1.
samuel beckett kitabıdır.
“hiç” sözcüğü olmayan her şey için kullanabilir ya da var olan her şey için. bu sözcüğün büyüsüne erişmek başka sözcüklere nadiren nasip olur. gücü bilenemezliğindedir ve ölçülemezliğinde.
elbette zordur böyle bir sözcük üzerine metinler yazmak ama samuel beckett, iki ana başlıktan oluşan bu kitabında “hiç” üzerine birbirinden çekici metinler yazmış.
koyu bir karamsarlık hüküm sürse de metinlerde okudukça insanı kendine çeken bir yanları var.ilk bölümde 4 uzun hikaye anlatıyor beckett. bu 4 hikayede ortak nokta evlerinden çıkarılmış yaşlı adamlar hakkında olmaları.ayrıca dikkatimi çeken bir husus ise kahramanların şapkalarına olan düşkünlüğü. ilk aşk, yatıştırıcı, atılmış ve son, öykülerin isimleri.
hepsi insanlar tarafından dışlanan ya da insanlardan kendini soyutlayan insanların son zamanlarını anlatmakta ve adeta ölüm için bir bekleyiişi anlatmaktadır. bu kitapta insanın yanılgısının başkalarıyla konuşmak olduğunu söyleyen beckett, zaman zaman aynı yanılgıya kendi de düşüyor zira öykülerin tamamı “ben” diliyle yazılmış. ikinci ölümde isim “hiç” üzerine birbirinden bağımsız ve birbirine bağlı metinler var. size bu metinleri kendi cümlelerimle anlatmaktansa samuel beckett’in bir şiiri ile anlatmayı tercih ettim:
bir şey orada
nerede
ötede
öte nerede
dışarda
ne
kafa ne olacak
bir şey orada bir yerde dışarda
kafa
solgun seste ne de kısa
gitti ve bütün küre
henüz taşımadı
göz
açılır kocaman
kocaman
en sona doğru
hiç bir şey daha
kapatır yeniden
böylelikle bir zaman
ötede
bir yerde ötede
sanki
güyâ
bir şey
hayat değil
ille de
“hiç” sözcüğü olmayan her şey için kullanabilir ya da var olan her şey için. bu sözcüğün büyüsüne erişmek başka sözcüklere nadiren nasip olur. gücü bilenemezliğindedir ve ölçülemezliğinde.
elbette zordur böyle bir sözcük üzerine metinler yazmak ama samuel beckett, iki ana başlıktan oluşan bu kitabında “hiç” üzerine birbirinden çekici metinler yazmış.
koyu bir karamsarlık hüküm sürse de metinlerde okudukça insanı kendine çeken bir yanları var.ilk bölümde 4 uzun hikaye anlatıyor beckett. bu 4 hikayede ortak nokta evlerinden çıkarılmış yaşlı adamlar hakkında olmaları.ayrıca dikkatimi çeken bir husus ise kahramanların şapkalarına olan düşkünlüğü. ilk aşk, yatıştırıcı, atılmış ve son, öykülerin isimleri.
hepsi insanlar tarafından dışlanan ya da insanlardan kendini soyutlayan insanların son zamanlarını anlatmakta ve adeta ölüm için bir bekleyiişi anlatmaktadır. bu kitapta insanın yanılgısının başkalarıyla konuşmak olduğunu söyleyen beckett, zaman zaman aynı yanılgıya kendi de düşüyor zira öykülerin tamamı “ben” diliyle yazılmış. ikinci ölümde isim “hiç” üzerine birbirinden bağımsız ve birbirine bağlı metinler var. size bu metinleri kendi cümlelerimle anlatmaktansa samuel beckett’in bir şiiri ile anlatmayı tercih ettim:
bir şey orada
nerede
ötede
öte nerede
dışarda
ne
kafa ne olacak
bir şey orada bir yerde dışarda
kafa
solgun seste ne de kısa
gitti ve bütün küre
henüz taşımadı
göz
açılır kocaman
kocaman
en sona doğru
hiç bir şey daha
kapatır yeniden
böylelikle bir zaman
ötede
bir yerde ötede
sanki
güyâ
bir şey
hayat değil
ille de
devamını gör...