1.
" severken birini sen,
aslında evreni sevdin... "
1968 doğumlu türk şair ve yazar asuman susam imzalı eser; şiir türünde yer almakta iken 2001 yılında yayınlanmıştır.
bir unutuş olsun ve kemik inadı adlı eserlerinden sonra kendisinden okuduğum son kitap bu oldu.
kendisini okumaya devam etmemi salık veren bir şiiri ve üslubu var şairin, üzerine düşündüren, sorgulatan, hissettiren, etkisi altına alan, hatırlatıcı bir işlevi var şiirinin,
hayatı, ilişkileri, aşkı, hakikâti, acıyı, ölümü ve özlemi, yalnızlığı ve hiçlik mertebesine evrilmeyi, yok oluşu ve sarsılmayı derinden hissettiren şiirlerdi benim için.
aşkı bulmanın bir ihtimâl olup olmadığını sorgulatıyor bazı dizelerinde, insanın birini sevdiği zaman aslında bütün evreni sevmeye başladığını hatırlatıyor ve düşündürüyor kimi şiirinde, hayallerini kaybetmiş olmanın yarattığı keder ve hüzün, derinden hissediliyor bazı dizelerde.
en can alıcı bulduğum dizeler;
bizi öldürmeyecek bir düş bulmalı ve yok oluşu hatırlatır rüzgâr dizeleri oldu.
en düşündürücü bulduğum dize ise " kim korkmaz büyüttüğü ütopyadan? " dizesiydi; aşkın bir ütopya olmâ ihtimâlini, bu aşktan ve bir gün bitecek olmasından korkuyor olma olasılığı üzerine düşündüren bir dizeydi, gerçek bir aşktan sonra insanın bir daha eski kendisi olamayacağı üzerine düşündüren bir yanı vardı.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
aşkta yenilmişlerde değil
aşka yenilmişlerdeydi hayatın gerçeği.
evvelin içinde mi zaman?
zamanın içinde mi evvel?
sır diye diye hakikat aranıyor.
her bulduğumuzu kaybetmedik mi?
yeniden keşfetmek için.
koro sustu
içimin sesi artık konuşmayacak.
elindeyken makas,
kes tarihe hapsolan gerçeği.
kuşlakta avcı, külhanda kül
söz susunca her yan cehennem.
gücüme gitse de dayanmaya çalıştım.
maddenin son hâliyim;
hiçten, elbet aşktan ibaret.
sözün batağına saplanıyor,
elinde kül söyleyemedikleri.
bir ihtimâl olmaktan çoktan çıkmıştın.
kim korkmaz büyüttüğü ütopyadan?
hayallerimi kaybettim.
yaklaştıkça ışık,
ses oluyor düşüncemden.
severken birini sen,
aslında evreni sevdin,
dokunduğun her hücreye
ekledin kendini.
unutulur,
nefes almadan aşkı bekleyiş...
aslında evreni sevdin... "
1968 doğumlu türk şair ve yazar asuman susam imzalı eser; şiir türünde yer almakta iken 2001 yılında yayınlanmıştır.
bir unutuş olsun ve kemik inadı adlı eserlerinden sonra kendisinden okuduğum son kitap bu oldu.
kendisini okumaya devam etmemi salık veren bir şiiri ve üslubu var şairin, üzerine düşündüren, sorgulatan, hissettiren, etkisi altına alan, hatırlatıcı bir işlevi var şiirinin,
hayatı, ilişkileri, aşkı, hakikâti, acıyı, ölümü ve özlemi, yalnızlığı ve hiçlik mertebesine evrilmeyi, yok oluşu ve sarsılmayı derinden hissettiren şiirlerdi benim için.
aşkı bulmanın bir ihtimâl olup olmadığını sorgulatıyor bazı dizelerinde, insanın birini sevdiği zaman aslında bütün evreni sevmeye başladığını hatırlatıyor ve düşündürüyor kimi şiirinde, hayallerini kaybetmiş olmanın yarattığı keder ve hüzün, derinden hissediliyor bazı dizelerde.
en can alıcı bulduğum dizeler;
bizi öldürmeyecek bir düş bulmalı ve yok oluşu hatırlatır rüzgâr dizeleri oldu.
en düşündürücü bulduğum dize ise " kim korkmaz büyüttüğü ütopyadan? " dizesiydi; aşkın bir ütopya olmâ ihtimâlini, bu aşktan ve bir gün bitecek olmasından korkuyor olma olasılığı üzerine düşündüren bir dizeydi, gerçek bir aşktan sonra insanın bir daha eski kendisi olamayacağı üzerine düşündüren bir yanı vardı.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
aşkta yenilmişlerde değil
aşka yenilmişlerdeydi hayatın gerçeği.
evvelin içinde mi zaman?
zamanın içinde mi evvel?
sır diye diye hakikat aranıyor.
her bulduğumuzu kaybetmedik mi?
yeniden keşfetmek için.
koro sustu
içimin sesi artık konuşmayacak.
elindeyken makas,
kes tarihe hapsolan gerçeği.
kuşlakta avcı, külhanda kül
söz susunca her yan cehennem.
gücüme gitse de dayanmaya çalıştım.
maddenin son hâliyim;
hiçten, elbet aşktan ibaret.
sözün batağına saplanıyor,
elinde kül söyleyemedikleri.
bir ihtimâl olmaktan çoktan çıkmıştın.
kim korkmaz büyüttüğü ütopyadan?
hayallerimi kaybettim.
yaklaştıkça ışık,
ses oluyor düşüncemden.
severken birini sen,
aslında evreni sevdin,
dokunduğun her hücreye
ekledin kendini.
unutulur,
nefes almadan aşkı bekleyiş...
devamını gör...
2.
ezbere atıyım hatuna okurum.
devamını gör...
3.
ihtimaller dahilinde oluşan ya da oluşabilecek ey aşk denk gelirsek bana da haber ver.
devamını gör...