insan gerçekten acıyla mı güçlenir

insan gerçekten acıyla mı güçlenir, yoksa acıdan sonra kendisi hakkında kurduğu yeni hikâyeyle mi? başlığı bu şekilde açacaktım ama uzun olduğu için kısalttım.
 bence insanı değiştiren şey yalnızca yaşadığı acı değil, acıya verdiği anlamdır. aynı olay iki insanın başına gelebilir. biri ben artık hiçbir şeye güvenemem der, diğeri kime güveneceğimi artık daha iyi biliyorum. olay aynıdır; fakat olaydan sonra kurulan hikâye farklıdır mesela.

tamamen palavra acı insana güç bilmem ne vermez yavaş yavaş insanı bitirir zenginlerin fakirleri motive etmek için uydurduğu palavra.

ben kötü olaylara anlam yüklemeyi sevmem. özellikle arkadaş muhabbetlerinde ya da tanımadığım ortamlarda falan. yani şu yaşıma geldim, 2-3 tane arkadaşım var her gün konuşabildiğim. diğerleri sırtımdan bıçakladı. üzüldüm mü? o an evet. artık umrumda mı? hayır.

he ölümlü olaylar evet kişiden kişiye değişiklik gösterir. bazıları yasını çok derin yaşar, bazıları çevresine hissettirmez. ama iki durumda da insanı güçlendirir.

insan para ile güçlenir.

insan acıdan çıkış şekliyle güçlenir. acının kendisi güçlendirici bir şey değildir. acıyı benimseyip, yola devam edebilmektir güçlendiren. bazı acılar geçmez ama hayata devam etmeyi de öğrenirsin.

bir insanın başına hiç kötü bir şey gelmiyorsa, o güçlü değildir. sadece şanslıdır. en ufak sorun belirtisinde darmadağın olacaktır. böyle bir eleman olmak istemezsiniz hiçbiriniz.

karizmanın çiziği makbuldür derler. hayatın arada bir kaymalı ki onu nasıl yoluna sokacağını öğrenesin.

acı güçlendirmez, kendisinden daha küçük olaylara karşı hissizleştirir ama esas olay her zaman içinizde bir yerde yaşamaya devam eder ve duvarlarınızdaki bir deliğin kapanmamasına neden olur.

onun için, insanlara acı veren şeyler mahrem olduğu kadar bir yönüyle de kutsaldır. zira kişi, bununla yaşamayı göze almasa da, öğrenmese de, istemese de taksiratını ödemektedir.

acı, insanın kendi hassas noktalarını görmesini sağlar. başını eğer, esnetir, şaşırtır.
kendine şaşarsın: “bu kadar güçsüz müydüm?” diye.
bir daha aynı şeyleri yaşamamak için gardını alırsın hayata karşı.
güçlü olur musun, bilmem.
ama ne kadar hassas, ne kadar savunmasız yanın varsa hepsini açığa çıkarır.

çiğ köfte misin sen mübarek? acıyla olgunlaşıyormuş. çiğköfte değilse maldır.

acı çekmek bir insanı otomatik olarak güçlendirmez, ancak derin kişisel değişimler için bir katalizör olabilir. psikolojide bu olguya travma sonrası büyüme denir.

zor olaylar kendi başlarına yıkıcıdır, ancak bir kişinin bunlarla nasıl başa çıktığı sonucu belirler. acı çekmek, çeşitli faktörlere bağlı olarak ya kırabilir ya da güçlendirebilir.