bazen bir film izlerken oradaki karakter sana çok yakın gelir, hemen bir bağ kurarsın, keşke gerçek hayatta bu kişi olsa ne iyi arkadaşım olurdu dersin.. yada onun hüznüne de sevincine de istemsiz ortak olursun..” mary ve max”de her iki karakterde de aynı duygular canlandı bende.
ayrıca bazen aradaki yaş ve mesafenin dostluk kurmak için engel olmadığını çok güzel anlatır..
oldukça hüzünlü ve duygu yüklü bir hikaye..
izlediğim ender güzel stop motion animasyonlarından biri olup, tavsiye ettiğim bir filmdir..

mükemmel mi?
hayır.
çok mu güzel?
hayır.
çok mu zeki?
hayır.
peki neden öyleyse o?
bazen sadece seversin...

pandemiden önce her yaz kamp yapmaya gittiğimiz bir yer vardı * yazları 3 ay çadır kurduğumuz o sahilde tekrar çadır kurmayı, mangal yapmayı, akşamları ateş yakmayı, çocuklara ateşin etrafında hikayeler anlatmayı, ormandan topladığımız çam kozalakları ile yaktığımız semaverden çam kokulu çay içmeyi, çadır komşularıyla sohbet etmeyi, ateş sönünce dalga sesleri eşliğinde yıldızları izlemeyi, kayan yıldızları saymayı, sabahın ilk ışıklarıyla uyanmayı, köyden aldığımız kahvaltılıkla kahvaltı yapmayı, denize girmeyi ve akşam ne yemek yapacağımı düşünme derdi olmadan her akşam mangal yapmayı çok özledim..

olmadığı bir insanmış gibi davranan insanlardır.
kusma hissi uyandırıyorlar.
yere tüküren insanlardır.
saymakla bitmeyecek kadar çok olan insanlardır ve davranışlarıdır.
saygısız insan davranışlarıdır.
tanım girerken fark ettim ne kadar çok varmış yahu.

tarık akan'ın 80 döneminde hapse girişi ve orada yaşadıklarını anlatan kitap. hani kısa bir kitaptır ama insana öyle bir ders verir ki kitap bitince "?!" olursunuz.
100 küsur sayfadır kitap.

fazla oksijenden kafası güzel erkektir.

привет rusça merhaba demek. privet diye okunuyor.

kısaca mak. türk hava kuvvetlerine bağlı elit birlik. gönüllü ve üstün yetenekli askeri personelden oluşur. eğitim ve elemelerinin çok zor olduğu söylenir. başlıca görevleri, risk seviyesi ne olursa olsun sınır hattının dışındaki çeşitli personel ve kişileri kurtarmak ve vatana dönüşünü sağlamaktır.

açtığım başlık tutunca bende aynen şu moda giriyorum.

onur: honoré de balzac'ın da ismi olan onur, insan ismi olarak kullanılacak kadar türkçeleşmiş ve fransızcadan geçmiş olma ihtimali türk insanının aklına gelmeyecek kadar bizdenleşmiş bir kelimedir.

türkçemizdeki en eski yazılı örneği şemseddin sami'nin 1905 yılında yayımlamanan kamus-ı fransevi adlı sözlüğündedir. orada 'onör' diye geçer, oradan da bugünkü biçimine evrilmiştir.

--- alıntı ---

honneur [fr.]: ... şeref, şan, şöhret, itibar, haysiyet, onör اونور

--- alıntı ---

bütün gün ofiste bize eşlik eden canım radyo.
sakin sakin herkesin ortak zevkini bulduğu bir yayın yapıyorlar.
eskilerin muhteşemliğine ortak olmayı sevenlerdenseniz, bolbol ziyaret edebilirsiniz.

yaygın bir kanı olarak darwin'in başlattığı ve/veya temellerini attığı zannedilen; fakat darwin'den önce lamarck, linnaeus, malthus gibi nice düşünür ve bilim adamının çoktan temellerini attığı, darwin'in bir anlamıyla yerli yerine oturttuğu, bilimsel geçerliliği ve kesinliği çoktan kanıtlanmış, bu yönüyle savlıktan çıkarak tartışılması abes gerçekler kitabında yerini almış teorem. yine zannedildiği gibi sadece insanlar ve hayvanlar ile ilintili bir teori değil, dünyada ve hatta tüm evrende bulunan fiziksel madde ve biyolojik canlıların, evrenin sürekli hareket ve devinim yasası dahilinde, toplu ve etkileşimli bir evrimden geçmeleri üzerine inşa edilmiş ve yerleşmiş kuramdır.

mallara sorun olan durum. benim için değil. burası laik bir ülke. isteyen ateist olur isteyen budist. kimse karışamaz.

edip akbayram ve dostları'nın çıkarttığı şarkıdır.
sözleri;

türkçe’ye ‘ufak sahtekarlıklar’ olarak çevrilmiş,2000 yılı yapımı woody allenfilmi. kendisi hem yönetmen koltuğunda , hem de başrolde. filmde hugh grant da var. şu an devri ve popülerliği geçse de o dönemlerde fırtına gibi esen popüler bir oyuncuydu.

allen’ın kendisini çok sevmesem de zekasını ve filmlerini severim. bu film de sizi bol bol güldürecek şapşallıklar, tesadüfler ,yanlış anlaşılmalar etrafında cereyan eden olayları konu alıyor.

konusu kısaca şöyle: ray ve arkadaşları kısa yoldan parayı bulma hayali kurmaktadır. hayaller büyük ama becerileri vasattır. bir gün bu kafadarlar , hedefi yükseğe koyarlar ve banka soymaya karar verirler. bunun en iyi yolunun bankanın yanındaki kiralık dükkanı kiralamak, orada bir kurabiyeci açmaktır. bu dükkan , banka soyma amaçları için kılıf olacaktır. dükkan faaliyet gösterirken onlar da aşağıda bankaya varmak için yeraltı yolu yapacaklardır.

dükkanı işleten eşinin kurabiyeleri o kadar çok rağbet görür ki, grup birden akıllarının almayacağı kadar zengin olurlar.

amaçları olan zenginliğin içinde olsalar da ray mutsuzdur; amaçsız kaldığını hisseder. tek eğlencesi çalmaktır çünkü. eşi ise zengindir ama parayı nasıl harcayacağını bilemez. zengin ortam nedir, ne yer , ne içer bilememektedir ve kendini onlara kabul ettirmeye çalışmaktadır. yani bildiğimiz tam olarak ‘sonradan görme’ davranışı sergilemektedir.

izlenesi, kahkahalarla gülünesi bir film. allen’ın oyunculuğunu da severim. mizahı o kadar güzel yansıtır ki, sanki gerçekte o karaktermiş de hayatı filme alınmış gibi hissedersiniz. boş zamanınız olursa diğer filmlerini de izlemenizi tavsiye ederim.

iddasında direnmenin cehaletle ilişkilendirildiği başlığın tanımlarını okudum. doğru hepsi. ama bazen de kişinin, tüm karşı argümanlara rağmen iddiasında direnmesinin başka sebepleri de olabilir. ben mesela inat da bir murattır düsturuyla hareket ederim bazen. asla ikna olmam. inadımın mantıklı olması gerekmiyor. canım öyle ister. dediğim dedikliğim tutar. uzlaşmak istemem. uzlaşmam da. bunun cehaletle falan ilgisi yok. tanımcı arkadaşlar da allame-i cihan değiller zaten. önemli de değil. zira farklı yönlerden bakıyoruz, farklı durumları kast ediyoruz.
toparlayacak olursak arada inatlaşan, ikna olmayan, fikrinde direten herkese cahil yaftası yapıştırılamaz. bilmediğinden, anlamadığından değildir diretmesi.
karşı ide, çok makul, mantıklı da olsa ben bazen inatlaşırım, ikna olmam, direnirim, uzlaşmam. o kadar. bu durumda yapılacak hiç bir şey yoktur. uzatılması, sadece benim inatlaşmaktan aldığım zevki arttırır. içimden bu uğraşa gülerken kazandığımı bildiğim oyunu bir daha oynamamı sağlar. sonuçları her zaman iyi olmaz tabii ama değer.

bakınız işte bu salaklıktır. hani 50 milyon dolara satılan düz renk tablolarlar ile dalga geçiyorduk ama orada en azından sergilenebilecek bir eser var. asıl mallık tanımı budur.

büyük ihtimalle kara para aklamak için kullanılacaktır. dünya üzerinde hiçbir insan da bunun "sanat" olduğunu bana kabul ettiremez.