla, tatlısıyla başına ne gelirse gelsin çekmek zorundasın işte. kaçabilmenin tek yoluda hafıza kaybı gibi duruyor.

artık gürültüyü kafan kaldırmıyorsa, daha çok yalnız kalma ihtiyacı hissediyorsan yaşlanma başlamış demektir. sadece fiziksel olarak bakmayın olaya, ruhen yaşlanma da konuya dahildir.

kendimle ilgili yine yeni bir şey öğrenmişimdir sözlükte.

bu sağ sol muhabbeti çok eski kalmış gibi geliyor bana ama yine de siz bilirsiniz.

sanırım ekonomiyi, yönetimi vsvs eleştiriyor olmuş olmamız solcu olduğumuzu düşündürmüş gibi. ilginç bir yaklaşım. umarım her yaklaşımınız bu bağlamda değildir.
esenlikler dilerim...