herkes bir günlüğüne çocuk olsa

çocukluk günlerine geri dönmektir. ne gam kalırdı,ne tasa. olmasını istediğimiz şeyleri nasılda ağlayarak kabul ettirirdik. şimdi ağlasak o günler geri gelmez artık.

babam da 1 günlüğüne canlanacaksa isterim. çocukken babamı hemen hemen hiç görmedim. şöyle doya doya vakit geçirirdim.

valla bana fenalık gelir. ne öyle herşeye karışacaklar. uyku vaktin geldi. oyunu bırak ödevini yap . süt iç falan. sen evde otur kapıyı kimseye açma ben gelene kadar. mesela bu cümle bende hafif travmatik etkiler yapıyor.yok gelemem ben öyle baskıya.

doyasıya oyunoynar pasta ve elma şekeri pamuk şeker yerdim

bahçe veya tarlalarda akşama kadar oyunlar veya yaramazlıklar.
hep hareket halinde olmamıza rağmen bitmeyen o enerji. rahat bir zihin ve hafif bir kalp.
1 güne sığdırmak yerine yeri gelince öyle davranın. çocukluk güzel ve masum. ayıplayan sözde "çok büyük/ olgun" kişilere bakmayın. onlar büyümeyi hiç çocuk kalmamak sanıyor. (bu insanlar ayrıyetten çok sıkıcı ve çok boş yapıcı oluyor çoğu zaman. ve çocuk değil ama ergenler. bu daha kötü.)

yetmez. herkes bir ömürlüğüne çocuk olsa yeter.

tamam herkes bir günlüğüne çocuk olsun ama herkes aynı gün çocuk olmasın, ertesi günü toparlamak zor olur çünkü.

herkes,her şey benim çocukluğumdaki gibi olacaksa neden olmasın.1 gün değil 1 hafta hatta bir ay bile isterim.

rica ediyorum beni katmayın.

dunya guzellesirdi biraz.

trambolinde ziplarim.
trambolin.
trambolin üstünde süzülürüm.
trambolinler fantastik şeylerdir.
trambolin severim ben.
bir günlüğüne çocuk olsam tuttuğumu tramboline götürürüm.

ben size incir, kiraz, elma toplarım. karşı mahalleyle taş savaşı yaparız, kafanız yarılınca evden buz getiririm, anneniz yaramazlık yaptığınızda git ağaçtan çubuk kopart gel dediğinde sizin için en az ağrıtanı seçerim. şekerinizi çalarım, beni zorbalarsanız döverim, bisikletinizi kaçırır turlar gelirim.