''uzaktan sevmediyseniz birini, hiç sevdim demeyin.''

doğum gününü siz değerli insanlarla paylaşmak neden kötü ola ki ?
bugünde bana ait güzel bir anı var demek istiyordur sonuçta.
bir beklenti için değil de mutluluğunu paylaşıyordur.
paylaşınca güzel olan değil mıydı mutluluk ?

buchenwald toplama kampına gönderilen kadın ve çocuklar. bu görselin adı “korkuyu hissetmek” olsun.

kaynak: buradan
tarih unutmaz.

rainbow grubunun dinleyeni mest eden şarkısıdır. ritchie blackmore gitarda, ronnie james dio'da vokalde devleşir. şarkı sözleri ölümü ve sonraki hayatı çağrıştırır. sözlerinde geçen bazı kelimeler ve bunların meali şöyledir:

tolling of the great black bell: ölümün çağrısı
temple : cennet
king : yoruma gerek yok ; tanrı
thousand wings : melekler
the day has just begun : ölümden sonra ki yaşam

sözlükte var olan kulüptür. bu kulüptekiler daddy ne yazsa anında favoriler ve beğenir. daddy "a" yazsa beğenir bunlar. daddy "alfabenin ilk harfi b dir." yazsa yadırgamaz helal olsun tespitin dibi derler beğeni pompalarlar. ama bilmezler ki daddy de haksızsam haksızsın diyin fan club üyesidir. *

terasta takılırken kapı çalar mesela, inersin aşağı kadar baban terastan bir şey getirmeni ister.

çalışmaktan başka her şey yasaklanmıştı: sokakta yürümek, eğlenmek, şarkı söylemek, dans etmek, buluşmak, her şey yasaklanmıştı.
1984
george orwell

yahudi duvar ustası ilvıs yorgo efendi ukdesi.

su testisi* su yolunda kırılır. ben bu durumu yaşayanlara sprey olanını öneriyorum.

bu gemi de suya indi ya yaşamak için umut var demektir.

sümerolog muazzez ilmiye çığ tarafından yazılan eser. eserde 4 büyük dinin sümer'deki kökeni hakkında bilgi veriliyor. ufkunuzu açmak için iyi başlangıç eseridir.

gitgide sistem oturacak.
hâlâ eksikler var elbet ama zamanla çözülecektir.
her türlü emeğe saygılıyız.

ilk keşfedildiğinde, o ana kadar ki en büyük karadelik olan (bkz: ton 618) den 3 kat büyük olduğu hesaplanmış olan karadelik. böylece, evrende o ana kadar ki keşfedilen en büyük karadelik olarak tahta yerleşmişti.
fakat,
geçen yıl yapılan bir araştırma sonucunda aslında çok daha küçük olduğu kanıtlandı. böylece (bkz: ton 618) evrende bildiğimiz yekpare en büyük cisim olma ünvanını tekrar elde etmiş oldu.

iopscience.iop.org/article/...

bol turşulu buzdolabında iyice soğumuş halde yaz aylarında evde balkonda dizi izlerken kola ile gömülmesi gereken yiyecektir. hastasıyım.

tubitak'ın başına hayvanat bahçesi müdürünü atadı bu yönetim...
unutanlar için burada

öyle yalnız kaldım ki hayatımda
kimi gün öldüm kimi gün ilâh oldum
çok zaman annemin dizlerine hasret
koydum başımı kendi dizlerime
doya doya ağladım

paylaşırsa dost paylaşırmış
insanın derdini sevincini
dost ümidiyle ortalığa düşmeye gör
hangi kapıyı çalsan kimseler yok
hangi omuza dokunsam yabancı çıkar

âşık mı olmadım taparcasına
bir mecnun geçti o çöllerden bir de ben
diz mi çektirmedim âlemde kerem gibi
ferhat gibi gürz mu sallamadım dağlara
ne leyla yâr oldu bana ne aslı ne şirin

o gün bugün sırtımı kendim sıvazlıyorum
sabahları sokağa çıkmadan evvel
cesaret şairim cesaret
kendi saçlarımı okşuyorum geceleri
sevgilimin saçları niyetine.

cahit sıtkı tarancı

sinemanın iki büyük üstadı. ikisine de saygı büyük. nuri bilgenin fotoğrafçılık skili, çehov tarzı hikayeleştirmesi ve şiirsel diyaloglarla bir adım önce olduğu versustur. ayrıca görüntü yönetmeni (bkz: gökhan tiryaki) ile çalışması da çıtayı bir üst seviyeye çekmektedir.

john steinbeck'in dünya klasikleri arasına giren, açıkgöz biri olan george ve saf biri olan lennie isimli iki arkadaşın hazin biten maceralarını anlatan, ılkokul 4.sınıftayken okuduğum ve uzun süre etkisinden kurtulamadığım romanıdır.

john, her cuma camiye gider, pazar ayinlerini hiç kaçırmaz, şabat akşamlarında sofrada duasını eder, baharın gelişini şamanlarla kutlar, tibet rahipleriyle manastıra kapanırdı. inancını yaşamaktan öte, yaşamı inanç olmuştu onun için.

bir süre önce kendisini kütüphanede gördüm. isa mesih’in lazarus’u nasıl dirilttiğine dair yuhanna incilini büyük bir hayret ve iştahla okuyordu. kütüphaneye bir biyoloji ödevini araştırmak için gitmiştim. birkaç kitap alıp çıkarken, john beni gördü ve kütüphane sessizliğini bozan bir sesle “oooo ozgur1ey allahın selamı sana olsun, nasılsın?” dedi. ayak üstü bir sohbetten sonra ne tür kitaplar okuduğumu sordu ve kendisine kitap önermemi istedi. dedim ki “bak john, şu elimdeki kitabın yazarı bir papazdır. incil’de anlatılan yaratılış üzerine araştırmalar yapmış biridir. henüz ben de okumadım ama sen dini kitaplar seversin, istersen önce sen oku.” kitabın kalınlığına bakarak “hay ak sakalına yüzüm sürdüğüm mübarek zat, ne çok yazmış.” dedi. ödevim için aldığım darwin’in “türlerin kökeni” kitabını john’a verdim.

o pazar rahip stefan beni aradı ve sinirli bir sesle “bu pazar ayinine john gelmedi. en son ikinizi birlikte görmüşler” dedi. bir daha kimse onu görmedi. john bir daha kiliseye gitmedi. eymir’de uzun ve düşünceli doğa yürüyüşleri yaptı.

meddah anlattı kısa bir hikaye
kıssadan hisse alabilene.

biz zaten ülke olarak gayet rahat takılıyoruz ya. kahvelerde okeyler tavlalar, maske desen hak getire. sokağa çıkıyorsun iki kişiden biri maskesiz. daha sayayım mı?

bizim ülkeyi pek iplemeyen açıklama kısaca.