aristoteles'in bir süre yaşadığı, felsefe okulu kurduğu ve dünyanın ilk özel derslerini verdiği rivayet edilen yer.
çanakkale'nin ayvacık ilçesinde behramkale köyünde.
zeus'un kızlarından athena'nın tapınağı burdadır.

antik kentte kazı çalışmaları devam ediyor.
2020 yazında tarihi limana inen yoldaki giriş kapalıydı.
köy içinden arnavut kaldırımlı yokuştan ulaşılan ana giriş açık.
her daim rüzgarlı olan bir tepede yer alan antik kentin bence en vurucu özelliği kesinlikle manzarası.
mükemmel kuzey ege ve midilli adası.

papercut ukdesiydi doldu.

bir anlık dalgınlık yüzünden bir daha işe yaramamak.
en iyi olduğun yerden vurulmak.
hiç hak edilmeyen hareketler.

tebrik ettiğim kadındır. bir şeyler için mücadele ediyordur, aferin ona.

her günün bir öncekinin aynısı oluşu.

hala açılmamış olmasına şaşırdığım başlık-konu. internet bildiğiniz üzere sınırsız bir kaynak. internette ya da orada burada gördüğümüz ve paylaşmak istediğimiz makaleleri bu başlık altında topluyoruz. başlığı takip ederek yeni eklenen makalelere de erişme imkanı sağlarsınız. ilk makaleyi başlığı açan kişi olarak sizlerle paylaşmak isterim.

buradan

bu korkuyu özgüven problemi olanlar yaşar. hepimiz sevişiyoruz arkadaşlar. herkes herkesin geçmişine saygı duymalı. ben benimle geçirdigi zamana bakarım. kimsenin geçmişi kimseyi ilgilendirmemeli bence.

kraliçe ıı. elizabeth.

diyeceksin ki nasıl lan?

yanlış hatırlamıyorsam 2008'de bursa'ya gelmişlerdi. biz tam okul çıkışı batak oynamaya giderken dibimizden siyah mersoyla geçtiler. yanında da abdullah gül vardı işte.

"havaya atılan bir taşın eğer bilinci olsaydı, yere kendi isteğiyle düştüğünü sanardı." spinoza.

muhteşem nitelikteki toplumların (!) kendi gibi olmayan ya da kendi istediği gibi olmaya çalışan kişileri kendilerine benzetmeleri adına uyguladıkları psikolojik, fiziksel vs. şiddetlerdir. öte yandan farklılıklarıyla barışık olan insanların sanki mutlak davranışlar toplumunkiymiş gibi hissedip onların sahip olduğu davranışlardan yoksun oldukları bilincine varıp kendilerini eksik, dışlanmış ve kötü hissetmeleridir. dolayısıyla toplum olarak el âlemi çekiştirmek yerine evvela kendi yaşamlarımıza odaklanmalı, başkalarınınkine burnumumuzu sokmamalıyız. gerçi ikinci söylediğimde olduğu gibi herhangi bir baskı olmadan da herhangi bir yaşama biçimi normal sayıldığında farklı yaşantılar kendini toplumsal baskı içerisinde hissedebilecektir.

ünvanı kafasından güzel yazar.

'kedi anasıyım ben kedi anası şii sen hayırdır?' atarı gideri yapabilecek yazar.

pek sevinçli pek mutlu yazar.
aman sabahlar olmasın.



bir kedi anası kolay olunmuyor.
teşekkürler sayın yazar arkadaşlarım. *

üstte faşistin teki suçu hdp'ye atmış ve "ortalığı karıştırmayın hdp'yi kapatın" demiş.
bu tür ırkçı saldırılar bu örümcek beyinli, gerici zihniyetler tarafından organize edilip destekleniyor.
hdp'yi değil de önce binlerce saldırının gerçek failleri olan saray soytarısı mhp, ülkü ocakları ve osmanlı ocakları gibi nazi yuvalarını kapatın.

eğer bu şekilde devam ederse çok da uzak olmayan bir zamanda tc vatandaşları olarak bizim, edirne'den çıkış yapmamızla sonuçlanması muhtemel hadise.

burada yaşayan en güçlü ve en zeki erkekleri görüyorum bu potansiyeli görüyorum ve hepsi heba oluyor. bütün bir nesil benzin pompalıyor, garsonluk yapıyor ya da beyaz yakalı köle olmuş. reklamlar yüzünden araba ve kıyafet peşinde. nefret ettiğimiz işlerde çalışıp, gereksiz şeyler alıyoruz. bizler, tarihin ortanca çocuklarıyız. bir amacımız ya da yerimiz yok. ne büyük savaşı yaşadık ne de büyük buhranı. bizim savaşımız ruhani bir savaş, en büyük buhranımız hayatlarımız. televizyonla büyürken milyoner film yıldızı ya da rock yıldızı olacağımızı inandık ama olmayacağız bunu yavaş yavaş öğreniyoruz ve o yüzden çok çok kızgınız...

eski adı " kongo halk cumhuriyeti" olan, afrika'nın orta batısında bulunan bir ülkedir. başkenti brazzaville, yüzölçümü 342.000 km²'dir.
hemen yanında olan demokratik kongo cumhuriyeti ile karıştırmamak lazım.

o kadar güzel noktalara parmak basmış, unuttuğumuz şeyleri deşerek öyle güzel hatırlatmış ki. izlediğim en iyi türk yapımlardan biridir.

şu replik derinlerde bir yere çok dokundu;
“sırf göğüslerini kimse fark etmesin diye kaç kız çocuğu kambura’da kambur yürüyor, farkında mısınız? o kambur var ya, o çocukların kamburu… o aslında hepimizin sırtında.”

kambura son derece doğru bir anadolu özetidir. bu replikte yazanı hiç yaşamamış bir kadın var mıdır? ben yaşadım, hem de son derece rahat ve çocuk psikolojisinden anlayan bir ailede büyüsem de. kadın kimliğimizi bu ülkede neden bu kadar zor buluyoruz? “kadın” kimliğimizi bulamadan hayatlarımız geçiyor. çok çok acı.
regl olduğunda utanıyor kızlarımız, bu tiksinç bişeymiş gibi. aslında sağlıklı bir kadın olduğuna sevinmesi ve kutlaması gerekmiyor mu? bu ülkede mutlu bir kız evlat büyütmek ne zor... ne kadar modern büyütsen de, ne kadar özgüvenli ve rahat yetiştirsen de bu tabuları çocuk bir yerden alıyor. öğreniyor; utangaç olmayı, başını eğmeyi, ürkek olmayı.

pervaneler gibi aşk ateşinde,
kerem yanar, aslı küle çevrilir..
aşık esrari

beyinsizin tekinin yaptığı saygısızlıktır. barış manço'dan gelsin:
altın çöpe düşse, değerini kaybeder mi?
tenekeyi parlatsak hiç, çeyrek altın eder mi?

bizim kültürümüze uygun değil diye eleştirilen dizilerin kapatılıp eleştirilip soluk almadan açılan tv programı. *

bu insanlar bu ülkede yaşıyor. biz bu insanlar gibi bir çok ruh hastasıyla temas kuruyoruz. bazen yanlarından geçiyoruz. işkence gören çocukların yüzüne gülümsüyoruz. yüzleri donuk pamuk gibi çocuklar. bundan 10 15 sene sonra anne babasından farklı olmayacak çocuklar. yüzüne tiksinerek bakacağımız çocuklar...