her şeyin zamanında güzel olması

değişmeyen gerçek. seneler sonra çekilen diziler, söylenen şarkılar o günkü gibi tat veremiyor.
denemek boşuna, anlamsız. oldurmaya çalışmak gülünç.
yıllar sonra gelinliğini giymeye çalışan kadın gibi adeta. oysa o da biliyor artık yaşlandı, şişmanladı, boyu kısaldı. fermuarı istediği kadar zorlasın giyemeyecek onu.
sahiden tek gayesi giyinmek mi yoksa evlendiği gündeki o tazecik, tatlı anlar mı?
içine sığsa bile o gün bir daha asla yaşanmayacak.

aradığımız ne sesler ne görüntüler, aradığımız bizi mutlu eden hislerimiz, anlarımız.

bir gülü ilk açtığı andan itibaren olgunluğa ulaşana dek koklayabilirsin çünkü gülün ömrü o kadardır. solmuş gülü koklamaya çalışıp ee bu gül kokmuyor dersen, gülün ne kabahati olabilir bunda?
ekim ayında ekin ekmezsen haziranda nasıl hasat elde edebilirsin?
bir insanı sevmeyip onu nasıl tanıyabilirsin?
sevgiyle sulamadığın gönlün çiçek açmasını nasıl bekleyebilirsin?

yaşarken sevmen gerekir, öldükten sonra sevgini ne yapayım ben?