i swear

2025 yılı biyografik dram filmi.

küçük yaşta tourette sendromu teşhisi konulan çocuğun, akranlarından giderek uzaklaşırken, çok az kişinin gerçekten anlayabildiği bir rahatsızlıkla tek başına mücadele etmesini anlatan bir film.

herkesin izlemesi gereken filmlerden birisi. oyunculuklar,senaryo başarılı.kendini baştan sona izletiyor.

tamamen gerçek bir hikaye olduğunun bilinciyle izlemeye başladığınızda, film bitene kadar bir empati tünelinde john davidson'la beraber yürüyorsunuz. film, tourette sendromu hakkında bir mini belgesel-biyografi olmanın ötesinde; hiç kimsenin anlamadığı bir bedende sıkışıp kalmanın ve kontrolsüz davranışlarla yaşamanın, dışlanma ve kabul arayışını ne kadar zorlaştırdığını hissettiren duyguları çok iyi aktarmış. john'ın okul koridorlarında alay edilirken yaşadığı utancı, ailesinin bile onu anlamakta ne kadar zorlandığını ve bu durumun yarattığı derin yalnızlığı gerçek olduğu için tertemiz hissediyorsunuz.

yönetmen ve oyuncuların tamamı çok iyi iş çıkarmış. başrol robert aramayo'nun performansı ve tikleri sunuşu, muhtemelen uzun süreli özel bir koçluk çalışmasının ürünüdür. konu, koyu bir drama olmaktan ziyade, john'ın zihninin yarattığı ironik-komik anları da barındıran bir gerçek yaşam draması tadında ilerliyor ve bitiyor.

john, karşısına çıkan doğru insanlar sayesinde tüm engellere rağmen hayatın içine karışıyor ve hastalıkla ilgili hiçbir şey bilinmeyen o yıllarda, durumunu saklamak yerine onu bir silaha çevirerek, toplumsal algıyı değiştiren bir aktiviste dönüşüyor ve hayattaki bazı saçma sapan şeylere hayıflanmanın ne kadar gereksiz olduğunu tokat gibi yüzünüze çarpıyor.

mük bir film. sarkazma kayan yönler olsa da gözlerim dolu dolu izledim. o yalnızlık hissi ve en yakının tarafından bile kabul görememek çok acı. aynı zamanda ilham verici bir hikaye. bu filmi herkeslere izlettirip adamın yaşadığı o mücadeleyi göstermek istiyorum.