çocukluğum doksanların başlarında her yerde şarkılarını duyuyorduk. o dönem fantezi müziklerle büyük çıkış yakalamıştı. dinleyen herkeste yürek sızlatan bir parçasını buraya bırakıyorum. özellikle maziye özlem duyanlar dinlesin sonra bana kızmayın. sonra ciğer bırakmıyor insanda.
buradan

behçet necatigil şiiri.

en sevdiğim şiirlerin başında gelir. oğuz atay'ın anlatmaya çalıştıklarını getirir akla.

--! spoiler !--

...bitmeyen işler yüzünden
(siz böyle olsun istemezdiniz)
bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
kalbinizi dolduran duygular
kalbinizde kaldı...



--! spoiler !--

ben bunu dinleyince hemen hatırlıyorum.

20 küsür sene kadıköyde yenilmedik vik vik vik ayağından gittiniz en son bi tarafınıza girdi afedersiniz.şimdi gelmiş halkın takımı fenerbahçe diyorsunuz.siz halkın takımısınız öbürleri neyin takımı güzel kardeşim?ayrı bir ütopyada mı yaşıyoruz lan biz?

tanım: fenerbahçe'nin halkın takımı olduğunu iddia eden yazar beyanı. dolayısı ile katılmadığım başlıktır. fenerbahçe her takım gibi bir türk takımıdır, halkın içinde her takımı tutan taraftarlar mevcuttur. tek başına bir takımın halkın takımı ilan edilmesi abesle iştigaldir.

bizim neslin çocukluğunun efsane dizisi "çocuklar duymasin"dan haluk repliği geldi aklıma başlığı görünce.
"senin yine psikoloğun gelmiş paraları saç da rahatla."

gidip yüz yüze konuşmayı reddetmek. kesinlikle bu, insanlar problemlerini çözmek için ilgili kişiyle konuşmaktansa başkalarıyla konuşmayı tercih ediyor.

merhabalar sevgili portakallar!
yeni yayın konseptimizi duyurmaya geldim!
aslında bu hafta için aklımda başka fikirler vardı ki yine dış minnakların* oyununa geldim ve fikir değişikliğine giderek konseptimizi "kent/şehir şarkıları" olarak belirledim.
"peki ne demek istiyorsun sevgili bengaripsengüzeldünyaumutlu, ne demek kent şehir şarkıları, neden bu konsept?" diyenler için;
efendim malumunuz, yanımızda olmayıp başka şehirlerde yaşayan sevdiklerimiz ve bunların yanında; gidemediğimiz ama gidip görmek istediğimiz, küçük ya da büyük bir şekilde yaşanmışlığı, anısı olan, çok sevdiğimiz ya da gidince çok seveceğimiz şehirler var. madem bu şehirler var onların şarkıları olmasın mı? "olsun" diyenleri perşembe günü 22.00'da radyoya bekliyorum öyleyse!

lafı yine çok uzattım biliyorum ama yine de son bir şey söyleyeceğim:
bu konsepti seçerken şarkı sorunu yaşar mıyım diye çok korktum ancak şöyle üstün körü bir araştırınca şehir ismi geçen, şehirlere yazılan onlarca şarkı olduğunu gördüm. sizler de, sizin için anısı olan, görmek istediğiniz veya görünce vurulduğunuz ya da dinlediğinizde orada olmak istediğiniz şehirlerin şarkılarını anons etmek isterseniz eğer, bu hafta tam sırası!
kayıt göndermek için son günümüz çarşamba, kayıtları discord ya da mail üzerinden alıyorum. aklınıza takılan bir şey olursa bir mesaj uzağınızdayım. sevgiler, kalpler ve balonlar efendim.
ps: afiş için "elinin beceriksizliği ile sen yapamazsın, çekil ben yaparım" diyen sevgili cenk'in arka bahçesi'ne çokça fazlaca teşekkürler.

adını ünlü yazar william shakespeare’in othello adlı eserinden alan bu psikolojik rahatsızlık kişinin sevdiği birini hastalık derecesinde kıskanması durumudur. eşinin veya sevgilisinin sadık olmadığı düşüncesine kapılan bu kişiler, kafalarında kurdukları senaryoda ihanete uğradıklarını düşünüp birlikte oldukları kişilere zarar verebiliyor.

sürekli bir şeylerden şikayet edip kendini bir kaka zanneden yazarlarla dolu olmasıdır.
hey sakin ol ve klavyenden uzak dur sen bir kaka değilsin demek en doğrusudur.
bir sözlükte bir durumdan şikayet edip o durumu düzeltmeye çalışmayan yazarlar olduğu zaman insan çileden çıkıyor.

bir şikayet oluyor ama çözümü için bir şey yapılmıyor.

arada sırada sözlük çok bozdu yhaaa diyor ama argümanı yok elinde.

bilgi bağımlısı sürekli bilgi istiyor ama bilgi kısmına uğramıyor.

kendi istediği başlıklar dışında başlık görünce kuduruyor anlayış göstermiyor.


işte bu tip yazarlar maalesef sözlüğün kalitesini düşürüyor.

sobanın başından kalkınca yün hırka giyilir pencereye doğru gidilirken; sokağa çıkmak gibi bir şey. dönüşte hırka çıkarılır; pencereye ikinci gidişinde üşütürsün yoksa. sinir içinde bir ileri bir geri dolaşmak güçleşir bu yüzden.

tehlikeli oyunlar, oğuz atay.

bunlara bağlı olan avusturalya geçen sene çok şu içiyorlar diye binlerce deve öldürdüler. bunlar için kendilerinden başka önemli kimse yok.

elbette kimse bu düşünceye kolay kolay kapılmaz. zaten çok kısa olan ömrümüzde ölüm anımız göz açıp kapayıncaya kadar gelicektir. sonsuz değil hiçbir şey, hayat acı olsada , gün batımını, çiçeğin her bahar doğuşunu izleyerek teselli aramaya çalışılmalı. zaman yaraları sarmazsa da ölüm her gün size geliyor zaten. ölüm en kötü kaderi de, en iyi kaderide sonlandıracaktır.

aydın'ın nazilli ilçesinde, rahatsızlanan eşini hastaneye getiren bir kişi, yardım etmek için iğne yapılan bölüme giren tıp teknisyeni mehmet gürkan ören'i iddiaya göre, "sen niye içeriye giriyorsun, erkeği erkek, kadını da kadın muayene eder" diyerek darbetti.

tarafların birbirlerinden şikayetçi olduğu öğrenildi.

t24.com.tr/haber/erkegi-erk...

halk kahramanı tabirinin vücut bulmuş, dile gelmiş, gönülleri hoş etmiş hali. nevi şahsına münhasır, müstesna bir yaratık. hepimiz onu ''kaptan mağara adamı geliyor anacığımmmm!'' nidalarıyla hatırlarız. suçluların korkulu rüyasıdır. öyle superman'a, batman'e falan benzemez, zerre kasıntılık bulamazsınız kaptanda. kodu mu oturtur. suçlularla mücadele edeceğim diye kırk dereden su getirmez, direkt değiştirir üstünü ve vınnn... ayrıca onun üzerini değiştiği esnada dünya güzelleşir. rengarenk yıldızlar arş-ı alaya çıkar. yalanı, riyası, oyunu düzenbazlığı yoktur. diğer pelerinliler gibi sinsi değildir. taş gibi halk çocuğudur. fazla düşünmez, çat diye işini yapar. ha bazı zamanlar düşündüğü de olur, o da uzun sürmez. ''unga bunga!'' dedi mi, anlayın ki o iş tamamdır. bakın bu iki kelime çok mühim zira bu iki kelime söylendiği andan itibaren, mevzuya dair her türlü detay düşünülmüş, eylem planı hazırlanmış ve kaptan sonuca çoktan ulaşmıştır. geçmiş ola halk düşmanlarına! captain america bu yüce şahsiyetin ancak getir götürünü yapar. buram buram elitizm kokan o çakma kahramanlara sopasını her daim göstermiştir. sopalı ilahtır bizim kaptan. hem aba altından göstermez sopayı. direkt gözünüze gözünüze sallar. hal böyle olunca da farkı tak diye anlaşılır.

yün yumağıdır evet! ama halk kahramanı olmanın bana göre ilk şartı yün yumağı olmaktır. tıpkı alf'te olduğu gibi bu asli şartı yerine getirmesi onu gözümüzde daha da büyütmektedir. hem o postun altında neler vardır neler? kaptan'ın o postun içinden çıkarmadığı bir şey henüz görmedik. o derece de kirli çıkıdır. bir de gözlüğü için bir kaç laf etmek lazım; clark kent denen çakma kahramanın gözlüğüne bin beş yüz basar. kemik çerçeveli gözlükler her daim daha karizmatiktir.

ha kusurları yok mu? elbette var. halk kahramanı dediğinin kusurları olur zaten. biraz pis ve pasaklıdır ama o devrin şartlarında ben bunu olağan karşılıyorum. hiçbir zaman yumuşak iniş yapamadı ama bence burada da hep sert adamım imajı vermeye çalıştı. bodoslama dalışı bundandır hep. diğer algı oyunlarına asla itibar etmeyiniz. hatta kamikaze olmak en çok kaptan'a yakışırdı lakin çağ farkı yüzünden kaçırdı o şansı.

neyse efendim, kaptan mağara adamı önümüzdeki bölümde wilma ve betty'yi kurtarabilecek mi bakalım?*

şu karizmaya bakar mısınız yahu. bu adam için ne söylesek az gelir.

yazdıklarınızı böyle okuyorum bak :

acemilikte olduğunuz için 05.00 te koğuş kalk verilir.içinizi sıkar.benim gibi aralık ayında gittiyseniz 7.20 den önce gün ışığı da gözükmez.kahvaltınızı da karanlıkta yaparsınız.psikolojiniz tam yerinde olmaz başlarda.bir süre sonra tıraş,wc,giyinme sırası beklememek için 04.00 te uyanmaya alışırsınız.

meiji restorasyonu ile çağdaşlaşma yolunda büyük adımlar atmış imparatorluktur.
"zengin ülke, güçlü ordu" felsefesiyle askeri ve ekonomik alanda çok önemli gelişmeler kaydetmiştir. ayrıca bu dönemde statü farkına ve sınıf ayrımına neden olan daimyoluklara* son verilmiş, merkezi otorite güçlendirilmiştir.

geçen gün beni kahve içmeye çağırdılar, gittim gördüm. kapı güzel, merdiven otantik. başka da bir şey yok zaten, para tınne dediler.

bu hikayelerden biri şeftali bahçeleridir. hikayede idealist ve mesleğinde -yazı işleri müdürü- kendini göstermek isteyen, agah adlı bir memur konu edilir. geldiği dairede kimsenin iş koşturmadığını, tembellik yaptığını görünce idealistliği falan kalmaz, ''ülke bitmiş abicim, amaaan' diyen iş arkadaşlarına katılarak şeftali bahçelerinde partilere katılır, havuzlarda yüzer. o da tam anlamıyla koy verir. her akşam farklı bir eğlence, gırgır kahkaha memurluğun tadını çıkarır.

hikaye, yozlaşmış sistemin idealist insanları bile yuttabileceğini, onları sistemin savunucusu dahi yapabileceğini gösterir. ah agah efendi ah...