oğuz atay, tutunamayanlar'dan küçük bir bölüm.

beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. tedirgin etme beni. bu sefer geride bir şey bırakmadım. tasımı tarağımı topladım geldim. neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim.

beğendiğim girişimdir.

ben bugün bir şey yaptım anne. tamı tamına 2370 ksl* verip iron maiden rozeti aldım. evet üçüncü rozetim. önceden de joker vardı.*

tuhaftır ki çok konuşmadığım, ne yaşıyorsam içimde yaşarım canım kime ne dediğim halde bugüne kadar hiç gerek duymadım. kendi kendimin antidepresanıysam demek.

pazar sabahı

bir kriz anıydı yine.. konu hiç değişmiyordu. gece çözdüğünü sandıkları sabaha tekrar uykularından uyanmıştı kabus olarak.

kadın yatağa gitti. cenin pozisyonundaydı yine.. kapalıydı gözleri. böyle anlar da kulağının da kapalı olmasını isterdi, hep. içeri girdi adam. yaklaştı yataktaki kadının yanına.. “özür dilerim” dedi. öpüşler bıraktı. kaşına, gözüne, yüzüne..

kadın gözünü açtı. baktı adama. tekrar kapattı.
adam “özür dilerim” dedi tekrar. bekledi bir süre kadının sessizliğinde.. “kalkmayacak mısın?” dedi adam.

kadın gözlerini açtı. derin bir kuyudan gelir gibiydi sesi.. “kalkarım şimdi” dedi. büzülmekten uyuşmuş tüm bedenini yatağın içinde kıvranarak açarken elini koydu alnına. eli yüzünü kapatıyordu. doğruldu yataktan. ilişti yatağın ucuna.. tekrar uzamaya başlayan saçlarını topladı ve yastığın kenarına tutturduğu minicik tokaya uzandı.

yatağın ayak ucunda duran sabahlığını, sırtına geçirmek için ayağa kalktı.
adam, bir adım geri çekildi.

sırtına geçirdi sabahlığı ile yatağın ucuna oturdu kadın. ellerini kapadı yüzüne.
içinden kopan çığlığı koyverdi..

yeraltından notlar-fyodor dostoyevski

yuhhh kasmayın bu kadar dediğim başlıktır.
ne ormanı ne kanunu en fazla birbirimize küfür eder ban yeriz.

gülmek sadakadır. (s.a.v)
bana söylenmiş sanki.

telefonla oynamak. iyice gözlerim gidene kadar oynuyorum. öyle ki bazen yazdığım şeyleri hatırlamıyorum bile. bağımlıyım...

çekoslovakya dönemi başkent prag'dan kuşbakışı bir görünüm (1967).
fotoğraf : franco fontana.

"imamoğlu'nyn konvoyu masum halkın arasına daldı, yaralananlar var. şöförlerin alkollü olduğu ve araç kullanırken ellerini arkalarından kavuşturduğu iddia ediliyor!"

--atv

içinde bir çok mucize barındıran kutsal kitaptır.

beyni ve zihniyeti 1400-1500 yıl geriden gelen erkektir.

kesinlikle üsluptur. kimse kimsenin kırk yıllık arkadaşı değil (ki orada bile dikkat etmek gerekir bazen) çizgiyi, sınırı aşmamak gerekir. sonrasını, nasıl devam edeceğini zaten zaman belirler.

bacaklarımı artık geçsin diye yumruklayarak morartmama sebep ağrıdır. regl olmadan 2-3 gün önce kanda seviyesi yükselen prostoglandin hormonu bu ağrılara sebep olur. ayrıca enfeksiyon, tümor, endometriozis, rahim ağzı darlığı da bu ağrılara sebep olabilir. ve bu durumu küçümseyenler için, regl ağrısı ve hormon dengesizlikleri kadınlarda şunlara yol açar.

aptal! seninle şöyle olabilirdik aptal!

belirli miktardaki gazın, belirli bir hacimde ve belirli bir basınç altında kararlı halde olması durumu.

eğer birbiriyle temas halinde olan iki sistemden bahsediyorsak, termal denge durumu bu sistemler arasında ısı alışverişi olmayan durumu ifade eder. sistemler birbiriyle temas ettirildiğinde, eğer ilk sıcaklıkları birbirinden farklıysa belirli bir ısı alışverişi gerçekleşir ve bir noktada iki cismin sıcaklığı da eşit hale geldiğinde alışveriş sonlanır. bu kararlı bir haldir ve bir denge durumudur.

***

astronomide termal denge, yıldızın katmanında üretilen enerji ile o katmandan dışarıya salınan enerjinin eşit olduğu durumdur. örneğin anakol yıldızı dediğimiz evredeki yıldızlar, termal dengededir.

bir başka sözlükteki kendi yazımdan alıntıdır.

--- alıntı ---

1950'li yıllarda başlayıp 70'lere doğru sonlandırılan, bilinçaltını manipüle etme projesi. proje cia bilimsel istihbarat bölümü tarafından yürütülmüştür.

proje, liserjik asit dietilamid yani lsd dediğimiz halüsinojen yardımıyla deneklere istenileni yaptırma, cinsel taciz gibi farklı amaçlarla yürütülmüş ve bir işkence aracı olarak da kullanılmıştır.

gazeteci ve akademisyen stephen kinzer'a göre proje, ikinci dünya savaşı döneminde japonların ve nazilerin tesis ve toplama kamplarındaki insanları kontrol etmek amacıyla yaptıkları çalışmaların bir devamı niteliğindeydi. çoğu zaman deneklerin bilgisi ve izni olmadan yapılan bazı uygulamalara dayanıyordu.

projenin bir amacı, soğuk savaş döneminde sovyet ajanlarını sorgulamak ve zihin kontrol yöntemlerini onlar üzerinde uygulayarak bir ilaç geliştirmekti. hatta hafızayı silmek için bir alt proje daha tasarlanmış, ancak hiçbir zaman başlatılmamıştı.

richard helms'in imha ettiği belgelerden geriye kalanlardan birinden anlaşıldığına göre, deneyde deneklerin hareketlerini kontrol edememesine neden olan kimyasallar, alkol benzeri sarhoş edici malzemeler, işkenceye dayanma gücünü yükseltecek ilaçlar, görme ve işitme faaliyetlerini sekteye üreten maddeler ve bunlar gibi 20'ye yakın madde kullanılmıştı. başlangıçta gerçekten sorgulamaya yönelik çalışmalar zamanla taciz ve işkenceye dönüşmüştü.

daha sonra proje hakkında soruşturma başlatılmış, ama cia müdürü richard helms'in belgelerin çoğunu yok etmesi nedeniyle soruşturma sağlıklı şekilde yürütülememiştir. ancak daha sonra 20 bin kadar belgenin yok edilemediği gerçeği ortaya çıkınca, olayın boyutu da değişmiştir. cia yerli ve yabancı birçok insan üzerinde bu tür denemeler yaptığını itiraf etmiş, şahitlik yapan deneklerin ifadeleriyle de olay basına yansımıştır. deneylerin, bilimsel bakımdan yetkin olmayan ajanlarca yapılmış olması nedeniyle, bazı kişilerin ölümü, doğrudan projeyle ilişkilendirilmiştir.

her ne kadar günümüzde, bu ve benzeri deneylerin artık yapılmadığına ilişkin sözlü garantiler verilse de, benzer projelerin farklı ad ve kapsamlar altında yürütüldüğü düşünülmektedir.

--- alıntı ---

crystal castles'ın 2012 yılında piyasaya sürdükleri ııı isimli albümün ilk şarkısı ve aynı zamanda albüm çıkmadan önce single olarak albümün tanıtımını yapma görevi üstlenmiş ikinci şarkı.

şarkının konusuna gelecek olur isek, münih katliamını birçoğumuz duymuşuzdur, duymamış olan yazarlara da kısaca bahsetmek gerekir ise, 1972 yılında almanya'da düzenlecek olan yirminci olimpiyat oyunlarının sonlarına doğru, israil'li sporcuların kaldıkları otel odalarının silahlı teröristler tarafından basılarak birkaç israil'li sporcunun öldürülmesi ve bazı öldürülmeyen sporucların rehin alınması ile başlayan rehine krizi ve hemen ardından başarısız yönetilen bir operasyon neticesi ile rehin alınan sporcuların da ne yazık ki katledilmesi ve bu olayı kara eylül isimli bir örgütün üstlenmesi ile ortaya çıkmış bir olay.

bu olay sonrasında ise israil gizli servisi mossad, bu olayın intikamını almak adına belirli operasyonlar düzenlemeye başladı. amaçları kara eylül örgütünün üst düzey yetkililerini olabildiğince açık alanda öldürerek intikam almaktı.

bir operasyon başlıyordu işte, ismi "operation wrath of god" idi, kara eylül'de üst düzey yönetici sıfatlı ile yer alan ali hassan salameh isimli teröristin yeri temsil edildi ve onu yok etme kısmı onaylandığı anda iki ajan bu işi üstlenmek adına işe giriştiler, dan ert ve marianne gladnikoff isimli iki ajan, onlara ali hassan salameh olduğu söylenen insanı, norveçli hamile eşi ile bir sinema çıkışında kurşun yağmuruna tuttular.

sonuç da münih katliamındaki rehine krizini çözüme kavuşturmak isteyen alman yetkililerin operasyonları gibi fiyaskoydu! öldürdükleri insan evladı ne yazık ki bir terörist değil, ahmed bouchikhi isimli fas göçmeni bir garson idi. daha da korkuncu eşinden bir özür dahi dilenmedi, saçma sapan bir tazminat ile olayı kapatmayı denediler...

velhasıl crystal castles bu olayı kendi çapında bu şarkı ile gündeme getirmiş ve eleştirmiş.

işte şarkı burada!

1969 yılında kurulan gelmiş geçmiş en efsanevi progressive rock grubu. arşivde mutlaka bulundurulması gereken, çok deli anlarda sarılacak albümler icra etmiş olan grubun epitaph parçasını dinlerken kulaklıkları kulak zarıma kadar sokasım geliyor.

bazı sorularım var.
ne derdiniz var bizimle? sizin takılmak istediğiniz kadınlar da evde oturursa siz birbirinizle mi takılacaksınız? neden sürekli namus kavramı kadın üzerinden işlemekte? bizim de biraz dağıtmaya, çalışmaya, hayatı dibine kadar yaşama hakkımız yok mu? neden tüm görevler kadınların üzerine yapışmış?
böyle başlıklar gördüğümde nefret ediyorum, içimde büyük bi öfke patlaması yaşıyorum. kibar, naif ve karşısındakini sorgulamadan birliktelik kurmak isteyen adamlara hasret kaldık (azınlıkta olanları ayrı tutuyorum). her şeyden önce insanız biz. söylemek istediğim çok şey var fakat son olarak böyle düşünen herkes için - kadın veya erkek- kendi pisliğinizde boğulun.