21. yy'da varlığımın kokuştuğunu aynaya bakmadan görebiliyorum. artık bir kanalizasyon faresinin dedikodularına bile konu olamıyorum. odamdaki kılıç çiçeği tozlanmış, balıklarımın yemini vermeyi unutmuşum gibi hissediyorum. en yakın arkadaşımı kaybetmiş ,aslında hiç bulamadığını anlayamamışım gibi. kulaklığımı düşürdüğüm koltuk kenarına geçen sene bıraktığım umutlarımı çorabımın teki ile birlikte bulmama vesile olduğu için teşekkür ediyorum. camımın önündeki menekşeler solmuş, kumrular artık şafakta penceremi ziyaret etmez olmuş. sivri dilim bile kesmez olmuş tenimin nemini. var neyleyim sensiz bedenimi. zat-ı muhterem tekilim, şahtı şahbaz gönlümün ehval'i olmuş.
sirtaki yapmak isteyen bir palyoçaya minnetlerim bunlar. kalk hadi -
rakı içelim,
çifte telli oynayalım,
mutlu olalım.

henüz daha serinin ilk kitabını okumuş olmama rağmen “ince memed 1” bende yazarın tüm kitaplarını okuma isteği yarattı.

yaşar kemal’in akıcı anlatımıyla ve dilde kullandığı kelimelerle, çukurova’da babasız ezilen bir çocuk olan memed’in, büyüyüp zalimin karşına dikilmesini anlatıyor.

(bkz: favlayan yazar ısırmaz)

mustafa kemal atatürk'ün hâkimiyet-i milliye gazetesine verdiği 22 nisan 1921 tarihli demecinde de ifade ettiği üzere, kesinlikle ödün verilemeyecek tek olgunun millet egemenliği ve bağımsızlık olması sebebiyle, her geçen sene daha da artan bir coşkuyla kutlamaya devam edeceğimiz bayram.


mustafa kemal atatürk, 22 nisan 1921, hâkimiyet-i milliye.

kaynak: “atatürk’ün söylev ve demeçleri” sf. 103. ankaenstitusu.com/wp-conten...

(bkz: hdp)

(bkz: z kuşağına gereksiz yüklenilmesi)

z kuşağı olarak elimizde sopalarla örf adet demeden ağzınızı dişçilik etmemizi istemiyorsanız artık bir susun allahsız moruklar.

zamanın ruhu anlamına gelen, almanca fakat uluslararası nitelikteki tabir. kitlesel beğeni merkezli toplumsal hareketlerin incelenmesinde anahtardır.

“ bende ego yok” demek bile kısmen bir ego ibaresidir. yerinde ego özgüven, fazlası kompleks...

edit: atleastonehundredeightyfivelemontrees’in uyarısı ile -de’yi de birleştirdim mi tamamdır:)

zamanla düşünce yapim, olaylara bakış açım ve ilgi alanlarım değiştikce eskiden izlediğim bazı filmleri tekrardan izlemek hoşuma gidiyor dostlar. sanırım (bkz: the piyanist)'i rahatlıkla söyleyebilirim.

"dışarıdan bu kadar mutlular ama eminim ki içerisi dağınıktır." diye düşünmüşümdür hep.

kapı kapandıktan sonrasını bilmiyoruz sonuçta.

edit: imla.

"genç bir karamsarın görüntüsünden daha acıklı bir görüntü olamaz."
mark twain

kahveye su koyacağıma çay doldurmuştum çaydanlıktan...
tanım: yazarların yaptığı en aptalca dalgınlıkları paylaştığı başlık.

resimag.com/p1/629b08c35a73.jpeg

yapacağım ilk şey ektedir.

minibüsteyim. ineceğim durak yaklaştı. tam o ara telefonum çaldı. tam da müsait bi yerde diyecektim. ama ne dedim. aloo... diye şeklindeki salaklıklarin paylaşıldığı başlıktır.

ilk hitapta "siz" demek. çünkü bu listenin başını saygı çekmelidir. "sana siz diyebilir miyim" demek de bu kural dahilindedir*. çünkü son hitapta her şey rağmen "siz" diye bitirebilmek erdemdir.

wolfgang amadeus mozartın ölümünden yüz yıl sonra onuruna adanmış bir çikolatadır. paul fürst (konditor)’ü tarafından icat edilmiş ve başlarda mozartbonbon olarak bilinip, * sonrasında mozartkugel’a evrilmiş bir marka çiko.

içi antepfıstığı ve badem ezmesi karışımı, dışı ise nougatla kaplıdır.

keman paketleri şeklinde de satılan bu çikolataların içine bakmak isteyenler için bir çilekli değil nugatlı link

kronolojik olarak:
5 yaşında eniştemin arabasında çarşıya giderken arkamızdan kamyon çarpması, o zamanlar airbag ne arar arabada, pestil olan arabadan sadece hafif çiziklerle çıkartmışlar beni. enişte sizlere ömür.

16 yaşında 99 depremi, binanın benim olduğum kısmının üzerine yıkılması sonucu 2 saat sonra enkazdan kendi çabalarımla çıkmam. arka kısımda olan yatak odalarında uyuyanlara hiçbir şey olmamıştı(4. kata kadar olmamıştı, alt kattakiler sizlere ömür).

25 yaşında motorsiklet kazası, 3 ay yoğun bakım. beyin sarsıntısı kötü azizim.

günümüz: hipertansiyon. her an ölüm riski oluşturan meret. ilaç kullandığım halde 17/11.

günümüz: türkiye’de yaşamak.

geliyor yeni bir işsiz meja hikâyesi... hazır mıyız?

***

"evrendeki toplam entropi sürekli artar" cümlesine gelince, aynı satırı birkaç defadır okuduğunu fark etti. canı eğlenceli bir şeyler yapmak isterken kitap okumak pek de iyi gelmemişti ona. birkaç muziplik geldi aklına ama kendi kendine "başımıza icat çıkarma denilen çocuk musun sen? otur oturduğun yerde!" diye kendini azarladı.

o sırada "kemal abi" diye seslenen birini duydu aşağıdan. camdan sarkıp baktı. hristiyanismail diye lakap taktıkları arkadaşını gördü. "haydi" dedi hristiyanismail, "geliyor musun?"

birlikte dışarı çıktılar. kitap fuarına gitmek için sözleşmişlerdi. sohbet ederek sokağın köşesini dönerken karşılarına çıkan sahipsiz kedi miyavlayınca hristiyanismail ona döndü ve "bence de miyav" dedi gülerek.

fuar alanına vardıklarında kapıda güvenlik durdurdu. "kitap var dediler geldik" dedi ikisi bir ağızdan, sözleşmiş gibi. adam şöyle bir süzerek "geçin" dedi.

içeri girerken oldukça uzun boylu bir kız arkadaşlarını gördüler. biraz da onunla ayaküstü konuşup yanından ayrıldıktan sonra hristiyanismail eğilerek "kemal abi, topuksuz 177 cm sena, neredeyse benden uzun" dedi. oldukça eğlenmişe benziyordu bu durumla.

birkaç kitap alıp çıktılar. sabah serinliğini hatırlatan hafif bir esinti vardı. mahalleye dönünce köşedeki çiçekçide çalışan arkadaşlarına denk geldiler. ona da ivanmilinski diye takılırlardı. biraz da onunla sohbet ederek akşam buluşmak üzere ayrıldılar. dalgın dalgın yürürken elindeki mizah kitabının adına dikmişti gözlerini: köylü yazardan ironiler...

***

yeter bu kadar. konuyu bir yere bağlayacak kadar çalışmıyor kafam şu an.

sevgili rob'un başlattığı bu hareket bir kalkışma gibi duruyor zannediyorum *. ağırlığını gecenin yıldızları üyelerinin oluşturduğu bir grup,postmodern muhtıra tadında bildiriler yayınlayarak gelecek haftanın konseptini oluşturacağa benziyor *.

doğru düzgün neşeli şarkı bilmeyen benim gibi hüzünlü şarkı/türkü tutkunu ciğeri yanık gecenin yıldızlarını meydanlara, havalimanlarına davet ediyorum.*

şaka bir yana tüm yayınları birbirinden güzel olan değerli yayıncımız bu çağrıya kulak verecek, postmodern muhtıracı arkadaşlarımızı kırmayacaktır.

bize de şimdiden neşeli şarkı araştırma ve geliştirme derneklerinin kapısını aşındırmak düşer.