ilk aşkını ilk gördüğün yer

üniversitede 2.sınıftayız. ılık bir bahar günü ders bitmiş. kampüsten çıkmışız, arkadaşlarla yürüyoruz. karşıdan karşıya geçerken gördüm onu. trafiğin ortasında kalakaldım. kalbim yerinden çıkacaktı, yerlerden topladı arkadaşlar beni. sonra uzunca bir süre onu bulamadım ama en nihayetinde bir şekilde ona ulaştım.

anaokulu, sandalye kapmaca esnasında.

kafa sözlük. birbiri ardına sıraladığı tanımlarına aşık oldum.

bir arkadaşımın nişanında görüp
'hayatımın geri kalan her gününde bu yüzü görmek istiyorum' demiştim. bir ay sonra ayrıldık.

ilkokul... daha fazla ne kadar klişe bir insan olabilirsin diye sormayın çünkü klişelik ve sıradanlık benim ruhumda var.

lise bahçesi. daha lise 1'deydim. dersin hocası geciktiği için herkes kendi kafasına göre takılıyordu. ben de sınıf kapısının önündeki pencereden bahçeyi izliyordum. tam önümde arkadaşlarıyla paslaşarak ayak voleybolu gibi bir şey oynuyorlardı. bir an top ona geldi ve rövaşata attı. arkadaşları topun çıktığı yüksekliğe bakarken onun bakışı ben de takılı kaldı. ben de ondan başka bir şeye bakamadım o an. hocanın gelmesiyle sınıfa geçtim ve sırama oturdum. sıra arkadaşım yüzümdeki ablak ifadeyi fark ettiği için "ne oldu sana?" diye sordu. ben de "hiç." demiştim ama kalbimin deli gibi atmasından anlamıştım bunun daha önce yaşamadığım bir şey olduğunu. sonrasında ilişkimizde yaşadıklarımız her ne kadar benim açımdan yıpratıcı olsa da aşk güzel bir duygu. hoyratça, acıtarak yaşandığında bile güzel.

hala görmemiş olabilirim.

ilk okul sıraları. sınıfın en güzel kızıydı , sonra manken oldu zaten. çıtayı her zaman yüksek tutmak lazım bu arada .

metrocity avm

ilk aşkını ilk gömdüğün yer olarak okudum, kusura bakmayın.

bizim ev. ailecek misafirliğe gelmişlerdi.

bana anonim bir hesaptan yazıyordu ve karate antrenmanımın bitmesine 5 dakika kala belirip, kıpkırmızı bir şekilde itiraf etmişti..yüz ifademi tahmin edebiliyorsunuzdur

okul

yeni sinifima ilk girdigimde en önde oturuyordu. ela gozleriyle bu kiz kim diye bakiyordu minnoş minnoş.

anaokulu.

lise son sınıfta temel liseye yazılayım dedim. okulun ilk günü sınıfa adım attım. oradaydı...

kuzenimin kına gecesi... o kadar güzel bir andı ki. gözümün içine bakışı, hafif gülümsemesi ve sonra bana doğru yaklaşıp hafifçe başını eğerek selam vermesi. şimdi başka biriyle nişanlı...

bunu buraya yazarsam şimdiki aşkıma ayıp etmiş olurum.

çok zaman geçti hatırlamıyorum.

maçta vole vuruyordu. belki dünyanın en yakışıklısı değil ama ilk kez öyle hissetmiştim. maçından sonra masa tenisi oynarken de top oraya kaçtı, istedim, verdi, teşekkür ve rica. ayh çok güzeldi. bu hayat güler mi bize...