hiç beklemediğin anda güvenmek

ilk kez o istikametine bindiğim teknenin son seferinde denize en yakın yerde oturduğum için son ses müzik dinlemek istedim. ara bi durakta inmem lazımdı. bende uzağımda oturan amcaya ne kadar kaldığını sordum. yalnız bi amcaydı bilmediğini söyleyip sondan bi önceki olduğunu dedi. anons edilince haber verir diye öylesine güvenip kulaklığımı taktım. ve söyledi de. taciz veya rahatsızlık olmayan düz bi anıydı. bende şaşırdım. maalesef umutlarım da yeşerdi.

malesef sancılı bir süreç içeriside olduğumuzu yansıtan bir entry içeren başlık.

toplumun ahlak kavramı ve bakış açısını kadın-erkek farketmeden esnetmeye çalışan insanlar mevcut, çağı yakalamak ve biraz daha düzgün bir toplum içinde yaşamak için, ancak bu esneme sürecinde bazı insanların bağları kopabiliyor, kasları yırtılabiliyor(metafor olarak). biraz sabır... az kaldı, şu an tek eksik süreci daha rahat atlatmamızı sağlayacak olan ekonomik refah.

zaten planlı olan nedir ki, planlayarak yapılan bir şeyin ne zaman karşılığı olmuştur ki?

john lennon yanılmış olamaz.
hayat, sen başka planlar yaparken başına gelenlerdir. derken.

kendi boşluğundan mı başlamıştır, zaten orayı doldurmak için mi karşına gelmiştir bilinmez… ya da bazen sadece sen istersin o an öyle olması gerektiğini.

bazen böyledir çünkü.

pek öyle olmaz o işler..
güven inşa edilir.
tesadüfi bir olgu değildir.