1.
bu bir filin kafasında yaşayan bir toz da mı kıl da mı yaşanan hayatlardı . bir fil bir yardım çığlığı duyuyordu.
tam bir paralel evren dünya simülasyonu animasyon filmiydi .
tam bir paralel evren dünya simülasyonu animasyon filmiydi .
devamını gör...
2.
film 1954teki aynı isimli kitaptan uyarlama olarak 2008 yılında yayınlanmış.
genel anlamıyla baktığınızda çocuk filmi olarak görmek mümkün. ilk izlediğimde bir çocuktum ama yakın bir zamanda aklıma düştü ve aklıma düştüğüne göre etkileyici bir yanı vardır diye düşünüp tekrar izledim. bence filmin birçok psikolojik alt metinleri bulunuyor.
horton oldukça saf ve iyi niyetli bir fil. dünyası tertemiz biri. kaldı ki bir toz zerresinden gelen sesi duyabilecek kadar da gerek kulakları gerekse hisleri hassas. ve herkesin görmediği veya duymadığı bir şeyin var olabileceğine inanan horton üzerinden ilerliyor film.
çoğunluk bir şeyin gerçek olmadığını düşündüğü için onu yok sayarken, ana karakter bunun doğru olmayabileceğini savunuyor.
bu yönüyle film, toplumun farklı düşünen insanlara nasıl davrandığını anlatan bir metafor gibi okunabiliyor. yani şu mesajı çok net; toplum, farklı olanı dışlar.
horton, farklı; duyulmayanı duyuyor, görülmeyene inanıyor. ve dışlanıyor.
yetişkin gözüyle bakıldığında filmde en dikkat çeken tema, birey ile toplum arasındaki çatışma. bu durumu oldukça sade ama etkili bir şekilde anlatıyor.
filmin en güçlü mesajlarından biri, küçük veya önemsiz görünen şeylerin aslında değerli olabileceği fikri.
bu mesaj sadece çocuklara değil, yetişkinlere de hitap ediyor. büyümüş olarak tekrar izlerken bunu daha da net bir şekilde hissettim. empati kurmak, başkalarının varlığını kabul etmek ve çoğunluk yanlış olsa bile doğru bildiğini savunabilmek gibi konular da yine filmde alt metin olarak işlenmiş.
bu yüzden horton kimi duyuyor sadece eğlencelik bir animasyon değil; inanç, algı, yalnızlık, toplumsal baskı ve vicdan gibi konulara değinen, yetişkinlerin de kendinden bir şey bulabileceği bir film olarak görülmeli.
ve bence bir şans verebilirsiniz. belki siz de kendini yalnız hisseden bir horton olabilirsiniz..
genel anlamıyla baktığınızda çocuk filmi olarak görmek mümkün. ilk izlediğimde bir çocuktum ama yakın bir zamanda aklıma düştü ve aklıma düştüğüne göre etkileyici bir yanı vardır diye düşünüp tekrar izledim. bence filmin birçok psikolojik alt metinleri bulunuyor.
horton oldukça saf ve iyi niyetli bir fil. dünyası tertemiz biri. kaldı ki bir toz zerresinden gelen sesi duyabilecek kadar da gerek kulakları gerekse hisleri hassas. ve herkesin görmediği veya duymadığı bir şeyin var olabileceğine inanan horton üzerinden ilerliyor film.
çoğunluk bir şeyin gerçek olmadığını düşündüğü için onu yok sayarken, ana karakter bunun doğru olmayabileceğini savunuyor.
bu yönüyle film, toplumun farklı düşünen insanlara nasıl davrandığını anlatan bir metafor gibi okunabiliyor. yani şu mesajı çok net; toplum, farklı olanı dışlar.
horton, farklı; duyulmayanı duyuyor, görülmeyene inanıyor. ve dışlanıyor.
yetişkin gözüyle bakıldığında filmde en dikkat çeken tema, birey ile toplum arasındaki çatışma. bu durumu oldukça sade ama etkili bir şekilde anlatıyor.
filmin en güçlü mesajlarından biri, küçük veya önemsiz görünen şeylerin aslında değerli olabileceği fikri.
bu mesaj sadece çocuklara değil, yetişkinlere de hitap ediyor. büyümüş olarak tekrar izlerken bunu daha da net bir şekilde hissettim. empati kurmak, başkalarının varlığını kabul etmek ve çoğunluk yanlış olsa bile doğru bildiğini savunabilmek gibi konular da yine filmde alt metin olarak işlenmiş.
bu yüzden horton kimi duyuyor sadece eğlencelik bir animasyon değil; inanç, algı, yalnızlık, toplumsal baskı ve vicdan gibi konulara değinen, yetişkinlerin de kendinden bir şey bulabileceği bir film olarak görülmeli.
ve bence bir şans verebilirsiniz. belki siz de kendini yalnız hisseden bir horton olabilirsiniz..
devamını gör...