çocukken ailesi tarafından ne olacağı belirlenen insanlar vardır. o çocuğa fikri sorulmaz. o çocuğun hayal dünyası önemsenmez. mühim olan o ebeveynin bastırılmış duygularıdır.
böyle çocuklar, daima belirli bir programa sadık kalınarak eğitilmeye çalışılırlar. öğrenim ve deneyim, yanılgı ve tökezleme bunun dışındadır. böyle bir lüksü yoktur o çocukların. bu çocuklar, büyüdüklerinde de sıvı halde girdikleri o kapların içerisinden yüksek soğuğa maruz bırakılmış gibi sabit, bükülmez, sert bir halde çıkarlar. eriyenleri, yani kurtulanları azdır; çünkü çoğu, sıcakta da yaşanabileceğini bilmez. muntazam, düz ve çok sıkıcı yaşantılarının en vahim sonuçlarından biri, olması gerekeni bu zannetmeleridir.
o çocukları hiçbir şey şaşırtmaz. çünkü sürprize geçit vermeyen, riske eğilim göstermeyen, mucizelerden bihaber mizaçlarıyla kendilerine hapsolmuşlardır.

serol teber'in şu sözleri, konuya gerçekten güzel bir bakış açısı katıyor olabilir.
(bkz: #20324">#20324)

2004 yılında çıkan kısaca bebek tasarlama, alışveriş yapma, ev dekor etme oyunu. 10-12 yaşlarımdayken büyük bir keyif alarak oynardım hatta ilk kez stardoll'da kontör ile (o zamanlar kontör vardı) vip olmuştum. fazlasıyla bağımlılık yapıyordu, zaten ortaokuldan arkadaşlarımın da vardı hesapları, birlikte oynuyorduk.

geçenlerde aklıma geldi bir bakayım dedim, oyun hala duruyor, benim hesap da duruyor :') ah benim çocukluğumu boş yere çalan oyunum...

san sebastian

çok değil, çoktan çok sevdiğim şarkıcı.
dili tatlı dönük, kavruk, kıvırcıkların şahı sevimli abimiz, amcamız....*

ben başka link atıyorum başkası, diğerini atsın değiş tokuş olsun tık tık

özgürlüğe. din veya sağlık veya keyif ne fark eder?kapatmak istemiş ve kapatmış.

işte en en büyük olmanın tek keyif veren hali.
3'ünü de dövdüm. ta ki onlar beni dövmeye başlayana kadar.
erkek kardeşim, ilkokulda iken elinde oklava ile beni kovalardı. sonra ben bunun peşine bir dönerdim. elinde oklava ile kaçardı.
bir kere ortanca kızkardeşimin alnına blr tekme attım kız bayılacak gibi oldu.
bir küçük kızkardeşiminin sivri takunyaları ile kafasını kanattım.
işte bunlar hep annemle babam gezmelere gidip bizi evde yalnız bırakınca olan işler.
içimde bir yerlerde şiddet seven biri var.

(bkz: bilal'e anlatır gibi anlatmak)

öyle bir gereklilik yoktur. insanların cocuk doğurmayı seçip, seçmemesine siz karar veremezsiniz. bu kişisel bir konudur, kimseyi de ilgilendirmez.

oturmaaa mı geldik ?

cebine koyduğun anda ya da odaya bıraktığın anda yok olan, insanı delirten şeyler. evin anahtarı bunların başında gelir.

bildiğimiz ve çoğumuzun hayatında var olan beyaz ışık. hastaneler, morglar, fabrikalar, depolar, kasaplar, süpermarketler beyaz ışıkla dolu. orhan pamuk bu konu ile ilgili bir yazısında değinmişti. zamanında yazarın annesi perdelik kumaş almak için gittiği perdecide, perdelik kumaşın topunu tezgahtar ile birlikte dışarı çıkararak rengini doğal ışıkta incelermiş ki, floresandan gelen beyaz ışık yanıltıp aldatmasın. o dönemler beyaz ışık soğuk, hüzün verici, uğursuz sayılırmış.

bu şahıs düpe düz reşit olmayan çocukları istismar ediyordu.
yine bu tarz hareketlerde bulunmayacağını anlamıştır umarım bu bireyin.

sevilen dizi game of thrones (taht oyunları) favori replikleri...
"taht oyunlarını oynadığında, ya kazanırsın ya da ölürsün. bunun ortası yoktur." cersei lannister
“sanırım bir bağnazın hata yaptığını kabullenmesi oldukça zor, bağnaz olmanın bir manası kalmıyor yoksa.” lord varys
“birileri sevdiğim kadını elimden aldı, bıraktığı boşluğu 7 krallık bile dolduramadı.” robert baratheon
“çok sevdiğimiz şeyler bizi her zaman mahvetti, delikanlı. bunu hatırla." jeor mormont
“bir ejderha bir köle değildir. “ daenerys targaryen
"tanrıların merhameti olmaz. bu yüzden tanrı olmuşlardır." cersei lannister
"bir aslan, bir koyunun düşünceleriyle kendini meşgul etmez." tywin lannister
“kendi hatalarını yapma özgürlüğü hayatta istediğim tek şeydi." mance rayder
"her acı bir ders ve her ders sizi daha iyi yapar." syrio forel
“bir kurdu hayatta bırakırsan kuzulara asla rahat vermez.” arya stark
"aşk zehirdir. evet, tatlı bir zehirdir ama neticede öldürür." cersei lannister
“insanı zaman kadar ağır s**en bir şey yok.” davos
"ne kadar çok insanı seversen, o kadar güçsüzleşirsin. sadece çocuklarını sev, hiç kimseyi değil." cersei lannister
“herkes öldürülebilir.” arya stark
"bilgi güç değildir. güç, güçtür." cersei lannister
"şiddeti seçiyorum.” cersei lannister
"kimse özgür değildir. aksine sadece çocuklar ve aptallar inanır." tywin lannister
"bir kadının en güçlü silahı göz yaşları değildir. iki bacağının arasındakidir." cersei lannister
"bazı savaşlar kılıç ve mızrakla kazanılır, bazıları da kalem ve kuzgunla." tywin lannister
"fırtınalar gelir geçer, büyük balık küçük balığı yer ve ben kürek çekmeye devam ederim". lord varys
“ben kralım demek zorunda kalan biri, gerçek bir kral değildir. tywin lannister
"bir adamı öldürmeden önce, gözlerine bakıp son sözlerini dinlemeye cesaretin yoksa, belki de ölmemesi gerekiyordur." eddard stark
“güçlüler, her zaman güçsüzü avlamıştır. en başından bu şekilde güçlü olmuşlardır." tyrion lannister
"bir daha bana 'kız kardeşim' dersen seni uykunda boğdurturum." cersei lannister
"onlara sivri ucunu batır." jon snow
"sana bir tavsiye vereyim, p*ç. ne olduğunu asla unutma. dünyanın geri kalanı unutmayacak. onu zırh gibi giy, böylece seni incitmek için kullanamasınlar." tyrion lannister
“lannister’lar saygılarını ilettiler.” roose bolton
"hiçbir şey bilmiyorsun, jon snow." ygritte
“şerefinizi sorgulamıyorum, şerefinizin varlığını reddediyorum.” tyrion lannister
"güç, insanlar nerede olduğuna inanıyorsa orada bulunur. bu bir aldatmaca. duvardaki bir gölge. ve küçücük bir adam, kocaman bir gölge yaratır.” lord varys
"bir köpeğin kafasına taç takarsan tasma takman zor olur." tyrion lannister
"bana bir daha elini kaldırdığın an, bu ellerini son görüşün olur." daenerys targaryen
"ne olduğunu, 'ne olması gerektiği' ile karıştırmak çok kolaydır, özellikle 'ne olduğu' sizin yararınıza gelişmişse." tyrion lannister
“kaos bir çukurdur eğer kaos gelirse hepimizi yutar.” lord varys
“hepimiz doğduğumuz aynı köşede yaşıyor ve ölüyoruz ve asla dönen dolabı anlamıyoruz. ben hepimizden birisi olmak istemiyorum.” oberyn martel
"bence, tanrıları anne ve babalar uydurdu. çocukları geceleri uyuyabilsin diye." davos seaworth
"kış geliyor." ned stark
“şerefsizlik geçici bir şey değildir.'' tyrion lannister
''ölü adamlara hiçbir şey değerli değildir.'' arya stark
"kaos bir çukur değil. kaos bir merdiven.” petyr baelish
"yarın öleceksin lord bolton. iyi uyu.” sansa stark
“insanlar sana burada ne olduğunu sorduklarında onlara kuzey unutmaz de” arya stark
"nasıl bir kılıcın bileme taşına ihtiyacı varsa bir aklın da kitaplara ihtiyacı var. bu yüzden bu kadar çok okuyorum." tyrion lannister,
“yalnızca bir tanrı var ve adı ölüm. ölüme tek bir şey söyleyebiliriz, o da 'bugün değil.” syrio forel.

karşıdakinin vereceği tepki ya da vereceği tepkiyi bulamamış halinden ötürü çıkan sonuç oluyor bu. hani ne diyeceğini bilemez,sadece 'hııı','aaaa' gibi şeyler söyler ya,insanın o hale geleceğini bilmek bile vazgeçiriyor.

hiç güzel bir şey değil. kışın sabahın köründe yakılması gerekir. zor tutuşur. tütmesin diye ayrı uğraştırır. kömürü, odunu masraf.

3-5 like uğruna güzelleme yapmayın.

(bkz: fakir edebiyatı)

muazzez ilmiye çığ'ın okuduğum ilk kitabıdır. böyle muhteşem bir kadının diğer kitaplarını da kendime okumayı göre bildim ve hepsini de okudum. eğer birazcık da ilginiz varsa sizi araştırmaya ve öğrenmeye teşvik eden bir kitaptır.

diaspor madeni demeden atıklar, bauxite... wtf!? alüminyum ekstrüzyonu! diye sevinen ve kafasında kullanılabilecek alanları düşünmeye başlayan bünyeler için orgazmik bir light novel. isekai türünün en güzel örneklerinden biri olduğunu söylemek yanlış olmaz bence. klişeler var mı var ama son zamanlarda yükselişte olan the rising of the shield hero*, solo leveling, the gamer gibi rpg-vari isekailerden ziyade biraz daha zemini yere basan bir light novel. ortalama zekaya sahip bir mühendisin bir anda kendini cadıların asıldığı, kilisenin bin türlü baskı kurduğu, taht savaşlarının yaşandığı orta çağın göbeğinde bir prens olarak bulması ile olaylar gelişiyor. kralın 4. oğlu olan roland'ın bedeninde uyanan ana karakter modern çağın bilgileri ve cadıların yetenekleri ile beraber hızlandırılmış çağ atlama kursu veriyor resmen. işin gevezeliği bir kenara, başlarda harem'in dibini sıyıran ve fantastik yanı baskın olan novel bölümler ilerledikçe ateşli silahların üretimi, modern toplumun inşası, sanayileşme derken oldukça etkileyici bir hale geliyor. roland'ın içinden nazi propaganda bakanı goebbels'in çıkması da beni okurken epey güldürmüştü. ana hikayenin ilerleyişine bakarsak da yazarı epey john locke okumuş gibi.* yanılmıyorsam manhua olarak da bulunmakta.

çok ahenkli bir dildir. hint avrupa dil ailesine mensuptur. şiirleri muazzam ahenklidir. cahit sıtkı çevirili bir şiir bırakayım.

italyanca:

thanatos athanatos (ıtalian)
e dovremo dunque negarti, dio

dei tumori, dio del fiore vivo,

e cominciare con un no all'oscura

pietra «io sono», e consentire alla morte

e su ogni tomba scrivere la sola

nostra certezza:

«thànatos athànatos»?

senza un nome che ricordi i sogni

le lacrime i furori di quest'uomo

sconfitto da domande ancora aperte?

ıl nostro dialogo muta; diventa

ora possibile l'assurdo. là

oltre il fumo di nebbia, dentro gli alberi

vigila la potenza delle foglie,

vero è il fiume che preme sulle rive.

la vita non è sogno. vero l'uomo

e il suo pianto geloso del silenzio.

dio del silenzio, apri la solitudine.



türkçesi

ölümlü ölümsüzlük

ve şimdi seni yadsımak zorunda mı kalacağız
urların tanrısı, canlı çiçeklerin tanrısı
bir hayırla mı yanıtlayacağız o karanlık
kayayı ki benim özbenliğimdir, ölüme razı mı olacağız?
ve her mezartaşına kazıyacak mıyız
tek kesin gerçeğimizi: thanatos athanatos!
apaçık sorulara yenilmiş şu adamın
düşlerini, gözyaşlarını, öfkelerini
yorumlayacak bir addan yoksun.
diyaloglarımız da değişmiş şimdi bak
saçmalıklar da mümkün olmada.
orada sislerin dumanların ötesinde, ağaçların içinde
yaprakların gücü uyanmada
doğrudur ırmağın kıyılarına basınç yaptığı.
hayat düş değil. doğrudur insan
ve onun kıskanç yakınışı sessizlikten.
susku tanrısı, açık yalnızlık.

kimselerin bilmediği şair
şiir dünyasına gökten zembille indiği söylenen şair 1988 yılında ateş hırsızları söylencesi adlı kitabını yayımladıktan sonra yirmi yıl boyunca gözlerden uzak durdu
daha sonra ne bir edebiyat dergileri ne herhangi bir şiir mecrasında şiir yayımladı.

tam bir fanzinci kişilikte olduğunu düşündüğüm şair 1958 de istanbul'da doğdu. ilköğrenimini beykoz çubuklu ilkokulu'nda ortaöğrenimini galatasaray lisesi'nde tamamladı. istanbul devlet mimarlık mühendislik akademisi mimarlık fakültesinde yüksek öğrenimini sürdürürken 1980 yılı başlarında gözaltına alındı 1986 yılına kadar istanbul'un çeşitli askeri ve sivil cezaevlerinde tutuklu kaldı.

ateş hırsızları söylencesinden yirmi küsür yıl sonra 2009 da myndos geçişi adlı ikinci şiir kitabını okurla paylaştı. 20 yıllık yokluğunda çevirmenlikle uğraştı.

ülkemizin gözden ırak kalmış mücevherleri içinde en değerlilerinden olan bu adamın adını şiir ve edebiyat kitaplarına altın harflerle yazmalıyız. türk şiirinde devrim niteliğinde şiir yazabilen, yenilik getiren ve bunu yaparken popüler kültür içinde eriyip gitmeyen sayılı insanlarımız içinde.

*

ilk ateş hırsızı'ndan, promete'den bu yana "uz" varmak istediğimiz yerdir: ikarus'tur, ahi evran'dır, spartacus'tur, demirci kawa'dır, bedreddin'dir, pir sultan abdal'dır, derviş yunus'tur, nesimi'dir, che'dir, karagül'dür, çiğdem'dir; gerçekleşeceğine inandığımız, bir mümkün ütopyadır.
emirhan oğuz "uz"a doğru giden yolda kendi deyişiyle "zor olan"ı "yazı"yı seçmiştir.
yazı'nın da şair'in de "göyneği ateşten"dir*

(bkz: kafa sözlük'ün küfürsüz olması)
alıştırdınız ya, yatacak yeriniz yok olum sizin.