(bkz: beğenilen erkeğe kadın rolü yapıp yanaşmak)

ders çalışmak.

üniversitede ateist olup babaevine dönen öğrencinin hazin sonu

lise zamanlarımı özlüyorum. yurtta kalmıştım,özellikle yurt ortamını çok özlüyorum. sabahlara kadar olan konuşmalarımızı,her şeyi paylaşabilmemizi özlüyorum. üniversitede özellikle pek bir şey paylaşamaz oldum. bir şeyler paylaşabilmeyi çok özledim maddi manevi o kadar özledim ki...en basitinden aldığım bir bisküviden sadece 1-2 tane yiyebilmeyi çok özledim. yemekhanede hiç yiyemediğim yemekleri özledim,gece etütlerini bile özledim. aramın bozulduğu arkadaşlarımı özlüyorum en çok. çok üzüldüm çok kırıldım ama çok özlüyorum.
o zamanlar kendimi hapiste hissediyordum aslında ama özgürlüğü kazanmak o kadar güzeldi ki. o bahçeden çıkmak o kadar güzeldi ki. şimdi o kadar çok özledim ki oraları.
aslında elimde ne güzel fırsatlar varmış da ben hepsini mahvetmişim,geriye sadece pişmanlıklar ve özlem kalmış.

(bkz: the revenant (film))

yerde oldum, gökte oldum
sormayın halim, ah başım duman
gönül uslanmayı bilmez
düşlerim gerçek, gerçeğim yalan.

ağladığında derdini ailesine açabilecek cesareti, başına bir şey geldiğinde annem babam benim arkamda durur özgüvenini vermemek

bu z kuşağı ni övdük , gelip halıya pisledi ler;yapmayın böyle hareketler, siz bizim yaşadıklarımızı rüyanızda görseniz , bilim kurgu zan edersiniz, bizim geçtiğimiz yollardan asla geçemeyecek siniz , biz hayatı yaşayarak öğrendik, siz google amcaniza sorarak öğreniyorsunuz.
susun ve bizlerden bir şeyler öğrenin.

kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...

nilgün marmara.

sevgisiz büyütmesi..
sevgisiz büyüyen biri, hayatı boyunca ne kadar sevilirse sevilsin asla ailesindeki sevgisizliğini yenemiyor.

(edebiyatta) bir söz sanatı. bir duygu ve düşünceyi daha etkileyici kılmak için vazgeçiyormuş gibi yapıp daha sonra tam tersi pekiştirecek sözler söyler şair.

eski şiirlerde genelde "galat ettim'*-galat işledim" şeklinde kalıp kelimeler kullanılır.

"gördü geçen bu kızıl bulutu gözleriniz
demek bunların hepsi doğru! cevap veriniz
yok. hayır söylemeyin acısını bu yasın
zavallı kulaklarım iki defa duymasın"

- mümkün olan her dakikayı değerlendirerek geri uyumak-

hayatımda ilk defa ortaokul yıllarımda faruk yalçın isimli hayvanat bahçesine giderek tanıdığım hapishanedir. o günden beri gitmek istesem de gitmedim.

hem albümü hem de şarkısı efsanedir. şarkıdan bahsedeceğim. yukarıda rock tribe isimli yazarında belirttiği gibi metal müziğin istiklal marşıdır.

aslında şarkının adının birebir çevirisi kuklaların "efendisi" dir. burada master = efendi = uyuşturucu, puppets = kuklalar = uyuşturucu kullananlar demek.

şarkı uyuşturuculara bir gönderme yapar. şarkı sözleri boyunca "efendi" sizi ve hayatınızı kontrol eder.
the master of puppets is pulling your strings, twisting your mind and smashing your dreams derken "kuklaların efendisi iplerinizi çekiyor, zihninizi büküyor ve hayallerinizi paramparça ediyor" demek istiyor. kamu spotu : siz siz olun uyuşturucudan uzak durun.

bu şarkı , metallica'nın konserlerinde mutlaka çalınır. en zevkli yeri ise seyircinin master, master diye bağırdığı bölüm ve 03:50 den sonra oooooo yapılan bölümlerdir. şarkının orjinalinde sonunda olan kahkaha da imza niteliğindedir.

acaba bunların konserine bir daha gitmek nasip olacak mı bize?

sefer;
dolmuşcu olanı, yani bizim sefer.

"şu hayatta ne öğrendin derseniz bana, içime atmayı öğrendim, kabullenmeyi öğrendim. haa bir de! yalnızlığı. en çokta yalnızlığı öğrendim..."

"insan bir tek zahide'yi görüp gitse dünyadan, ben hayatımı yaşadım da gittim der ana."

en sonunda;
"özlemek için sevmişiz biz, kavuşmak ne haddimize." diyor ya;

sanki kalbimizin sesini duyduğumuz, sessizliğin ses verdiği yer.
gönlün dolduğu ve doyduğu yer.
nice dertlilerin, nice aşıkların, boş gelip dolu gittikleri yer.
belki de sözün bittiği yer...
başka türlüsüne imkan yok.

beyaz atı olan prens olabilir.
hayır olsun.

ukalalık.

gerçekleşendir.

bir bilim sitesi sahibi arkadaşımın başına geldi. koca sitede, onlarca yazının içerisinde sadece 1 tane karikatür var, o da yiğit özgür'ün. yiğit bey şikayetçi olmuş. karikatürü kaldırması için uyarı falan yapmadan ifadeye almışlar çocuğu doğrudan.

yani anladık, emek verip çiziyorlar falan da... içerisinde doğrudan karikatür kelimesi geçen isimlerle siteler sayfalar açıp bu işi ticarete dökenle uğraşmak yerine, insanlar azıcık gülümsesin diye kırk yılda bir paylaşım yapandan da 18 bin lira, 24 bin lira istemezsin be!

neyse, yorum yapmayacağım daha fazla. fakat karikatürden de, karikatüristlerden de usandım son günlerde. takipten falan da çıkacağım bu olay üzerine. böyle giderse zaten alınmayan dergiler alınmamaya devam edeceği gibi, internet üzerinden de takipçileri azalacak. internetten paylaşılınca en azından insanlar varlıklarından haberdar oluyordu.

insan kendi topuğuna ancak böyle sıkabilirdi. ayakta alkış!..

edit: arkadaş mail attı dün ama cevap gelmemişti. gelirse editlerim gelişmelere göre.
edit 2: penguen şikayetçi olmuş olabilir diyenler var. bekleyip göreceğiz.
geç gelen edit 3: arkadaşın mailine cevap gelmiş. şikayet geri çekilecekmiş. buna sevindim gerçekten.

haftaya mı dedi? olacak mı dedi? sayılı gün çabuk mu geçer dedi? geçer geçer. avcum kaşınıyor, konsept ne olacak acaba.
biri arabesk konsepti mi dedi? bu ayrılığın acısını ancak o paklar gibi hissettim.