evet, şaka maka yaz bitiyor. ben ve benim gibi öğrenciler için de yeni bir eğitim-öğretim yılı daha kapıya dayandı demek oluyor bu.

bu durumun çoğu yaşıtımı üzdüğünü görüyorum, bende ise tam aksi bir his uyandırıyor. benim için bir iki sene öncesine göre daha yorucu olacağını şimdiden bildiğim yeni dönem için heyecanlıyım, içim kıpır kıpır. niye mi, artık yaşamak için bir amacım olacak.

bir düzen oturtmak ve bazı şeylerden fedakarlıklar etmeye başlamak zorunda kalacağım, bu beni mutlu ediyor. *odaklanacağım şeyler aptal telefonum olmaktan çıkacak, çıkmazsa geleceğim ya yanacak ya da güzel bir gelecek için en az bir sene daha fazladan kaybedeceğim. bunu kendime yapabileceğimi sanmıyorum. umarım bu kış sanımın doğru olduğunu görürüm.

ayrıcaa, şu geçmek bilmeyen sıcak günlerden kurtulacağız. daha güzel ne olabilir ki? yaz ayları içime çöken o kasvet bu sene de beni yalnız bırakmadı, bir yandan sıcak hava yüzünden terlerken vücudumdaki su ve tuzla beraber huzurumu, motivasyonumu da kaybettim. yaşıtlarımın nasıl yaşadıklarını, nelere sahip olduklarını gördükçe kendime olan özgüvenim de yaşama sevincim de ellerimden kayıp gitti. bahsettiğim şeyler paraydı puldudan çok, özgürlük. tabii ekranda görünen kadar güzel hayatları kimsenin yok, bunun bilincindeyim ancak insanın yine de içi acıyor.

bağıra çağıra da olsa istediğini giyme, istediği yere gitme, sevdiği şeyleri yapabilme özgürlüğü kazanmış insanları görünce kendimde mi bir eksiklik var, ben mi çok itaatkarım diye sorgulamadan edemiyorum. sonrasında da al sana kendi içinde kavga havası, evin içindeki yetmiyormuş gibi kafamın içindekilerle de uğraşmak zorunda kalıyorum.

sonbahar ve kışta neler değişir bilemiyorum, değişime ihtiyaç duyduğum için her yeni değişim beni heyecanlandırıyor belki de. ümit etmeden duramıyorum, her şeyin daha iyi olması için elimden pek bir şey gelmiyor belki ama en azından böyle minik şeylerle kendi ruh halimi yükseltmeye çalışıyorum.

boşuna ümit fakirin ekmeğidir dememişler.

o an yaşadığım duygu hayal kırıklığımı yoksa hayata bakışımı değiştirecek kırılma noktalarından biri mi bilemem.

akraba ziyaretine gitmişiz. büyüklerimizin de gidin dondurma yiyin teşviği ile iki kuzenim ve ben dışarı çıktık. dondurma dolabının içine bakarken tabi ben de para yok. bişey de diyemiyorum. ister istemez söyledim.

bunlar kendi aralarında sen ısmarla, hayır sen ısmarla tartışmasına girdiler. sizi de dondurmanızı da paranızı da diyemedim ki daha küçücük çocuğum.

kısık sesle benim canım istemiyor dedim. ne mi oldu? almadılar. gözlerini öküz gibi suratıma dikip dondurmalarını şaplatarak yaladılar. gözümden süzülen yaşa rağmen.

gel şu salonu süpür desem, işim var der.
ah siz ergenler ve sizin anlayamadığım, işleriniz.

ne kadar yeni bir yıla girmeyi umursamasam da şu an yalnız olmaktan mutsuzum.

ah "whis" ah. böyle bir yazar yok efendiler,yeni kayıt olduğum sözlük sınıfında yanına geçip oturduğum bana sıcacık bir hoş geldin diyen ilk yazardır ve ilkler özeldir. gerçekten bambaşka bir dünyadır kendisi. bayramın hangi günü olurdu diye sorarsanız kesinlikle ilk günü derdim. o kadar neşeli ve insanın içini kıpır kıpır yapan bir yapısı var. yaşadığınızı hissettirir sohbetiyle. gel derse gelmiyorum diyemezsiniz tam bir "şeytan tüyü" var. prenses olduğu kadar da savaşçıdır.

anime karakteri deseniz "erased airi" derdim size sürekli geleceği hatırlatır.gelecekten korkmanız için hiç bir sebep olmadığına ikna eder. karanlıkta kalsanız sizi elinizden tutar aydınlığa çıkarır. bir başkadır size kattığı yaşama sevinci. işte böyledir bizim "whis"


kısa ve net olmayı ilke edinmiştir. ölüme en yakın olduğunuz zaman zaten o sizi bulacaktır. gerekirse azrail ile mücadele edecektir fakat sizi yalnız bırakmayacaktır.tam bir özgürlük savaşçısıdır. umutsuzlara umut, korkaklara cesaret olmak için gelmiş gibidir. öylece köşeden izler ne olup bittiğini, eğer "whis" ortamdaysa bilin ki orada çözülmesi gereken bir durum vardır ve "whis" bunu çözecektir.

ilkler konuşuluyorken kendisi ilk nickaltı mesajımı atarak nickaltı kavramını öğreten yazardır.
"kafa sözlüğün kurulmadan önce de sözlükte olan yazarı." öncesinde vardın umarım sonrasında da hep olursun.
iyi ki tanımışım seni ,mor çiçeklerle süslenmiş begonya krallığının atarlı prensesi

(bkz: bak yeğenim biz neler yaşadık kendimizi attık mı sorusu) geçen cümlelerdir.

tanım: teselli kılığına girmiş boş lafları paylaştığımız başlıktır.

sevdiğin her şey senden yana olmuş
şehir bana kafa tutuyor
bazen bir şarkı, bazen bir sohbet
hayat boğazımdan geçmiyor.
kenan doğulu
gene yapmış yapacağını.

belki de kendini, sadece kendi yakışıklı görüyordur.
bir kaç bilirkişiye daha sorsun bence.

insan yenildiğini düşünürse, yarı yarıya öyle sayılır.
beyaz diş, jack london

tespit edip bu o. çocuklarının yaptıkları meslekten ihraç edilip, lisansları iptal edilip, geriye dönüşlü faiziyle ödenen paralar geri alınmadıkça içimiz soğumayacak. polislik sınavı, kpss, hakimlik-savcılık sınavı, tıpta uzmanlık sınavı, üniversite sınavı( 2011 ygs ne oldu, şifreyi de çözün hadi)... hepsini hakkımızın yendiği günden beri biliyoruz. hepimiz o gün o sınavdaydık. hayatıyla oynadınız insanların. bu adi, utanmaz, aşağılık yaratıklar bu ülkede bir gün bile gün yüzü görmemeli.
onedio.com/haber/-soru-hirs...

istenilen sayıda çocuğa sahip olduktan sonra erkek ise dursun, kadın ise yeter ismini koymak.
dedelerimiz, ninelerimiz sağolsun.
alternatif tıp son kale swh.

aslı 17 yy japonya'sına dayanan 2 gruptan oluşur.
tekiya ve bakuto
tekiya;
festivallerde mallarını satan tüccarlardan oluşan bir grup, bazı tekiyalar diğer tekiyaların fedaisi olarak çalışıyor ve böylelikle ilk haraç çeteleri oluşuyor.
bukato;
kumarbazlardan oluşan gruptur. köy ve kasabaların yanına casinolar kurup tefecilik yaptılar. tabi ''tahsilat'' için kaba kuvvette gerekiyordu.
yakuza'ın etimolojik kökeni bukatolara dayanır.
bir kumar var adı oichokabu bu oyunda 19 sayıyı elde etmek gerekiyor.
ya-8
ku-9
za-3
20 eder ve bu gelebilecek en kötü eldir. işte bu ''kötü el'' yakuza ile bütünleşti.
günümüzde ise dört yakuza çetesi vardır. yamaguchi-gumi, sumiyoshi-kai, inagawa-kai ve aizukotetsu-kai çetelerinin toplamda
yaklaşık 100 bin üyesinin olduğu düşünülüyor.
yakuzaların dövmeleri bir kimlik belgesidir. onların güç ve dayanıklılığını temsil eden dekoratif onur belgeleridir.
başlarında oyabun denilen bir patron bulunur ve priamit şeklinde organize olurlar. kendi içlerinde hiyerarşileri olan ritüelleri bulunan bir örgüttür. usta çırak ilişkileri yani senpai-kohaionlar için önemlidir.
oyabun (patron) evebeyn , kabun(çocuk) gibi koruyuculukta içerir. bu sayede yakuza, birliğini sağlar patrona sadakat, güç ve sistemsel birlik sağlanır.
''''

(bkz: ponulu korno) yazar arkadaşımız sağolsun.

bence aşkoya da aynı tepki verilebilir.

geçmişte fransızlar'ın uyguladığı idam metodu. idam düzeneğine yatırdıkları mahkumun kafasının altına büyük bir sepet konuluyor ve mahkumun kesilen kafası o sepete düşüyor. günümüzde suudiler'in uyguladığı gaddarlığı eskiden bunlar yaparmış.

yüzüncü entry'mi girerim şerefinize,
mutlu yıllar dilerim her birinize,
tıkılıp kaldık bu gece evlerimizde,
seneye görüşürüz olduk birer aziz-azize.

kulübümüz sayesinde minik bebeklere süt anne bulduğumuzun mutlu resmi.

iç sesiniz.

ovada nargile..