insan sevmeyip hayvan seven kişi

benim gibi elleriyle sevmekten hoşlanan bir kişi olabilir.

huyunu suyunu öğrendikten sonra hayvanları ellerinizle sevebilirsiniz. hatta ailesi varsa onlara da kendinizi tanıtıp sevme işine devam edebilirsiniz. hayvanların eş, dost ve akrabaları bazen yabancı bir varlığı algılamaya katlanamazlar ama kendinizi tanıtıp, yabancı olmaktan çıktıktan sonra onlar ile arkadaş olabilirsiniz.

insanları elleriniz ile sevmek istediğinizde yasaklanırsınız. rahatsız ettiğiniz için yasaklanırsınız, yabancı olduğunuz için yasaklanırsınız, tanıdık olduğunuz için yasaklanırsınız, kötü niyetli olduğunuz için yasaklanırsınız, iyi niyetli olduğunuz için yasaklanırsınız, kıskanıldığınız için yasaklanırsınız, elleriniz kirli olduğu için yasaklanırsınız, insanlar birbirlerine fazla yaklaşmasın diye yasaklanırsınız..

sevmek uzaktan yapılan bir şeydir insanlar için. elleriniz ile dokunarak yaptığınız şey hayvanlara ve diğer varlıklara yaptığınız şeyden farklı bir şeydir. gerçekte farklı bir şey olsa da farklı bir şeydir, gerçekte farklı bir şey olmasa da farklı bir şeydir..

ben insan sevmem, hayvan severim ayrımını çok anlayamıyorum. her ikisini de severim. bana kalırsa canlıya duyulan sevginin kökü aynı yerden besleniyor. doğaya, bitkiye, hayvana ya da insana yönelmesi o kökü değiştirmiyor.

biraz karakter, biraz da merhamet meselesi sanırım. içinizde varsa taşıyor zaten. tarçın benim için bir hayvandan fazlası, ailemin bir parçası, çocuğum gibi. çocuklarım da öyle, hayatımın en kıymetlileri. onları sevmek özel bir çaba gerektirmiyor. sevgi, bazı canlılara karşı insanın içinde kendiliğinden büyüyen doğal bir şey.

8 milyar insan var tohumuna para mı verdik lan?