'çünkü insana en çok kitap yakışıyor ve mürekkebin kuruduğu yerde kan akıyor.
franz kafka

üniversite sınavında sorular zor gelince bayılayım diye dua etmiştim, olay benden çıksın diye. haberi görünce o geldi aklıma.

yazarlar aşık olup atışmış;
okudum şiraze biraz kaymış.
sizi efendi biliriz etmeyin.
zira sonu kavgaya varmış.

çarşaf göstermek kadar iğrenci yok kesinlikle

mutluolmayibilenbiri varmış
söyleyin ona nasıl başarmış
nizanim gaza gelip reçel yapmış
vişne kime sataşacağını şaşırmış.

bırakın şu yasak kültürünü, herkes rahatça fikirlerini paylaşsın. önemli olan herkesin birbirine saygılı olması. tüm kuşakların birbirinden öğrenecek çok şeyi var.

dünyada tek o kalmıştı, kapı çaldı...

evde örümcek görmekten daha kötü olan şey evdeki örümceği görememektir.

nicholas arioli tarafından yazılıp yönetilen bir kısa filmdir.


bu bol ödüllü kısa film birçok kısa film festivalinden eli kolu dolu dönerken izleyenleri de anlık da olsa derin düşüncelere gark ediyor.

bir çocukluk hayali sizi ne kadar zaman meşgul edebilir, ne kadar süre ile bir çocukluk hayalinin peşinden koşma iradesini ve tutarlılığını gösterebilirsiniz? on yıl, yirmi yıl, belki de yetmiş yıl.

çocuklukta kurduğumuz hayallerin gerçek olması belki de kendimizi gerçekleştirmek adına olabilecek en güzel şeylerden biri. ama modern çağda insanoğlu o kadar büyük bir sabır ve adanmışlık gösteremeyecek kadar meşgul. hadi sadece meşgul deyip insanlığı suçlamayalım sadece. toplum da para etmeyeceğini düşündüğü hiçbir planı desteklemeye taraftar değil.

ama yine de insan bir hayalini gerçekleştirmeyi gerçekten gönülden isterse önüne çıkacak her türlü engel onun için hedefe ulaşmayı daha eğlenceli kılacak birer maceraya dönüşebilir.

söylemek istediğim son şey ise şudur; insanları asla şu anda sahip oldukları ile değerlendirmeyin, onları gün yüzüne çıkmamış bir yerlerde çok büyük, çok yüksek, çok özel yetenekleri ve hayalleri olabilir.

coin operated

gözümün önünde çok şey oluyor ama benim elimden hiçbir şey gelmiyor. çaresizim...

bizler daha hayatta yokken bayağı bayağı zengin takımların tekelliğini kırmıştır. ancak bizim dönemlerimizde sıradan anadolu takımına dönmüştür.
sohbet içeriği genelde şöyle oluyor trabzonlu arkadaşlarla : -eğer artvin hopaspor batman ramanspor'u yenseydi , fener'de pendiksporla berabere kalsaydı , halam bıyık bırakıp amcam olsaydı , biz şampiyonduk. ya yeter reis , nolur allahın adını veriyorum , sen maçını kazan en başta paşam gerisi entrika.

etkileşim sağlanmalı. beğeni ve favori daha çok kullanılmalı. bunlar yazarı motive eden unsurlar.

merhaba sözlük. bugün yine kutsal cumartesi. ilk hafta ''trakya gecesi'' ile kurtlarımızı döktük, sonrasında ''sagopa kajmer'' gecesi ile atarlandık. bu akşam da yine bambaşka bir içerik ve bambaşka bir konsept ile sözlüğümüz radyosunda sizlerle birlikte olacağım. peki bu akşam ne mi var?

bu akşam unuttuklarımız var. bu akşam unuttuklarımızı hatırlayacağız. hayatımızdan bir dönem rüzgar gibi geçen fakat sonrasında devamlılık gösteremeyenleri hatırlayacağız. 90'lara gideceğiz ve o yıllarda tek bir şarkı ile hayatlarımıza bomba gibi girip hafızalarımızda yer eden ve sadece bir şarkı ile ünlenen isimleri dinleyeceğiz.

sizler için hafızamı biraz zorlayıp bu isimlere ulaştım ve şimdilerde neler yapıyorlar, müzik piyasalarına hızlı girişlerinin devamı neden gelmedi gibi soruları kendilerine sordum. hepsiyle ayrı ayrı söyleşilerde bulundum. tabi o kadar da değil, adamların o meşhur şarkılarını internet ortamında bulmak dahi zorlaşmış iken o kadarını yapamazdım herhalde.

akşama 20.30'da sözlük radyoda sizleri bekliyor olacağım. '' evet tam o saatte müsaitim kesin dinlerim'' diyorsan (bkz: hadi yine iyisin)
beyler siz de geliyorsunuz dimi? herkes gelemese de (bkz: birkaç iyi adam) gelse de kafi
(bkz: çıtır kızlar) sizler de yerinizi almayı unutmayın. bu akşam 20.30'da görüşmek üzere.

bir aşk hikayesi anlatacağım şimdi;

sınıfa nakil öğrenci geldi. dersin ortasında müdürle birlikte girdiler sınıfa hepimiz çocuğa bakıyoruz. bütün kızlar nefeslerimizi tuttuk, dersten koptuk, dünya'da değiliz. puşt çok yakışıklı. ömrümde öyle bir çocuk görmemişim. zaten yaşım 11 ne ömrüm olacak. yani televizyonda bile o kadar yakışıklı oğlan yok. amerikan filmlerindekilerden bile yakışıklı; koyu mavi gözleri, dik ve fönlü saçları var. anası 'ben doğurdum' diye gururla hazırlıyor her sabah okula belli ki.
çocuğu oğulcan'ın yanına oturttu sınıf öğretmeni. ben de duvar dibinde köşe oturuyorum montların arasında kaybolmuşum. ilk görüşte aşktı benimkisi. her sabah o mavi gözleri görme şansım vardı, her sabah 'günaydın' diyorduk birbirimize.
en sevdiğim mevsim kıştır. neden biliyor musunuz? yazın duvar dibine kimse mont asmazdı. hırkasını çantasına koyardı herkes.
oğulcan onun en iyi arkadaşı oldu okul boyunca. orta okulda da aynı sınıftaydık. kızların hepsi yanıktı ona ama kezban gibi davranıyorlardı. ben de aşıktım ama hiç sahip olamayacağım bir şey isteyecek kadar şımarık değildim.
ilk okulda bile gerçekçiydim. prenses sanmıyordum kendimi. annesiz, babasız büyüdüğüm için galiba.

bir yaz bisikletle sokak aralarında gezerken bir evin bahçesinde onun esini duydum. aaah tanrım o an hayatımın en mutlu anıydı. nerede yaşadığını öğrenmiştim. sapık gibi onu izledim. hiç benim gibi asi bir çocuk değildi. ailesine karşı çok saygılıydı, bense halen nefret ederim.

ya o gün çok büyük bir keder çöktü ruhuma. orada ondan vazgeçtim.

bir gün sınıfta oğulcan'la birlikte benimle alay etmişlerdi. o gün kopmuştum ondan. mavi gözleri artık beni donduruyordu. ellerim buz kesiyordu.

yıllarca aklıma bile gelmemişken geçen ay adını yazdım google amcaya. sordum nerdedir kimledir? sadece bir fotoğraf vardı linkedn'de.
endüstri mühendisi olmuş. takım elbiseyle fotoğrafı, janti bir bey olmuş. yüzü hiç değişmemiş. saç şekli hala yukarı doğru fönlü.
masmavi gözleri yine parıldıyor.

ilkokulda montuma onun kokusu sinsin diye onun montunun yanına asıyordum benimkini. facebooktan oğulcanla birlikte attığı fotoğrafları arşivliyordum.

hayatınıza böyle biri tesir ettiğinde bir daha eskisi gibi olamıyorsunuz. 11 yaşındaki vurgunu hala anarak yaşıyorum.
daha özel birşey itiraf edeyim; hayalini kurarak mastürbasyon yapamadığım tek erkek odur. psikologlar bunu açıklasın, si ay ey, ef bi ay açıklayın.

ayırt edemem hepsi çok güzel.

ben hiç hissetmiyorum. kimse benimle gurup olmamış galiba..üzdü..

marilyn monroe ve hayatını konu alan bir müzikal yapmaya çalışan bir ekibin yaşadıklarını konu alan dizi.

türkiye numaraları için uluslararası alan kodudur. + yerine 00 şeklinde de tuşlanabilir. 9 kısmı türkiye, orta doğu bölgesi ve bazı güney asya ülkelerinin kodlarının ilk hanesidir. bu ülkeler için 9 dan sonra gelen sayı ülkeye özel numarayı oluşturur.

mal fazlası marka giyim tezgahlarına bakın, hee siz kadın kişisiyseniz ortalıkta nerdeyim ben alüminyum diye dolanan tiplere bakarak kolayca bulabilirsiniz kendisini.