"yaşamak görevdir bu yangın yerinde
yaşamak, insan kalarak"

aşk iki kişiliktir - ataol behramoğlu
sayfa 48

başka insanlara yardımcı olabilmek, onları mutlu edebilmek, bazen küçük bir çocuğu güldürebilmek antidepresan etkisi yaratıyor ben de. kendinden vazgeçmişken, mutsuzken başkalarını mutlu etmek ve onlardan gelen o samimi tebessümün insanın içini nasıl ısıttığını, bütün derdini tasasını bir süreliğine de olsa kenara koyup mutlu olmasının nasıl insana iyi geldiğinin en güzel örneği bence.

üstat ferhan şensoy’un senaryosunu yazdığı, mert baykal’ın yönetmenliğini yaptığı pardon filminde geçen bir repliktir.

enişte bana göre en tuhaf akraba çeşidine verilen isimdir. ailenin içinden değildir ama ailenin içinde kişinin kendine en yakın hissettiği bireyin en yakınıdır. ne içindedir ailenin ne de büsbütün dışında.

enişte kişisi ablanızın, teyzenizin ya da halanızın eşi konumunda olması nedeniyle belli konularda söz sahibi imiş gibi görünse de aslında dış kapının mandalı olmaktan fazlası değildir.

dışarıdan müdahaleleri ile aile içinde sinir bozucu bir konuma gelmekle yaptığı sevimliliklerle ailenin en sevilen üyesi olmak arasında gidip gelir.

dolayısıyla enişte ideolojik bir kavramdır. yine dolayısıyla enişte ideolojik bir sorundur. enişte bir özgürlükler meselesidir. enişte dış müdahaledir. marshall yardımıdır enişte. büyük resmin ta kendisidir. önlenememiş darbedir enişte.

filmde de ibrahim kendini ihbar eder eniştesini ideolojik bir sorun olarak görür. asla bir örgüte üye olmayan ibrahim kendisini alacak örgütü de ciddiye almaz. o örgüt ibrahim’e kalmışsa örgüt bile sayılmaz.

ibrahim sakin sakin ve yavaş yavaş, dipten derinden aileyi ele geçirmekte olan enişteden başka ideolojik soruna sahip değildir.

enişte toplumların afyonudur.

muhteşem bir çalışma, 500 yıl sonra en önemli müzelerde ücretini ödeyerek görebileceğiniz bir sanat eseri.


bunları kim yapıyor ya. korku filmi dekoru gibi.

(bkz: behzat ç.)

muhteşem. abinin soyadı da erkek'ti ilk duyduğumda mahalleli adamla dalga tutuyor sanıyordum ama adamın adı, soyadı gerçekten muhteşem erkek'miş. kaç yıl geçti hala şaşkınım.

ipek yolunun aktif olduğu eski zamanlarda, trabzon limanından avrupa'yla tanıştırıldığı için adı trabzon hurması olan meyvedir.

zaman yönetiminin önem arz ettiği final döneminde, içli köfte yapan biri olarak soruyorum: sizinle niçin sevgili olalım?

lan zaten narkozlu gibi dolaşıyoruz ne sakinleşmesi. bırakın sakinleşmeyin anormal bi şey yaşayan kıymetini bilsin.

yaşlı bir abi bırakmış, bende aracı olayım.

gençliğimde heyecanla beklerdim. radyoya mesaj atar veya telefonla istek parçası isterdim.
hele bir de anons edince " x'den y'ye gelsin bu romantik parça " diye, bütün dünya benim olurdu.
hey gidi günler...

yine milletin yararına alınmış bir karar. milletin 6.hissini kuvvetlendirmeye yönelik adım atılmış.koklayarak ya da dokunarak kutumuzda mavi mi kırmızı var diye tahmin edebileceğimiz gelişmişlik düzeyi ultra yüksek, vatandaşlarının sağlığını sabahlara kadar düşünen iyiki bir hükümetimiz var.
yaparsa akp yapar. durmak yok devam.
millet uyanana kadar sokun bu faydalı uygulamaları hayatımıza.
--! spoiler !--
ironi
--! spoiler !--

yoldaş benjamin franklin 8 mart dünya kadınlar günü için çalışmalar yürütüyormuş.bu çalışmayı bal porsuğu ile birlikte yaptığı ve görüşmeyi gizli tuttuğuda söylenilenler arasında.
-benden duymuş gibi olmayın mesaj yoluyla çicek böcek göndericeklermiş-
ince düşünce vallahi bravo.

nickimden de anlaşıldığı üzere hala aramaktayım. tüm bu hobiler ve fobiler benim mi yoksa bir şekilde bana dayatıldı mi? ıstediğim meslekte miyim yoksa öylece sürükleniyor muyum? gerçek ben miyim yoksa ailemin, arkadaşlarımın, öğretmenlerimin ya da herhangi şekilde tanıştığım insanların yansıması miyim? üzüntülerim ve sevinçlerim benim mi yoksa buna mi alıştırıldım? seçimlerim benim seçimlerim mi? gibi sürekli devam eden sorularla boğuşmaktayım hemen her gün. umarım bir gün bulurum.

"yeni evlenecek bir çiftin düğün arabasının arkasına yazdığı söz;

"kütüphanelerimizi birleştiriyoruz."

tütü maşallah, allah nazarlardan korusun sözünde bulunan
ya da sol omzumuza tütütü diyerek mecazen tükürdüğümüzde çıkardığımız sestir.

biraz eskilere gidelim.

99 depremi olarak yanıtlayabileceğim başlık. dolap kapaklarının vurma sesine uyandım, gerisi alabildiğine karanlık ve binalardan gelen çatırdama sesleri.