hiçbir şeyi kontrol edemediğini hissetmek

hayat akıp giderken, yaşınız artık büyüdüğünüz değil de dünyadan göçmek üzerine biriktirdiğiniz bir hâl alırken bu his sinsice yerleşir içinize.

orada olduğunu fark etmezsiniz. ara ara sinyallerini verir ve kendini belli eder ama uğradığını sanarken aslında hep orda vâr olduğunu anlayamazsınız.

en sakin olmanız ve karar vermeniz gereken anlarda, kritik kararlarınızda, dönüm noktalarınız veyahut beklenmedik kayıplarınızda kendini öyle acı bir şekilde ortaya çıkartır ki yaşadığınız duygusal karmaşa adeta bir fiziksel acıya/ağrıya dönüşür.

her şey kontrolünüz dışında tamamen spontane gelişiyor gibi, siz dışında herkes sizin adınıza kararlar alıyor gibi, çevrenizdekiler yolunu bulmuş da bir tek siz savruluyor ve hiçbir şekilde ucunu yakalayamıyorsunuz gibi hissedersiniz.

geçmiş olsun, bu his hep olacak.*

bazen kontrol etmeyi bırakmak balondan yük atmak gibidir, rahatlatır.

yavaşça ilerler. önce gündelik şeylerinizi kontrol edemezsiniz, zamanla hayatınızı kontrol edememeye başlarsınız. nereye savrulacağınızı bilmeden yaşayan bir kişiye dönüşürsünüz. işin daha kötü olan tarafı ise bunu kabullenmek, bununla mücadele edecek gücü kendinizde hissetmemektir. sabah uyanmak için hiçbir nedeniniz kalmadığında bu kontrolsüzlük hissinin yarattığı yıkımı daha iyi anlıyorsunuz

oradaki gibi dağa mı kaçtı? bu nasıl başlık? bu nasıl türkçe?

hayatımızdaki kendimiz dışında neredeyse hiç bir şeyi kontrol edemeyiz, edemiyoruz zaten. her şey kendi akışında ilerliyor. kimine göre tesadüf kimine göre kader kimine göreyse karma...ama adı her ne olursa olsun bir bilinmezlik silsilesi içerisinde ilerliyoruz ve ilerleyecez. insan kendi varoluşunu hatta çoğu zaman yok oluşunu bile kontrol edemiyorken geri kalan sonsuz sayıda değişkenin hangisini kontrol edebilir? evet, bu insana güçsüz olduğu hissiyatını verebilir. insan güçlü müdür güçsüz müdür bu da bambaşka bir beyin fırtınası konusu ancak bunu şimdilik bir yana bırakarak yazımın ilk cümlesine döneyim:

evet hayatımızı büyük oranda tesadüfler (veya kader) yönlendiriyor olabilir (benim naçizane görüşüm gereği) ancak bu durumlar karşısında alacağımız reaksiyonları, vereceğimiz tepkileri, içinde dalgalanacağımız duygu durumlarını her ne kadar geçmişten ve şu anda yaşadığımız travmatik durumlar etkili olsa da belli ölçüye kadar kontrol etmemiz mümkündür.

belki de ilk başta yazmam gerekeni en sonda yazayım o halde : bir şeyleri kontrol etme ihtiyacı neden ki ?

amerikada bir grup ilkokul ogrencisine deney yapılmıs. ziyaretlerine gidilmiş. sonra birkac ay sonra tekrar ziyaretlerine gidilmiş ve olanları anlatmaları istenmis:

birinci grup iyimsermis. ziyareti abarta abarta öve öve anlatmıslar.

ikinci grup karamsar ve kötümselermis. hikayeyi bine bin katıp memnuniyetsiz anlatmıslar.

ucuncu grup ise realistlermis. hikayeyi artısıyla eksisiyle anlatmıslar.

her seyi kontrol edemezsiniz. olay hem manzara degil, onu nasıl gordugun. hepimiz cesit cesidiz. dogrumuz yanlısımız iyimiz kotumuz guzelimiz cirkinimiz farklı.
bırakın insanlar kendi inandıklarıyla yasasın;)

bazen aksilikler üst üste gelebilir ama buna rağmen bir şeyi nasıl isimlendirirseniz öyle algılarsınız. mesela kontrol edemiyorum değil de böyle olmuş neyse derseniz bu iş sizinle ilgili değildir artık. halk arasında koyver mabadına and go away de derler. boş vermek veya biraz sakin olmak gibi türlü şekillerde de isimlendirilebilir elbet.

bunun gerçek olduğunu kabullenirseniz çok daha huzurlu bir hayatınız olur. ne kadar kontrol delisi olursanız olun, kontrol edemediğiniz bir şey çıkacak. her şeyi kontrol etmeye çalışmak yerine, yeni duruma uyum sağlayabilecek yetenekleri geliştirmeye çalışmak uzun vadede çok işe yarar.